Waarom straft God ons?

.
(uittreksel uit een interview met Nouman Ali Khan)

Veel mensen stellen me die vraag langs allerlei kanalen:

“Wat voor een God is dit,
dat Hij me schept en me dan de vrijheid geeft.
En die dan de Hel schept, wetend
dat ik niet in Hem zal geloven en in de Hel zal belanden?” 

Waar het bij dit soort vragen om gaat is dat je God de schuld wil geven voor het feit dat je naar de Hel gaat. Daar komt het op neer. Een andere onderliggende gedachte is dat je denkt dat je God te vlug af bent omdat je een logische kritiek hebt bedacht, iets waar God zelf niet aan had gedacht. “Als God zo perfect is, waarom dacht Hij daar dan niet aan?” of “Als God zo barmhartig is, waarom hield Hij dan geen rekening met Zijn barmharhtigheid toen Hij de Hel schiep?”

De manier waarop een Muslim hiermee omgaat
is veeleer fundamenteel, niet filosofisch.

Die fundamentele benadering van de Muslim is: God stelt Zichzelf aan ons voor in de Quran (Al Faatihah, het eerste hoofdstuk) door te zeggen “Alhamdolillah” (Alle lof en dankbaarheid behoren aan Allah). Alles wat Hij doet is lovenswaardig, alles wat Hij doet is perfect. Dat is wat we over God geloven: God is op alle manieren volmaakt en alles wat Hij doet moeten we waarderen en we moeten er Hem voor danken. Nàdat Hij ons verteld heeft over dit kenmerk van Hem, zegt Hij ons meteen “Rabbi ‘l Aalamien”, wat betekent dat Hij de Meester is van alle mensen en alle volkeren.

Denk eens na over het woord “Meester”. 

Een meester heeft een totale authoriteit over zijn slaven, toch? Een meester mag zijn slaven straffen, ze belonen, ze met rust laten, ze veel werk geven of juist geen… Dat hangt allemaal af van de meester. Nu – nog voor God ons zei dat Hij een Meester is, heeft Hij al duidelijk gemaakt dat alle lof en dankbaarheid Hem toebehoren, dat alles wat Hij doet prijzenswaardig is, dat alles wat Hij doet fantastisch is. Dat kan je nu bepaald niet over een andere meester zeggen. Om het even welke andere meester zal dingen doen die onderdrukkend zijn, oneerlijk. Dat is wat een slaaf mag verwachten. Ze kunnen zich eraan verwachten dat ze worden afgesnauwd, gemarteld enzovoort. Maar  nog voor Hij ons zegt dat Hij de Meester is, zegt God ons dat Hij een prijzenswaardige Meester is. En verderop zegt Hij dat Hij onvoorstelbaar barmhartig is als Meester.

Voor we over Gods barmhartigheid praten of ze willen bewijzen – want dat is wat in deze vraag “Wat voor een barmhartige God is dit?” vervat ligt: Het probleem is dat je Hem ziet als God en niet als Meester. Dat is het eigenlijke probleem. Als je de Quran aanvaardt … De kern van de Quran, wat hij van de mensen verwacht, is wat in in een “oneliner” (**) noem:

“Aanvaard God als je Meester
en aanvaard dat jij een slaaf bent.” 

Als je met dat feit in het reine komt en Hem als Meester leert te vertrouwen, dan heeft alles wat Hij heeft gedaan en geschapen een doel, en schuilt er wijsheid in. Als je er niét mee om kan dat Hij je Meester is, dat Hij gezag heeft over jou (Hij is voor jou gewoon iemand die jou heeft geschapen en daarna heb jij het recht Hem in vraag te stellen, te bekritiseren, …), dan mis je het fundamentele uitganspunt van de Quran. Muslims stellen dit soort vragen niet. Waarom niet? Omdat we God als Meester hebben aanvaard.

Nu, Hij heeft de Hel niet enkel geschapen om er mensen in te gooien. Iemand vroeg me hier onlangs naar. De Quran is namelijk heel expliciet, met schokkende details, in zijn beschrijving van de Hel. Het is op sommige plaatsen echt heel erg angstaanjagend. Iemand vroeg me dus:

“Dit is een Boek van Leiding.
Waarom dan zo extreem doen over de Hel?!”…

Heb je ooit gehoord over het programma “Scared Straight” (**)? Het gaat over tieners die op de dool zijn. Ze stevenen af op een leven in de criminaliteit. En dan wordt iemand opgevoerd die in de gevangenis heeft gezeten, die eerder al deze weg heeft gevolgd, om hen te tonen: “Ik heb dat allemaal gedaan, ik weet hoe het is. Het is helemaal niet om naar op te kijken, het is niet leuk. Dit is wat er met je gebeurt.” De bedoeling daarvan is dat die jongeren inzien: “Ik sla die weg niet in,  want ik ken iemand die het al gedaan heeft.”

Het Hellevuur is er nog niet. Maar God schetst ons een beeld alsof het zich op dit moment afspeelt. De bedoeling ervan is …. “to scare us straight” – om ons door de schrik ervoor op het rechte Pad te brengen. Eigenlijk is het een genade van God dat Hij ons over de Hel heeft verteld. Of je het leuk vindt of niet, ze bestaat. Of je het aanvaardt of niet, ze bestaat. Of je je goed voelt bij die gedachte of niet, ze bestaat. De genade van God bestaat eruit dat Hij je laat weten wat je kan doen om er niét in te belanden. Dàt is Zijn genade.

In plaats van te zeggen: “Ik wil niet in deze godsdienst geloven omdat ze het concept van de Hel bevat”… Of je dat concept graag hebt of niet, verandert niets aan de feiten. Het verandert de werkelijkheid niet. Het enige wat je op dat moment kan doen, is te leren hoe je jezelf ertegen beschermt.   

Ik kom terug bij wat ik aan het begin van ons interview zei. God zegt dat Hij ons niet heeft geschapen voor de Hel. Hij zegt:
“Behalve degenen aan wie je Meester genade schenkt, en dat is waarom Hij hen heeft geschapen – opdat Hij hen genadig kan zijn.”

Een ander citaat, één van mijn favoriete citaten uit de Quran: “Wat heeft God eraan als Hij jullie straft?” Waarom zou Hij dat doen? Hij WIL dat niet doen, Hij WIL je niet straffen. Ons beeld van God hoort er een te zijn van Iemand die Barmhartig wil zijn, niet van Iemand die wil straffen. Dat is niet het beeld dat we vinden in de Quran.
En zelfs het feit dat Hij de bestraffing vermeldt op zich is al een genade van God.

(*) oneliner :  letterlijk “een bewering van één lijn” – een korte kernachtige uitspraak, een slogan.
(**) scared straight: door schrik op het rechte pad bebracht.
 
bron: http://www.youtube.com/watch?v=UJaLdTiizMA
of: http://www.youtube.com/watch?v=UJaLdTiizMA&feature=g-all-u&context=G2d2cd47FAAAAAAAAAAA)

 

Dit bericht werd geplaatst in Muslim zijn is..., Sprokkels en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.