Kerstmis voor Muslims?

Auteur:  Yusuf Estes

Misschien vind je het vreemd, maar we kijgen veel brieven met vragen of het is toegestaan dat Muslim kinderen en jongeren deelnemen aan de feestelijkheden rond Kerstmis: geschenkjes krijgen, het huis versieren, kaarsen branden, een kerstboom in huis halen en mekaar “Zalig Kerstfeest” wensen.

Kijken we naar enkele belangrijke elementen rond dit gebeuren,
en naar wat het echt betekent:

Het woord “kerstmis” komt van “Cristes maesse” of de “Mis van Christus”. Het is voor de aanhangers van de christelijke godsdiensten het feest van de geboorte van Jezus. De meeste historici plaatsen de eerste viering van het feest in Roma, in 336 na Christus.

KERSTMIS VOOR MUSLIMS?
Vanwege een liefhebbende Muslim broeder

Ik was jarenlang Christen en ik kon me enorm ergeren wanneer de mensen de “christ” uit “christmas” haalden (vertaalt niet zo goed in het Nederlands uiteraard: de Christus uit Kerstmis) en ik kon maar niet vatten waarom mensen het gedenken van de geboorte van Jezus Christus lieten overstemmen door brutale commerce.

Het was voor mij dan ook een enorme verrassing, in mijn kleine wereldje, te ontdekken dat het feest eigenlijk de zonnewende viert en dat dit al honderden jaren voor de komst van Jezus werd gevierd. Ook vinden we nergens bewijzen voor het feit dat Jezus in de maand december zou zijn geboren en uit Bijbelstudie blijft zelfs dat hij niet eens werd geboren in het jaar dat wij als het jaar van zijn geboorte beschouwen…

Enkele belangrijke punten over het kerstfeest:

– Er is geen bewijs voor zijn geboorte in december, en ook niet voor het jaar. Het Nieuwe Testament zegt dat hij werd geboren onder de heerschappij van koning Herodes. Maar die stierf 6 jaar voor de datum die wij hebben.

– Geen bewijs voor de kerstbomen. De Bijbel verbiedt zelfs in Jeremia 10 het omhakken van bomen en hout om het in huis te halen en te versieren.

– We vinden niets over Santa Claus of de Kerstman, behalve dat hij een bisschop was die heeft deelgenomen aan het Concilie van Nicea in 325 en die heel vrijgevig was. Hij gebruikte zijn geld om een man te helpen zijn dochters uit te huwelijken door een zak met zilver door hun raam naar binnen te gooien voor hun bruidsschat (de vrouwen betaalden de man – het tegenovergestelde van het systeem in de Islam), en zo kreeg hij zijn naam Sint Nicolaas – Santa Claus.

– Zoals reeds gezegd, bestaan er geen absolute bewijzen voor de gegevens en de details rond alles wat in Rome in 325 werd bepaald om met zekerheid de geboorte van Jezus op 25 december te plaatsen.

Winterzonnewende

Van Babylon tot Rome heeft gedurende duizenden jaren zowat elke cultuur wel op een of andere manier de zonnewende gevierd. De winterzonnewende is de donkerste en kortste dag van het jaar, omdat ze het tijdstip aanduidt waarop het stralende licht terugkeert. De winterzonnewende is dan ook lang een reden geweest voor grote feesten en vreugde.

Op het eerste gezicht is de zonnewende vaak een vreugdefeest rond de terugkeer van de zon en de belofte van fris groen op aarde en warmere dagen. Maar op een dieper, geestelijk niveau, eert dat feest de geboorte en hergeboorte van het Heilige Licht dat de schepping leidt en onderhoudt, het Ene Licht dat elk hart verlicht en nieuwe groei belooft, dat de warmte van liefde en goedheid aankondigt en de gloed van verlichting voor de mensheid.

De zonnegod Mithra (Mitrha in het Perzisch, Mitra in het Sanskriet) werd zeer vereerd en was heel goed gekend in het hele gebied van India tot Rome. In de oude Vedische hymnen van India wordt Mitra vaak samen met Varuna aanroepen, waardoor de twee worden gecombineerd tot “Mitravaruna”. Varuna is de heer van het cosmische rytme van de hemelse lichamen, terwijl Mitra ’s morgens het licht brengt dat Varuna had bedekt.

In het Zoroastrianisme was Mithra een belangrijke godheid en, interessant eigenlijk, werd de geboorte van Mithra gevierd op de vooravond van de winterzonnewende (Shab-e Yalda genoemd in het Farsi).

