Laat elke dag van Ramadan tellen

Door Amira Murphy

Meestal besef ik het tegen de tiende nacht van de Ramadan, als het eerste derde deel (de dagen van Genade) voorbij is. Het einde is nog niet echt in zicht, maar ik begin toch al terug te blikken en heb het gevoel dat ik niet genoeg heb gedaan.

Het “Ramadanplan” dat ik tijdens Sha’baan had uitgeschreven was stevig, met details voor elke daad, elke gedachte en gebed die ik wou verrichten en overdenken om het niveau van perfecte Muslima te bereiken. En ik heb 30 dagen om het waar te maken… perfect. Onnodig te vertellen dat ik na 10 dagen Ramadan mijn (veel te streng) plan niet heb kunnen volgen, en dat ik teleurstelling en spijt voel.

Of je nu al dan niet grootse plannen maakt voor de Ramadan, of de eerste dagen van de maand flitsen zonder dat je het beseft gewoon voorbij, velen onder ons ondergaan een soort mid-Ramadan-crisis. Dit mid-Ramadandipje is zichtbaar in de uitgedunde rijen bij de Tarawih gebeden. Tijdens de eerste week van de Ramadan moet je medelijden hebben met iemand die thuis vijf minuten later vertrekt dan gepland. Hij zal niet alleen nergens in de wijde omgeving nog een parkeerplaats vinden, maar als hij dan eindelijk de gebedsplaats bereikt, zal hij worden verbannen naar de kelder of de ruimte voor kinderopvang. Subhaan Allah, de rijen zijn zo eng dat enkel de broederliefde, die de Profeet (vrede en zegeningen over hem) heeft beschreven, het geduld kan verlenen dat nodig is om met zoveel mensen in zo’n kleine ruimte samen te zijn.

Naarmate we het midden van de Ramadan bereiken, wordt het parkeren al wat minder problematisch, aangezien Iftar-feesten toenemen en langer duren. We verkeren misschien in de waan dat de Ramadan lang duurt en dus gaan we losser om met deze korte-termijn gast, die eigenlijk de hoogste eer zou moeten genieten. Het is pas tijdens de laaste tien dagen van de Ramadan dat we de ernst van ons verlies beseffen. Maar tegen dan blijft er van onze race naar goede daden die we in deze maand wilden verrichten ook alleen maar dat over: haastig en slordig, zonder de kracht die we hadden kunnen opbouwen door de oefening in de voorbije tien dagen.

Dit jaar wil ik geen spijt hebben in de Ramadan. In mijn (meer haalbaar) plan heb ik “interventies” voorzien om mijn mid-Ramadan-crisis te beperken en het mogelijk te maken dat ik voldoening heb aan deze maand en een spiritueel verheffende Ramadan beleef.

1. DU’A VERRICHTEN

Als we andere Muslims ontmoeten, zeggen we vrolijk “Ramadan Kareem!”. Dit betekent letterlijk “Ramadan is gul”. Dit is niet alleen een korte smeekbede voor de ontvanger van de groet, dat de zegeningen van Ramadan zijn dagen mogen vullen, het herinnert er de gelovige ook aan dat de Ramadan een tijd is van grenzeloze beloningen, gratis, voor iedereen die zich ervoor inzet. De eerste stap om niet te worden overweldigd en spijt te krijgen tijdens de Ramadan, is jezelf volledig over te geven aan Hem die alles beheerst. Al te vaak kennen we onszelf zekere niveau’s van macht en controle toe. Natuurlijk stevenen we dan recht op teleurstelling af! Het hoort een dagelijkse Ramadanoefening te zijn om onze relatie met Allah, subhaanahu wa ta’aala, te overdenken: onze Schepper en Meester, Degene die de oprechte Du’a van de vastende verhoort. Het moet onze steeds weerkerende Du’a zijn dat we Allah’s hulp vragen en dat Hij onze daden tijdens de Ramadan aanvaardt.

2. HERNIEUW JE INTENTIES ELKE AVOND

Umar ibn Al-Khattab vertelt: “Ik hoorde de Boodschapper van Allah (vrede en zegeningen over hem) zeggen: ‘Waarlijk, daden zijn volgens hun intenties, en voor elke persoon is er wat hij heeft bedoeld’.” (Muslim). Aan het einde van de nacht, voor we gaan slapen, moeten we een ogenblik voorzien om in gedachten onze intenties voor de volgende dag voor te bereiden. Deze reflectie tussen je ziel en haar Schepper zal je helpen om de daden van aanbidding die je wil verrichten vast te leggen en ook bewust te blijven van Degene voor Wie je het zal doen. Insh’Allah zal je de volgende dag fris en doelgericht aanvatten.

