Ramadan – Juz per Juz (3)

JUZ 2 
“Gedenk Mij dus en Ik zal jou gedenken. 
Wees Mij dankbaar en wees niet ondankbaar.” 
(De Edele Quran 2:152)
 
Het vers dat we vandaag zullen overdenken is een heel eenvoudig en kort vers. Toch zit het vol diepgang en betekenis.  Dit edele vers heeft het over twee enorme daden van aanbidding die door velen niet echt worden begrepen. En daardoor verwaarlozen ze die dan. Die twee zijn ten eerste het gedenken (Dhikr) en ten tweede dankbaarheid (Shukr). Zoals  we meteen zullen zien, steunen deze twee grootse daden op dat wat we gisteren hebben geleerd over het belang van de juiste manier van aanbidden. Er zijn ongetwijfeld hele boeken geschreven over elk van deze aangelegenheden, maar we zullen insh’Allah proberen hier tenminste de basis van die twee te behandelen. Op die manier kunnen we tijdens deze Ramadan beginnen ze  beter in de praktijk te brengen, insh’Allah. 
DHIKR
Wat de bovenstaande uitspraak van Allah betreft, heeft Ibn ‘Abbaas verklaard: “‘Gedenk Mij’ houdt in ‘Mij gehoorzamen” en “Ik zal jou gedenken’ betekent dat Allah ons zal gedenken door Zijn Vergiffenis.” Al-Hasan Al-Basri heeft hierop volgende commentaar gegeven: “Gedenk Mij wat betreft hetgeen Ik je heb bevolen en Ik zal je gedenken in wat Ik Mezelf heb opgelegd te doen voor jouw welzijn (beloning en vergiffenis).” En de eminente opvolger Sa’ied ibn Jubayr heeft dit punt prachtig samengevat toen hij zei: “Dhikr is gehoorzaamheid aan Allah, de Almachtige. Want eenieder die zich tot Allah wendt en Hem gehoorzaamt, toont dat hij aan Hem heeft gedacht. En als iemand zich afkeert van Allah en Hem niet gehoorzaamt, dan verkeert hij niet in een toestand van Dhikr, al blijft hij de hele nacht op om de Qur’an te reciteren en Allah te prijzen.” Op basis hiervan kunnen we nu de volgende Hadith begrijpen: 
At-Tirmidhi heeft van Abu al-Dardaa (moge Allah tevreden zijn over hem) overgeleverd dat de Profeet (Allah’s vredeen zegeningen over hem) heeft gezegd:
“Zal ik jullie vertellen over de beste van jullie daden
en over dat wat in de ogen van Allah het meest zuiver is?
Dat wat jullie meer verheft in status en dat beter is voor jullie
dan het geven van goud en zilver (als liefdadigheid),
en beter voor jullie dan een treffen met de vijand
en het slaan van hun nekken en hun slaan van jullie nekken?”
Ze zegden: “Ja, O Boodschapper van Allah!”.
Hij zei: “Het gedenken van Allah (Dhikr).”
Mu’aath ibn Jabal (moge Allah tevreden zijn over hem)
voegt hieraan toe: “Er is niets dat beter de bestraffing
van Allah voorkomt dan het gedenken van Allah.”
We kunnen nu dus begrijpen waarom Dhikr zo belangrijk is en zo werkzaam om de bestraffing van Allah te vermijden. Het houdt namelijk in dat we Allah gehoorzamen en vermijden wat Hij heeft verboden – en dat is Taqwa, zoals we al hebben geleerd. Een ander element van deze Hadith draait rond het bewaren van een aandachtig hart tijdens Dhikr met de tong. Het is een veelvoorkomend beeld dat je iemand de kralen van zijn gebedssnoer (Sibhah) ziet bewegen terwijl hij actief deelneemt aan een gesprek, of zelfs een discussie. De grootste waarde van de Dhikr is wat we bereiken wanneer het hart is afgestemd op wat de tong zegt, zodat we Allah’s grootsheid echt vatten, en zodat de liefde voor Hem, de vrees voor Zijn bestraffing en de hoop op Zijn barmhartigheid waarlijk in het hart worden gevestigd. 
Bovendien, zoals we weten uit de Hadith Qudsi, zal Allah degene gedenken die Hem gedenkt. Muslim verhaalt van Abu Hurairah (moge Allah tevreden over hem zijn) dat de Boodschapper van Allah (Allah’s vrede en zegeningen over hem) heeft gezegd dat Allah (Verheven en Geprezen) heeft gezegd:

