Sprokkels uit “De theologie van Paulus”

Eeuwenlang werd het argument aangevoerd dat de Trinitaire Christenen veel meer de theologie van Paulus dan de leer van Jezus volgen. Deze beschuldiging kan moeilijk worden ontkend, aangezien Jezus de Wet van het Oude Testament onderwees, terwijl Paulus geloofsmysteries onderrichtte, waarbij hij de Wet – waarvoor de Profeten hebben geleden en zich hebben opgeofferd om die over te brengen – verloochende. Met verachting voor de duizenden jaren van Openbaring, bezorgd langs een lange reeks van gerespecteerde Profeten, en in tegenspraak met de leer van Rabbi Jezus zelf, concentreerde Paulus zich niet op het leven en de leer van Jezus maar op zijn dood. Zoals Lehman het verwoordde:

“Het enige wat Paulus belangrijk vindt, is de dood van de Jood Jezus,
die alle hoop op een bevrijding door een Messias teniet deed.
Hij maakt van de falende joodse Messias de zegevierende Christus,
hij maakt de dode levend en van de Mensenzoon
maakt hij de zoon van God.”
(Lehmann, Johannes pag. 125-6)

______________

“Hoewel Jezus verantwoordelijk was voor de belangrijkste ethische en morele grondregels van het Christendom (in zover die zich van het Jodendom onderscheidden), was de Heilige Paulus de belangrijkste ontwikkelaar van de Christelijke Theologie, haar meest betekenisvolle missionaris en de auteur van een groot deel van het Nieuwe Testament.”

(Hart, Michael H. “The 100, A Ranking of the Most Influential Persons in History”
– De 100, Een lijst van de meest invloedrijke personen in de geschiedenis)

______________

De drie belangrijkste punten waarin de theologie van Paulus
in strijd is met deze van Jezus zijn cruciaal,
elementen die zo belangrijk zijn dat het afwijken van
de Waarheid de Verlossing van een mens in het gedrang brengt.

In volgorde van hun belangrijkheid, worden ze hier opgesomd:

1/ De goddelijke natuur van Jezus, die in de theologie van Paulus wordt verondersteld, tegenover de uniciteit van God die door Jezus werd onderricht.

2/ Rechtvaardiging door het geloof, zoals Paulus het voorstelt, tegenover de Wet van het Oude Testament, zoals die door Jezus werd bevestigd.

3/ De stelling dat Jezus een universele Profeet was, volgens Paulus,
tegenover een etnnische Profeet, volgens de leer van Jezus Christus
(gezonden tot de verloren schapen van Israël)

Het is wel interessant dat het net die drie punten zijn die het Christendom niet alleen qua doctrine onderscheiden van het Jodendom, maar ook van de Islam. Gaan we met een theologische wijsvinger terug langs de ruggengraat van het geopenbaarde monotheïsme, dan lijkt het Christendom van de Drieëenheid een ontwrichte wervel.    

______________

Jezus beriep zich op het Oude Testament.
Waarop beriepen de theologen van Paulus zich?
Overduidelijk afwezig in de leer van Jezus is het feit
dat hij aan God gelijk wordt beschouwd.
Als het zo was, was er nergens
in het hele Nieuwe Testament
een betere tijd of plaats voor Jezus
om zijn deelgenootschap aan de goddelijkheid
te verklaren. Maar dat deed hij niet.
Hij zei niet:
“Luister, Israël, de Heer onze God alleen is uw Heer.
Maar zo simpel is het niet,
dus zal ik het u eens uitleggen…”

______________

Je vindt het volledige artrikel hier:
https://mariaminislam.wordpress.com/2011/02/19/de-theologie-van-paulus/
Dit bericht werd geplaatst in Sprokkels en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.