3. VERMIJD ZAKEN DIE JE AFLEIDEN

Velen onder ons die in het Westen leven, vinden het moeilijk om hun dagelijkse routine om te gooien tijdens de Ramadan. Werk, school en andere verplichtignen kunnen niet zomaar een maand lang opzij worden geschoven. Er zijn echter ook gebruiken en activiteiten die we als onderdeel van ons dagelijks leven beschouwen maar die, als we ze konden nalaten, onze beleving van de Ramadan ten goede zouden komen. Velen van ons slagen er tijdens de eerste week van de Ramadan in die verleidingen aan de kant te houden. Maar naargelang de maand vordert, verliezen we onze waakzaamheid en langzaamaan sluipen die verleidingen ons leven terug binnen, alsof ze nooit weg zijn geweest. Televisie, muziek, ongecontroleerd internetbezoek en computergebruik kunnen we gemakkelijk als de belangrijkste afleiding tijdens de Ramadan aanduiden, en ze kunnen onze zo beperkte gezegende tijd opgebruiken. Ik heb ooit eens gehoord dat het 30 dagen duurt om een nieuwe gewoonte aan te nemen, of een slechte af te leren. We moeten ons voornemen de Ramadan te gebruiken om ons te reinigen van nutteloze en afschuwelijke gewoonten.

TIEN TIPS VOOR EEN VRUCHTBARE RAMADAN
1. Maak oprechte voornemens. Werk hard. Verricht veel Du’a voor een uiterst vruchtbare Ramadan.
2. Plan elke dag van de Ramadan de avond ervoor. Kies drie belangrijke taken die je de volgende dag wil volbrengen en noteer die in je agenda of op onze ultieme “Taskinator” (zie productivemuslim.com).
3. Zorg dat je Suhur niet mist: sta minstens een uur voor Fajr op en neem een voedzame, evenwichtige maaltijd.
4. Benut de tijd na Fajr voor Adhkar, Du’a en – het allerbelangrijkste – ochtendlijke Quranrecitatie. Begin daarna aan je belangrijkste taken voor de dag (probeer er toch een of twee af te werken).
5. Probeer een middagdutje te doen – niet meer dan 20 minuten – vlak voor of vlak na het Zohr gebed.
6. Plan je Ramadandagen (en je leven!) rond de gebedstijden, en niet andersom!
7. Leg minstens één uur per dag vast voor het reciteren van de Quran.
8. Verbreek je vasten met dadels en melk of water. Ga Maghreb bidden en kom dan terug voor een lichte maaltijd.
9. Geef veel ‘lichamelijke Sadaqah’: help de Iftars en liefdadigheidsacties van de gemeenschap organiseren, help de wezen, enzovoort. Verdien beloningen door voor anderen te werken.
10. Mis geen enkele kans voor Da’wah. Als iemand je vraagt waarom je niet eet, geef die persoon dan een mooie uitleg van de Ramadan en de Islam.
Met toestemming overgenomen (en aangepast) van ProductiveMuslim.com

4. WERK AAN DUURZAME EN EEUWIG BLIJVENDE DADEN

De Ramadan moet voor ons een platform zijn van waarop we gewoonten en gedrag ontwikkelen die we de rest van onze dagen en maanden zullen meedragen. Als we ons voornemen deze verandering in ons leven blijvend te maken, zal het minder ontmoedigend zijn dan wanneer we weten dat de dagen waarop deze daden worden aanvaard beperkt zijn. Allah zegt ons dat het de maand Ramadan was waarin de Quran voor het eerst werd neergezonden “(…) als Leiding voor de mensheid en als duidelijke bewijzen van de Leiding en de Foerqan (criterium voor goed en kwaad). (…)” (De Edele Quran 2:185).  Al werd hij oorspronkelijk neergezonden tijdens de Ramadan, toch is het de bedoeling dat de leiding – net als de Quran – dagelijks wordt gezocht en overdacht. De Profeet (vrede en zegeningen over hem) overliep de Quran met de Engel Gabriel tijdens de Ramadan, maar hij verliet hem niet in de maanden tussenin. Ramadan is de tijd waarin we onze goede daden en ons karakter nieuwe energie geven en hernieuwen, opdat ze ons het hele jaar ondersteunen, tot we de Ramadan opnieuw nodig hebben.

5. VOLHARD IN KLEINE DADEN

De Profeet (vrede en zegeningen over hem) heeft gezegd: “Geef door van mij, als is het één Ayah (vers), want het is mogelijk dat degene die het verneemt het beter begrijpt dan degene die (nu) luistert.” (Bukhari) Het is het voortdurende druppelen van een rivier dat mettertijd diepe valeien uitslijt in de harde rotsen. De kracht van kleine, volgehouden daden heeft een accumulerende kracht doorheen de tijd, versterkt de toestand van onze zielen en houdt ons gemotiveerd. Kleine daden, zoals elke avond een dollar schenken in de Masjid of trouw twee of vier Rakaat bidden van de Sunnah voor Duha in het midden van de voormiddag, zal zwaar wegen op je Boek van Daden op de Dag des Oordeels.

Allah zegt: “Wie iets goeds deed ter grootte van een mosterdzaadje zal het dan zien.”
(De Edele Quran 99:7)

Wat je ook doet, Allah weet ervan. En dat is het meest rustgevende gevoel.

