Ramadan – een geschenk voor de Muslims (3)

 
RAMADAN : TRAINEN VOOR HET ECHTE LEVEN
 
Je weet ook wel dat je voor beroepen als politie, brandweer, leger… eerst een opleiding, een training moet ondergaan. Vooral voor beroepen waarin je wordt blootgesteld aan gevaren en uitdagingen onderga je eerst simulaties. De opleiding voor brandweer vindt niet plaats in een brandend gebouw, je leert als toekomstig politie agent schieten met kartonnen boeven, geen echte met echte geweren! Die oefeningen vinden plaats in een veilige omgeving, zodat je het vak leert en stilaan beter wordt en dàn pas word je het èchte leven in gestuurd. Zo is het toch, niet?
 
Ramadan is eigenlijk een trainingsprogramma. Tijdends zo’n training wordt de uitdaging verminderd. Onze grootste uitdaging, het grootste gevaar is Sajitaan. En wat doet Allah tijdens die dertigdaagse training? De Sjaitaans worden opgesloten en geketend zodat we dertig dagen lang grondig kunnen oefenen. Subhaan Allah!
 
Wat houdt die training dan in? In de Ramadan vasten we. Dit vers gaat echter niet over vasten, maar over de voordelen van de Ramadan. De Ayah over het vasten kwam hier net voor. Een raadsel… Vasten is toch iets lichamelijks. En als je je daarvan weerhoudt zal je volgens Allah Taqwa verwerven. Maar dit is iets spiritueels.
Hoe haal je geestelijk resultaat uit iets lichamelijks?!
 
We doen het met een voorbeeld: Het is broeiend heet. Een collega (niet Muslim of toch niet zo erg Muslim) klokt een flesje lekker fris water naar binnen… En jij ziet dat. Schreeuwt je keel het op dat moment niet uit van de dorst? Je gaat terug naar je werkplek en daar ziet iemand smakelijk een kippenbout naar binnen te spelen: “Goh dat halal restaurant is fantastisch!” Voelt je maag dat? Maar er is nog een entiteit daarbinnen: je hart. Je keel schreeuwt “Geef me drinken! water water!” en je hart snauwt “Nu niet! Wachten tot Magrib”. Je maag smeekt om eten en je hart wijst ze terecht: wachten! 
 
Je hart wint! Je traint je hart om je lichaam en zijn verlangens te overwinnen. En waar bevindt Taqwa zich? In het hart! Als de Sjaitaans los liepen zou het veel moeilijker zijn voor je hart om te winnen. Je hart wint slaagt er zelfs in het gevecht tegen verslaving aan ontspanning en ongepaste relaties te winnen: niet naar de film, geen muziek, geen smsjes naar het andere geslacht… Het is een enorme hulp dat Sjaitaan vast zit!
 
Dus het hart wordt alsmaar sterker
en kan in die periode Taqwa opbouwen.
Allah sluit de Sjayatien op
zodat wij die Taqwa kunnen ontwikkelen.
Ramadan is onze trainingsperiode.
 
Als het leven draait om Leiding, en Leiding komt enkel tot hen die Taqwa hebben (Huda lil muttaqien), dan is dit een jaarlijks trainingsprogramma waarin je eens een maand lang het hart laat winnen. 
 
Trouwens, wat gebeurt er na de Ramadan, wanneer je elf maanden lang een zware strijd moet voeren? Raakt het hart gewond? Dus moet het recupereren en weer op krachten komen. Dus moet je opnieuw op training, helemaal van voren af aan herbeginnen. Dit is niet het soort training dat je één keer doorloopt en klaar is kees. Je moet terugkeren, elk jaar opnieuw: een jaarlijkse opfrissing voor ons hart.
 
Dat is wat de Ramadan hoort te zijn. 
Het is geen lachertje, mensen. Kennis zit in het hoofd, Taqwa in het hart.
Je kan kennis opdoen, meer en meer en meer, en toch geen grammetje Taqwa hebben…
Taqwa komt pas als je die spier (hart) traint, als je dàt deel van jezelf laat winnen. 
 
ALLAH WENST HET GEMAKKELIJKE VOOR JULLIE
 
Gemak? Waarom moeten we dan méér vasten dan ervoor? Waarom kunnen we het niet meer afkopen als we geen zin hebben? Allah heeft het over meer dan gewoon je comfort, niet over gemakkelijk vasten. Hij wil het gemakkelijke voor je in je hele leven! En dat kan niet zonder Leiding, en die krijg je niet zonder Taqwa. En daar heeft Hij je de Ramadan gegeven. 
En dan vertelt Hij ons waarom Hij ons deze maand heeft gegeven. Als je deelneemt aan een dertigdaagse opleiding, krijg je dan je getuigschrift als je het slechts vijftien dagen volgt? Weet je, als Sjaitaan in de buurt was  dan zouden we na een week vasten al opgeven. Maar dat doen we niet, want Sjaitaan is er niet. 
 
