RAMADAN … waar kan het mis gaan?

 
 
Inleidende reflecties in het boek van “Productive Muslim”:
 
“We beginnen elke Ramadan met zo’n grote verwachtingen, en dan struikelen we eens enkele dagen en we aanvaarden onze nederlaag. Ramadan is voorbij en we voelen ons schulidg, en we maken onszelf wijs dat we het de volgende Ramadan beter zullen doen… enkel en alleen om dan weer in hetzelfde patroon te vervallen. Ik noem dat het Ramadan Schuldgevoel.
Voor we het hebben over de redenen voor dat Ramadan Schuldgevoel, wil ik je dit vragen: hoeveel Ramadans maakt een Muslim mee volgens de normale levensverwachtingen? 40 Ramadans? 60 Ramandans? Niet veel he? En als we die Ramadans niet ten volle benutten, hoe zullen we daar dan voor Allah (subhaanahu wa ta’ala) staan op de Dag des Oordeels, wanneer we elk grammetje aan goede daden broodnodig zullen hebben? Denk daar eens over na…
 
10  OORZAKEN VOOR HET RAMADAN SCHULDGEVOEL
(nota van Mariam : dit is enigszins samengevat)
 
1. Onrealistische verwachtingen.
Elk jaar beginnen we aan de Ramadan met veel te hoge verwachtingen van onszelf. Er is niets mis met grote ambities, maar we mogen ook niet te hoog mikken. Te hoge verwachtingen veroorzaken zware psychologische druk. Als we dan eens het gevoel hebben dat we gefaald hebben, zelfs maar een beetje, geven we makkelijker op en vervallen we in het “ach-dan-misschien-volgend-jaar syndroom” in plaats van onze plannen en verwachtingen aan te passen. 
 
2. We glijden de Ramadan niet rustig binnen.
Gedurende de eerste dagecn van de Ramadan zien we een mega-transformatie bij onszelf: we staan een uur voor Fajr op, al zijn we het niet gewoon om op gewone dagen vroeg op te staan. We bidden 20 Rak’ah Tarawih terwijl we voorheen nauwelijks een sunnah gebed verrichtten. We lezen 10 tot 20 pagina’s van de Quran per dag, tewijl we daarvoor hooguit een blad of twee per week  lazen! En wat is het resultaat van die enorme inspanningen? We houden het slechts een paar dagen vol, we dwalen af, beseffen dat het te moeilijk is en… we staan weer bij het begin.
 
3. Gebrek aan doorzetting.
Eens we het midden van de Ramadan bereiken, haalt onze drukke agenda ons in: onze dagelijkse routine om na Fajr 10 pagina’s van de Qur’an te lezen vervalt, elke nacht Tarawih verandert in om de andere nacht, opstaan foor Tahajjud wordt vervangen door net op tijd opstaan voor Suhoer.
 
4. Gebrek aan kennis.
Dat we niet weten hoe we het meeste halen uit onze Ramadan is een belangrijke factor in het ontstaan van het Ramadan Schuldgevoel. Gebrekkig begrip van de waarde van de Ramadan, te weinig inzicht in de psychologische, lichamelijke en emotionele ingrediënten die zorgen voor een deugddoende Ramadan is ook zo’n factor. 
 
5. Gebrek aan steun van de gemeenschap.
Ramadan lijkt een privegevecht voor ieder van ons. Niemand praat echt over zijn geestelijke ervaringen en hoe goed hij zich houdt aan zijn voornemens voor de Ramadan.
 
6. Gebrek aan tijdsmanagement.
“Tijdsmanagement?! Welk tijdsmanagement?! Broeder, alsjeblief zeg, waar heb je het over? Dit is de Ramadan. Alles is anders tijdens de Ramadan… We kunnen niet “tijd managen” in de Ramadan, het zou al fijn zijn als we gewoon wat tijd hebben om eens goed te slapen, man!” … Je snapt het wel.
 
7. Gebrek aan energiemanagement.
Voeding en slaap zijn de eerste slachtoffers tijdens de Ramadan: we eten niet behoorlijk, we slapen niet goed, en dus kunnen we niet naar behoren functioneren en vervallen we in het Ramadan Schuldgevoel!
 
8. Gebrek aan fitheid.
“Ben je gek gewordeen?! Fitness tijdens de Ramadan?! Kerel van welke planeet kom jij?” Nee – ik ben niet gek. Het is heel goed mogelijk om fit te blijven tijdens de Ramadan en verder in het boek zal ik aantonen dat het zelfs heel belangrijk is. 
 
9. De spirituele link missen.
Aha! De kern van de Ramadan: onze spiritualiteit en Taqwa voor Allah (subhaanahu wa ta’aala) ontwikkelen. We lijken op de een of andere manier te vergeten dat de Ramadan een tijd voor geestelijke herbronning is. We verliezen onszelf halverwege de Ramadan, en voor we het weten zitten we weer op de dolle rit van het schuldige Ramadan.
 
10. Gebrek aan oefening.
We plannen de Ramadan niet, we trainen ervoor. Ramadan is een kans om onze beste prestaties te leveren en er de voordelen van te oogsten. Maar dat vereist oefening doorheen het jaar, zoals een Olympisch atleet ook niet gewoon maar de dag van het gebeuren kan opdagen en verwachten te winnen! 
 
Ik weet wel dat ik wat veralgemeen, (…) maar ik wil dat je je herinneringen aan en ervaringen met Ramadan overloopt en jezelf afvraagt of die 10 punten niet toch aan de grondslag lagen van jouw “onproductieve Ramadan”.
 
Er is uiteraard goed nieuws: als iets hierboven van toepassing is voor jou – je bent niet alleen!
Milj oenen Muslims over de hele wereld worden met deze valstrikken geconfronteerd en hebben elke Ramadan weer moeite mee. Je bent dus niet alleen – en er is een oplossing.
 
Lees verder op productiveramadan.com – klik op “Free Ebook” en schrijf in (gratis) om het te ontvangen.  Je vindt er 30 tips om je Ramadan meer productief te maken. 
Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Ramadan en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.