6. CONCENTREER JE OP WAT JE GOED KAN

Als je ontmoedigd of teleurgesteld bent over je aanbidding, dan is het belangrijk om je zelfvertrouwen te versterken met daden van ‘Ibadah die ons zijn aangeboren. Dat zijn daden waarvan je merkt dat je ernaar uitkijkt en – heel belangrijk – die je dagelijks kan verrichten en herhalen. Voor sommigen onder ons is het geven van aalmoezen gemakkelijk en brengt ons dat nader tot Allah. Moge Allah de mensen die liefdadigheid geven in het verborgene laten horen tot hen die de schaduw van Zijn Troon zullen genieten op de Dag des Oordeels. Voor anderen is het Tarawihgebed slechts het begin van hun lange nachtwake. Als je het aankan om ‘s nachts uren in gebed te staan, alleen met je Meester, dan moet je je conctreren op het vervolmaken van dit soort aanbidding. Uit de Ahadith en de verhalen van de Salaaf weten we dat de Gezellen bepaalde daden van aanbidding hadden waarin zij uitmuntten. Khalid ibn Walid kende slechts enkele Soerah’s uit het hoofd, maar was de leider tijdens de Jihad. De rijkere Gezellen gaven enorme bedragen in liefdadigheid, terwijl de minder begunstigden zich getroost wisten door de wetenschap dat het kleine beetje dat zij konden geven van hun bezit en hun lichaam even zwaar zou wegen in hun weegschaal.

7. LAAT ELKE DAG TELLEN

Ik heb een vriendin die het moeilijk had met het Fajrgebed. Als ze het had gemist, groeide haar ergernis hierover de hele dag en miste ze zelfs andere gebeden, in de hoop de volgende dag helemaal opnieuw te kunnen beginnen. Toegegeven, er zit geen logica in wat ze deed. Ze werd gedreven door emotionele teleurstelling die in haar hart fluisterde en deze gevoelens bij haar deed ontstaan. Ik geloof dat dit vaker kan voorkomen onder Muslims: een soort geestelijke neiging tot uitstellen, dat een laag niveau van Iman weerspiegelt en dat zowel op korte als lange termijn schade berokkent aan de gelovende ziel. De wijze waarop daden van aanbidding – vooral deze voor de Salah – over de dag zijn verspreid zou voor ons een bewijs moeten zijn dat, ongeacht hoe teleurgesteld we zijn in onszelf en hoe ongemotiveerd we ons voelen, er altijd een mogelijkheid is om onszelf te herpakken en de rest van de dag te laten tellen. Dit is vooral belangrijk tijdens de Ramadan, wanneer we vaststellen dat de dagen van de maand zo snel voorbijvliegen.

8. VRAAG ALLAH OM VERGIFFENIS EN ONDERHOUD GOEDE WERKEN

Sommigen verkeren onder de indruk dat Istigfar (het vragen van vergiffenis aan Allah) enkel nodig is nadat je hebt gezondigd. Maar eigenlijk is het de handelwijze van de rechtgeleiden om Allah’s vergiffenis te vragen voor hun tekortkomingen, zelfs na goede daden. Het voortdurend vragen om vergiffenis helpt ons om constant bewust te blijven van Allah en onze status als Zijn dienaren. Tegelijk is het onvermijdelijk dat we tekortschieten of fouten maken in onze daden van aanbidding, of in iets wat we zeggen of doen. De hele dag door en aan het einde van de dag, tijdens de Ramadan en het jaar door, zullen we niet zoveel spijt en ontmoediging voelen als we ons best doen en het tot een gewoonte maken Allah om vergiffenis te vragen voor onze tekortkomingen.

Maak, zoals bij alles wat je wil bereiken, je doelstellingen voor de Ramadan tot uitdagingen, maar wel haalbaar. Maak ik indrukwekkende voornemens en slaag ik er dan niet in om ze te vervullen, dan duurt het langer om me daarna te herpakken.

Maar dit jaar zal dat insh’Allah niet gebeuren. Het einde van de Ramadan is werkelijk een Teken van Allah. We zullen onvermijdelijk een zekere graad van verdriet voelen op dat moment, omdat er een einde komt aan de gezegende dagen en we niet weten of we er volgend jaar nog van zullen kunnen genieten. Maar de dag van Eid al-Fitr is een feestelijke dag. We hebben het gebod van Allah vervuld en delen het goede nieuws met de mensen in nood, door onze Zakaat al-Fitr, en met onze familie.

Het is een teken dat we – al voelen we wel een zekere mate van spijt omdat we niet alles hebben gedaan wat we konden in deze gezegende maand – toch ook dankbaar zijn voor de Genade van Al-Basit, omdat Hij ons de kans heeft gegeven ons voordeel te doen met deze maand, en voor onze bevrijding van zonden en het Hellevuur.

Moge Allah onze daden en ons vasten tijdens deze maand aanvaarden
en het tot onze beste Ramadan ooit maken.

Amien.

Amira Murphy is Communication Coordinator
bij de “Zakat Foundation of America”

Artikel bezorgd door Al Jumuah Magazine, een maandelijks Muslim lifestyle blad,
dat de religieuze bekommernissen van Muslim families wereldwijd behandelt.

BRON : www.islamicity.com

Dit bericht werd geplaatst in Ramadan en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.