Tussen haakjes… Zijn hier mensen met tieners thuis? Wat gebeurt er als je hen zegt: “Maak je huiswerk”. Hoe vaak moet je dat zeggen? Een keer en ze gaan meteen aan de slag he? (hilariteit) Nee dus. Je moet het voortdurend weer herhalen, aandringen… De dingen die je niet doet, moeten alsmaar weer worden herhaald… Wist je dat Allah ons in de Quran meer dan tweehonderd keer opdraagt Taqwa te hebben?! Waarom zou dat zijn? Omdat we ze net nièt ontwikkelen! Hoeveel keer zegt Hij ons dat we moeten vasten in de Ramadan? Een keer. Een enkele Ayah. En toch wordt die instructie tot op vandaag opgevolgd, door miljoenen Muslims, ongeacht hoe onreligieus ze anders zijn. In Zijn Wijsheid wist Allah heel goed wat Hij maar één keer moest zeggen en het zou werken, en wat Hij meer dan tweehonderd keer moet herhalen. Het doel van dat vasten is echter juist dat wat we maar niet ontwikkelen, al zegt Hij het ons tweehonderd  keer…
 
DIPLOMA UITREIKING
 
“Ik gaf jullie dit opdat jullie de dagen kunnen volmaken”, de dertig dagen afwerken: je moet je training afwerken! En wat doet iemand die zijn opleiding af heeft en zijn getuigschrift heeft gehaald: hij viert het. En wat doen Muslims als ze iets vieren? “Takbier! Allaahu Akbar!” Waar komt dat vandaan? Allah heeft het ons geleerd in de Quran. Opdat je die dertigdaagse training afwerkt … “li tukabbiru Allah…” : zodat je Takbier kan zeggen, zodat je kan vieren op de manier waarop Allah je heeft geleid. Dus als de Ramadan voorbij is, en we zijn op weg naar het Eid gebed… Wat zeggen we onderweg? “Allahu akbar! Allahu akbar! Laa illaaha illa Allah!” Je hebt het gehaald, je hebt je getuigschrift gehaald. En ga er  nu maar tegenaan, geef die Sjaitaan er maar van langs in de komende elf maanden! En dan tot slot “opdat jullie dankbaar mogen zijn”.
Allah zegt: Ik heb jullie het vasten gegeven
opdat jullie Godsbewustzijn ontwikkelen.
En Hij zegt: Jullie hebben de Ramadan gekregen
opdat jullie dankbaar zouden zijn.
 
Nu, dankbaarheid komt voort uit een ontvangen gunst, als iemand iets voor je doet. Dus wat is het waarvoor Allah verwacht dat we dankbaar zijn? Uiteraard voor alles. Maar hier nu, specifiek, in deze Ayah? We hebben in deze maand de Quran gekregen – we moeten dankbaar zijn voor de Quran. Je kan niet dankbaar zijn voor iets dat je niet hebt geproefd, voor de recitatie van de Quran door de Qari… Je moet dankbaar zijn omdat JIJ de Quran hebt geproefd en ervaren.
 
Hoe mooi is dit: 
Vasten hongert ons lichaam uit
Openbaring voedt onze ziel
Het ene wordt zwakker
Het andere wint aan kracht
Het evenwicht is hersteld
 
Wees Allah dankbaar dat Hij je ziel redt in deze maand en haar opnieuw in contact heeft gebracht met de Openbaring. Een van de manieren waarop de Quran wordt beschreven is “Ruh”, ziel. En wat hebben wij in ons binnenste? Onze Ruh. De Quran voedt onze ziel, maakt ons geestelijk sterker. In de Islam is er een rechtstreeks verband tussen spiritualiteit en Openbaring. De meest spirituele mensen zijn zij die wenen wanneer ze voor Allah staan, toch? En dat is ook wat Allah zegt: “Het zijn de mensen bij wie de tranen uit hun ogen rollen als ze de Openbaring reciteren.” Hij legt een verband tussen wenen en de Quran. 
Dat is wat ons in deze Ramadan moet overkomen.
 
Ik wil dit gesprek afronden door ons te herinneren
aan “de bonus”, 
waarvan we zoveel mogelijk moeten profiteren. 
(wordt vervolgd)
bron: http://www.youtube.com/watch?v=kI9a7Y3oXvQ&feature=relmfu
.
Dit bericht werd geplaatst in Ramadan en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.