“Ik ben voor mijn dienaar wat hij van Mij verwacht. Ik ben bij hem wanneer hij Mij gedenkt. Als hij Me in zichzelf gedenkt, dan gedenk Ik hem bij Mezelf. En als hij Mij gedenkt in een bijeenkomst, dan vermeld Ik hem in een bijeenkomst die beter is dan de zijne…”
SHUKR
Het twerede aspect van de Ayah verwijst naar dankbaarheid. Maar wat betekent het nu precies om Allah te danken? Veel mensen denken dat het gewoon een mondelinge uitspraak is, maar dat is een heel beperkte interpretatie. Elders in de Qur’an verklaart Allah: 
“En (gedenk) toen jouw Heer verkondigde:
‘Als jij dankbaar bent, zal Ik jou meer geven.
Maar als je ondankbaar bent, waarlijk,
Mijn bestraffing is werkelijk streng.”
(De Edele Quran 14:7)
In beide gevallen is  dankbaarheid evenwaardig aan gehoorzaamheid aan Allah, en ondankbaarheid aan ongehoorzaamheid aan Hem. De reden hiervoor is dat ware dankbaarheid betekent dat je dat wat Allah je heeft gegeven gebruikt op een manier die Hem behaagt, op een manier die overeenstemt met de Shari’ah. Als Allah je zegent met geld en je wil Hem daarvoor danken, dan getuigt het van dankbaarheid als je het uitgeeft aan wat Halaal is. Je kan zo vaak “alhamdolillah” zeggen als je maar wilt, wat haalt het uit als je daarna je geld gebruikt voor iets wat verboden is? Opnieuw zien we dit zuivere inzicht in de levens van de Gezellen. Zoals in de volgende Hadith: Abu Raja’ Al-Utaaridi heeft gezegd:
 
“Imran bin Husayn (moge Allah tevreden zijn over hem)
kwam op een keer naar ons toe 
met een mooi gewaad aan,
waarin een kleine hoeveelheid zijde was verweven.
We hebben hem het nooit eerder en ook nooit meer nadien zien dragen.
Hij zei: “Allah’s Boodschapper (Allahs vrede en zegeningen over hem)
heeft gezegd: ‘Als Allah iemand heeft begunstigd met een gift,
dan houdt Hij ervan het effect van die zegening op Zijn slaaf te zien’.”
 (Ahmad)
Toch wijs ik er nogmaals op dat het danken van Allah met de tong zeker iets is dat niet mag worden verwaarloosd. De volgende Hadith is hiervan een goede illustratie:
Op gezag van Abu Malik Al-Ashari (moge Allah tevreden over hem zijn),
die heeft gezegd dat de Boodschapper van Allah
(Allah’s vrede en zegeningen over hem) heeft gezegd:
“Reinheid is de helft van het geloof. En ‘alhamdolillah’
(lof en dank horen toe aan Allah) vult de (weeg)schalen.
En ‘subhaan Allah’ (hoe verheven is Allah boven elke onvolmaaktheid
die men aan Hem probeert toe te schrijven) en ‘alhamdolillah’
vullen dat wat zich tussen de hemel en de aarde bevindt…”
(Muslim)
Van deze Hadith leren we dat er zonder enige twijfel een grote waarde, eer en beloning schuilen in het loven en danken van Allah met de tong. Toch is die deugd niet dezelfde voor iemand die ze verricht met een leeg of onachtzaam hart. Dus als je deze zinnen uitspreekt, laat je hart zich dan concentreren. Denk na over wat het is waarvoor je Allah looft en dankt, zodat je hart Zijn gunsten aan jou kan erkennen en bevestigen.
Tot besluit.
Onze punten die we van de Ayah voor vandaag meedragen:
De essentie van Dhikr is dat we Allah gehoorzamen en handelen volgens Zijn geboden, terwijl we vermijden wat Hij heeft verboden. Dit maakt je gedenken van Hem zichtbaar. Dat betekent echter niet dat onze harten en lippen moeten zwijgen. De combinatie van het vochtig houden van je lippen door het gedenken van Allah – Allah blijven loven met de aanbevolen zinnen die Sunnah ons leert en met een aandachtig hart – en je gehoorzaamheid aan Hem met je ledematen vervolmaakt deze daad als ze oprecht gebeurt, op zoek naar het behagen van Allah. 
De ware aard van de dankbaarheid tegenover Allah (as-Shukr) is dat we dat waarmee Hij ons heeft begunstigd gebruiken in gehoorzaamheid aan Hem. Dat betekent niet dat iemand geen plezier mag hebben. Maar het plezier dat hij haalt uit Allah’s zegeningen voor hem moet altijd binnen de grenzen van het toegestane blijven en mag nooit verworden tot daden die door de Shari’ah zijn verboden. 
En Allah weet het best.
 
Bron: http://muslimmatters.org/2008/09/02/ramadan-reflections-a-daily-journey-through-the-quran-2/
Dit bericht werd geplaatst in Ramadan en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.