Vier je als Muslim het nieuwe jaar?

 

Vraag:
“Wat is het Nieuwjaarsfeest eigenlijk?
Is het OK om mee te doen met de lol?”

Antwoord:
Niet goed – het kan iets zijn waarvan Allah niet houdt,
omdat het te maken heeft met bijgeloof en heidense praktijken.
De idee van de geboorte van het nieuwe jaar en de dood van het oude is niet nieuw.
Het heeft allemaal te maken met het geloof in de zonnegod.

 ACHTERGROND BIJ HET NIEUWJAARSFEEST

Oudejaarsavond

Sommige historici nemen aan dat onze Oudejaarsavondviering terug te voeren is tot een oude Romeinse gewoonte met betrekking tot de zonnewende in december, genaamd “Saturnalia”. Deze heidense feestdag stond bekend voor het laten vallen van alle discipline en het breken met alle gedragsregels. Het feest stond erom gekend dat het uit de hand liep (zoals veel van onze hedendaagse Nieuwjaarsfeesten).

Vuurwerk en lawaai

Het gebruik van kabaal om het nieuwe jaar te verwelkomen gaat terug op antieke tijden, toen men dacht dat het lawaai kwade geesten kon afschrikken. De mensen van toen zouden onze lawaaierige maatschappij vast een heel pure vinden! Slechts weinigen onder ons denken bij Nieuwjaar nog aan kwade geesten (tenzij de geest-rijke dranken misschien), maar toch lijkt lawaai bij het Nieuwjaarsfeest te horen.

Nieuwjaarsdag

1 januari als nieuwjaarsdag is tamelijk recent. Tot in de tijd van Julius Caesar vierden de Romeinen nieuwjaar namelijk in maart, de eerste maand van de Romeinse kalender. Daarentegen was 1 januari het tijdstip waarop de Romeinen hun regeringsfunctionarissen wisselden en nieuwe consuls hun taak opnamen. Dat ging gepaard met feesten en spelen. De eerste maart bleef echter de start van een nieuw jaar en werd ingeluid met een festival voor de god Mars (hun oorlogsgod).

Caesar verlegde die Romeinse Nieuwjaarsdag naar 1 januari ter ere van Janus (de god van alle begin en bewaker van de poort tussen hemel en aarde). Janus wordt afgebeeld met twee gezichten, een dat terugkijkt op het verleden en een dat vooruit blikt naar de toekomst. Tot de gebruiken hierrond hoorde het uitwisselen van geschenken en het maken goede voornemens.

Toen Constantijn over de Romeinen heerste en het Christendom als hun nieuwe staatsgodsdienst aannam, werd het feest voor Janus overgenomen als Nieuwjaarsdag en omgevormd tot een dag van gebed en vasten in plaats van feesten, als teken dat de Christenen die dag een bladzijde in hun leven omdraaiden. Al hadden de Romeinen dan wel 1 januari en Janus als Nieuwjaar aanvaard, velen weigerden het aspect “blad omdraaien”, bidden en vasten erbij te nemen. Toch bleven Groot-Brittannië en de Engelse koloniën in Amerika het begin van een nieuw jaar vieren in maart. Het was pas in 1752 dat Groot- Brittannië en zijn koloniën de nieuwe Gregoriaanse kalender overnamen.

Tegenwoordig ziet niemand 1 januari nog als een vastendag… Ironisch genoeg is het voor velen juist een belangrijke dag van feesten, junkfood en voetbal (in Amerika – bij ons is dat skieën en klassieke muziek) op TV.

Goede voornemens

We keren terug naar de wilde feesten van de Romeinen. Hun alcoholische en sexuele uitspattigen dienden om alle chaos, waarvan ze zich in het nieuwe jaar wilden ontdoen, uit te werken. Het nieuwjaarsfeest was dus een nieuw begin. Door jezelf van het teveel aan energie te ontdoen en door je zonden op te biechten, hoopten ze het beter te doen in het jaar dat volgde. De Puriteinen konden zich daar echter niet in vinden en mikten in plaats daarvan op religieuze vernieuwing, zuivering, boete, vasten, biechten. Dus maakten ze bij het begin van het nieuwe jaar, net als sommige Christenen, goede voornemens en beloften om hun eigen zwakheden te overwinnen, hun door God gegeven talenten te versterken en zo betere medemensen te worden.

De nieuwjaarsvoornemens werden pas een algemene gewoonte in de 20 ste eeuw, maar meestal gebeurt het al grappend, in de wetenschap dat ze niet zullen worden waargemaakt (of toch niet lang zullen worden volgehouden), aangezien mensen nu eenmaal makkelijk in hun oude slechte gewoonten vervallen. De hedendaagse nieuwjaarsvoornemens zijn gewoon een seculiere versie van de religieuze geloften uit het verleden, vaak goed bedoeld, met gevoel van humor verbroken en jaarlijks hernieuwd.


Met andere woorden…
Een Muslim viert elke dag nieuwjaar!


Elke dag vragen we Allah, vijf keer zelfs,
om vergiffenis en leiding.


Elke dag zeggen we aan Allah, vijf keer zelfs,
dat we het beter willen doen voortaan.

Elke dag vragen we Allah, vijf keer zelfs,
om ons de kracht te geven het beter te doen.

Waarom zouden we dan meedoen met een feest
dat zijn oorsprong vindt in heidens gedoe,
wetend dat onze Profeet (vrede en zegeningen over hem)
heeft gewaarschuwd dat we op het einde zullen horen
bij de groep waarvan we de gewoonten overnemen…
A’udhu bi Allah!


Wat ik je wens is dus geen prettig nieuw jààr,

maar elke dag een prettige en zinvole nieuwe dàg
met frisse moed om steeds opnieuw te proberen
de beste mens, de beste Muslim, te zijn die je kan zijn!

Met lieve groeten,

Mariam

 

 

 

Gevonden op http://islamnewsroom.com/component/content/article/1421-new-year-haram-or-halal
(uittreksels en samenvattingen van de Engelse tekst)

 

Dit bericht werd geplaatst in Muslim zijn is... en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.