Profeet Muhammad verraden

Op 12 Rabi ul Awwal  – 13 januari 2014 – gedenken we de
verjaardag van Muhammad (vrede en zegeningen over hem)…

Niet vieren, niet vereren…
wat dan wel?

 
Een overweging daarbij, door Dr. Aslam Abdullah – IslamiCity

Elk jaar rond 12 Rabi ul Awwal ontwaakt de Muslimwereld nog eens uit haar sluimer en begint ze de rituelen om Profeet Muhammad te prijzen. Er worden artikels gepubliceerd en spreekbeurten gehouden die elk aspect van het leven van de Profeet belichten.

Mensen voelen zich geïnspireerd door het karakter en de wijsheid die uit zijn daden blijken. Maar hun geheugen is beperkt, en na een paar dagen van vieringen is hij weer vergeten en verbannen naar vrijdagspreken en een occasionele bijeenkomst…

De dag van de geboorte van de Profeet
(vrede en zegeningen over hem)
zou een dag van vreugde moeten zijn,
waarop we allemaal de resultaten voorleggen
van een betere mensheid,
als blijk van onze toewijding aan hem.

Binnen een korte periode van 23 jaar is Profeet Muhammad (vrede en zegeningen over hem) erin geslaagd een staat op richten, geleid door een gemeenschap die zichzelf discipline had opgelegd. Dat deed ze door de eeuwige principes van rechtvaardigheid en gelijkheid na te leven, in alle aspecten van het leven.

In een tijdperk waarin massacommunicatie niets meer was dan een woord, was de boodschap van één Profeet een oproep voor een miljoen mensen geworden. Tijdens zijn leven motiveerde de Profeet (vrede en zegeningen over hem) een hele generatie op basis van goddelijke onderrichtingen en zijn karakter. Slechts 24 jaar na zijn dood waren er zelfs uitgeweken gelovigen in een gebied dat zich uitstrekt van Noord-Afrika tot Centraal-Azië, met inbegrip van het hedendaagse Afghanistan.

We vertellen trots de heroïsche verhalen
van Islamitische veldtochten,
maar mogen niet vergeten dat de Profeet
minder dan 20 uren in gevecht doorbracht,
met minder dan 500 doden,
waarvan bijna de helft Muslims.

Toch bracht hij een vreedzame wereld tot stand waarin slavernij was afgeschaft, de vervolging van vrouwen had opgehouden en de verdeeldheid op basis van geloof, kleur of status niet meer bestond.

Hij kwam op voor de rechten van de meest verwaarloosden en gemarginaliseerden, en hij toonde grote eerbied voor de gewone mannen en vrouwen die hun levensonderhoud verdienden met legitieme middelen, toegestaan door de Goddelijke Leiding.

Hij kreeg van de Almachtige de opdracht om de mensheid respect bij te brengen voor karaktersterkte, oprechtheid en het werk van iedereen.

Hij streefde ernaar een cultuur te vestigen waarin menselijke middelen niet door de machtigen werden uitgebuit ten gunste van hun stammen- en politieke voordelen.

Hij had een wereld voor ogen waarin de mensen boven sektarische en raciale verschillen kunnen uitstijgen en zich identificeren met het concept van de eenheid van de mensheid.

Hij wilde het bloedvergieten in naam van godsdienst en stam laten ophouden. Hij wilde dat de mensen hun overgeërfde verschillen zouden aanvaarden.

Hij promootte de idee van de vrije wil en de vrije zoektocht in het bepalen van iemands levensloop. Zijn pleidooi was eenvoudig:

“Elke mens heeft de mogelijkheid
zijn menselijkheid te ontdekken,
om een betere omgeving te bewerkstelligen
voor alle mensen
en om een waardig leven te leiden.”

Meer dan 1400 jaar na zijn fysieke vertrek uit deze wereld is het aantal mensen dat van hem houdt met miljoenen toegenomen, en het aantal van hen die bereid zijn voor hem te sterven is eveneens verveelvoudigd…

Er zijn er echter maar weinig
die bereid zijn om voor hem te LEVEN
volgens zijn onderrichtingen.

Wat zijn onderrichtingen betreft, is de Ummah verdeeld in sektarische strekkingen: shia, soeni, hanafi, shafai, maliki, tablighi, barelveis, deobandis, en anderen. Ieder van deze sekten wil hem opeisen en beweert zijn pad te volgen. De Profeet (vrede en zegeningen over hem) was geen sjiiet, noch soeni, shafai, hanafi, ismaili of bori. Waar blijft de trouw aan hèm?