De Romeinen hadden een groot aantal tempels die aan Mithra waren gewijd en de winterzonnewende, toegewijd aan de zonnegod Mithra, was een belangrijke gebeurtenis in hun leven.

In de vroegere tijden draaide een groot deel van het dagelijkse leven rond het bewustzijn van de zon, de sterren en de seizoenen. Duizenden jaren lang was de terugkeer van de zon rond de winterzonnewende een tijd van grote vreugde en vieringen, zowel seculier als geestelijk.

De eerste Christenen

De eerste Christenen hebben de geboorte van Jezus niet gevierd. De Kerkvaders Origines (overleden in 255), Sint Ireneüs (overleden in 202) en Tertulianus (overleden in 220) vermelden noch het kerstfeest, noch de datum ervan, in hun opsomming van feesten en vieringen.

Eigenlijk weet niemand wanneer Jezus precies werd geboren. Kerkvader Clemens van Alexandrië zegt ons dat er theologen waren die beweerden dat ze niet alleen het jaar van zijn geboorte hadden bepaald, maar ook de dag, en dat het in het 28° jaar van de heerschappij van Augustus was geweest, op de 25° dag van Pachon (20 mei) (Stromata, I, 21). Hij voegde eraan toe dat anderen stelden dat hij op 24 of 25 Pharmuthi was geboren (19 of 20 april). Een ander bewijsstuk is “De Paschae Computus” van 243, waarin staat dat Jezus werd geboren op 28 maart.

Heel wat hedendaagse geleerden hebben op basis van details in de Bijbel gesteld dat Jezus’ geboorte voor oktober en na maart moet zijn geweest. Dus, al weten we niet wanneer Jezus precies werd geboren, het is zeer onwaarschijnlijk dat het op 25 december was…

De Kerk van Rome

De eerste Kerkvaders in Rome voelden zich misschien wat tekort gedaan door alle vieringen rond de winterzonnewende. Je krijgt moeilijk vat op mensen die opgaan in een viering om een of andere reden.

Het was in die tijd helemaal niet de gewoonte iemands verjaardag te vieren, maar er moest iets drastisch gebeuren om de Kerk in die feestelijkheden te betrekken. Dus verklaarde de pas bekeerde Keizer Constantijn in het midden van de 4° eeuw na Jezus’ dood 25 december tot de officiële geboortedag van Jezus, om zo de vieringen van de winterzonnewende rond zonnegod Mithra te verdringen.

Op een paar jaar tijd werden de altaren van de tempels van Mithra vernield en werden zijn tempels algauw herbruikt voor de activiteiten van de Kerk van Rome. Even plotsklaps werd de winterzonnewende, wellicht het grootste festijn van de oude wereld, omgevormd tot een aangelegenheid voor de kerkelijke doctrine.

In latere jaren herdoopten de Engelsen het feest tot “Cristes maesse”, letterlijk Christus’ mis – en vandaar nu het woord Christmas.
(NL: kerstening was het woord voor bekering, tot christenen maken > kerst mis)

Nu dan…

Het blijkt duidelijk dat Kerstmis, zoals we het vandaag vieren, iets is dat niets te maken heeft Judaïsme of Islam in hun oorspronkelijke leer. We moeten ons afvragen:

“Als de gezanten van Allah
en hun volgelingen zich niet bezig hielden
met dergelijke heidense vieringen,
waarom zouden wij dat dan wel doen?”

Onze Profeet, vrede en zegeningen over hem, heeft ons bevolen om niet degenen na te doen die voor ons waren afgedwaald. Hij heeft er ook voor gezorgd dat we er ons goed van bewust zijn dat wij twee feesten hebben: Eid al-Fitr en Eid al-Adha.

Al zullen sommigen zich bij de feestelijkheden rond geloof en gewoonten van niet-Muslims voegen, toch mogen wij ons als gelovigen niet inlaten met dergelijke daden die een belediging zijn van onze Heer, Allah. Hij haat het dat we ons bezighouden met vormen van aanbidding die Hij niet heeft bevolen en dus moeten we die activiteiten koste wat het kost vermijden.

We vragen Allah om vergiffenis voor onze fouten uit het verleden
en we vragen Hem ons te leiden opdat we het in de toekomst beter doen.
We vragen Hem on Zijn Genade, Barhmhartigheid en Vergiffenis. Amien

Geschreven op 18 december 2007
Yusuf Estes

bron:  http://islamnewsroom.com/news-we-need/211-xmas4muslims

Dit bericht werd geplaatst in Geloof in één unieke God, Muslim zijn is... en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.