Wat is er gebeurd met zijn onderricht dat de mensen erop wijst dat ze één volk zijn, dat allen de pijn voelen als één van hen lijdt? Degenen die bij zijn naam zweren zijn er in tegendeel trots op te moorden in zijn naam. Kijken we alleen maar naar de laatste 20 jaar: verschillende sekten en partijen onder de Muslims hebben elkaar met miljoenen vermoord, en hun leiders beloven hen met zekerheid het Paradijs.

Hoe willen deze mensen de Profeet (vrede en zegeningen vieren hem) vieren als ze hun zielige sektarische denken nog niet eens kunnen overstijgen?! Hoe willen deze mensen de Profeet (vrede en zegeningen over hem) vieren, als ze het vergieten van onschuldig bloed bevorderen?

Door het voorbeeld van zijn eigen persoonlijk leven moedigde de Profeet (vrede en zegeningen over hem) juist een vredig gezinsleven aan, waarin liefde en medeleven het gedrag onder echtgenoten overheersen. Toch lijden meer dan 40% van de Muslim vrouwen onder huiselijk geweld. Overal ter wereld worden meer dan een kwart miljoen vrouwen gekocht en verkocht op de zwarte markt door allerlei mensen, waaronder ook Muslims die beweren trouw te zijn aan Profeet Muhammad (vrede en zegeningen met hem).


Hoe slagen die mensen erin
zich met zijn leven te identificeren
als ze alles met de voeten treden
waar hij voor stond?

De Profeet (vrede en zegeningen over hem) riep op tot rechtvaardigheid wanneer hij zijn gelovigen opriep om een arbeider zijn loon te geven nog voor zijn zweet is opgedroogd. Wat is het dan ironisch dat mensen die moskeeën bouwen in zijn naam, en monumenten voor de beschaving, zo weinig aandacht besteden aan de rechten van de arbeiders.

Als de Ummah van Profeet Muhammad (vrede en zegeningen over hem) moeten we eens de balans maken van onze daden en ervoor zorgen dat we een modelkarakter ontwikkelen voor onszelf en onze gezinnen.


Bij de Tijd (doorheen de eeuwen)
Waarlijk de mens lijdt verlies
Behalve zij die geloven en goede daden verrichten
en elkaar onderrichten en aanmoedigen tot de Waarheid
en elkaar onderrichten en aanmoedigen
tot geduld en volharding.

(De Edele Quran 103:1-3)

We moeten begrijpen dat zijn streven en onderricht
niet alleen bedoeld waren om te worden
bewonderd tijdens openbare toespraken,
maar om in het alledaagse leven
in de PRAKTIJK te worden gebracht.

Echt respect voor de Profeet (vrede en zegeningen over hem)  blijkt uit het naleven door zijn volgelingen van de principes waar hij voor stond.
Anders blijft wat we doen en zeggen niets meer dan een ritueel.

Het feit dat de Profeet (vrede en zegeningen over hem) door God werd uitverkoren om voor de allerlaatste keer Zijn boodschap over te brengen aan de mensheid, moet ons aan onze eigen verantwoordelijkheid tegenover de mensheid herinneren.

Laten we de Profeet (vrede en zegeningen over hem)
gedenken door er in onszelf naar te streven
een voorbeeldig karakter te ontwikkelen:

“Gij hebt inderdaad in de Boodschapper van Allah
een mooi voorbeeld (van gedrag) voor eenieder
die zijn hoop in God en de Laatste Dag heeft gesteld,
en die zich vaak verdiept in het loven van God.”

(De Edele Quran 33:21)

Dr. Aslam Abdullah is uitgever van het Engelstalige weekblad ‘Muslim Observer’ met thuisbasis in Detroit (USA); hij is directeur van de ‘Islamic Society’ van Nevada, Las Vegas (USA) en werd recent verkozen tot Algemeen Secretaris van de Wereldraad voor Muslims voor Interreligieuze Relaties.
Bron : http://www.islamicity.com/articles/Articles.asp?ref=IC0903-3823
(Accenten gelegd met vetjes, cursief en lay-out door Mariam)
Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Muslim zijn is... en getagged met , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.