Pareltjes van de Quran : Juz 4

Jullie zullen de vroomheid niet bereiken
totdat jullie van wat jullie liefhebben bijdragen geven.
En wat jullie ook van iets bijdragen,
voorwaar, Allah weet daarvan.

 

Een overweging door Nouman Ali Khan
bij Juz 4, Surah 3, Vers 92

Vandaag hebben we het over Ayah 92 van Surah Ale Imran, het begin van de vierde Juz, en in deze Juz zegt Allah, verheven en verheven is Hij: “Lan tanaloe al birra” – “jullie zullen geen goedheid bereiken” – “hattta tunfiqoe mimmaa tuhibboena” – tot jullie uitgeven van dat wat jullie liefhebben”.  Dat is een heel beroemd vers, het wordt voortdurend aangehaald.

Dit is de nuance waar ik hier op wil wijzen:

“Naala” wordt gebruikt wanneer je op reis bent en je kan niet wachten, je bent ongedurig om je bestemming te bereiken. Dat is wat “nail” betekent: eindelijk wordt iets voor je toegankelijk. De Arabieren waren heel goed vertrouwd met dat idee want ze reisden door de woestijn en wilden absoluut hun bestemming bereiken. Het kon hen hun leven kosten als ze die niet bereikten, want in de woestijn is er niets waarop je kan overleven. Datzelfde geldt voor een zeereis. Wanneer je onderweg bent op zee en je bent verdwaald of kan het land waar je naartoe wil niet bereiken, en de voorraden die je bij hebt (vooral aan drinkbaar water) zijn heel beperkt, dan moet je binnen een bepaalde tijd op je bestemming aankomen opdat je het zelfs maar zou overleven.

Allah gebruikt het woord dat wordt gebruikt voor het overleven van een reis en ergens op tijd en veilig aankomen. Maar wat Hij eraan toevoegt is echt fantastisch: Hij gebruikt het woord “al birr” en niet “al ghair” of andere woorden voor “het goede”. In het Arabisch staat het woord “al birr” het dichtst bij “al barr”. “Al barr” betekent “land”. Dus nadat je “naala” hoorde, dan hoor je daarna “barr”: Je zult geen lànd bereiken, is het niet? Maar Allah zegt: “Jullie zullen geen goedheid bereiken”.

Het idee om woorden te gebruiken die fonetisch zo op mekaar lijken, dit spelen met woorden, wijst erop dat Allah dit beeld in ons wil oproepen. Stel je jezelf voor als onderweg op zee, in woelig water, in stormen. En je hebt er geen idee van wanneer je aan land kunt gaan, en dan bereik je eindelijk het eiland waar je veilig bent. Hoe heet dat veilige eiland? “Al birr”. Al barr en al birr lijken op mekaar. Aan land komen is als het bereiken van het goede. “Oef, dit is goed! Stabiliteit!”

Als je in zonde leeft,
in een periode van je leven die niet goed is,
is het alsof je op een woelige zee bent:
je hebt een turbulente levensstijl.
En je zal dat veilige land dus niet bereiken
“hattta tunfiqoe mimmaa tuhibboena”…

Kan je je een schip voorstellen dat lek is, of te zwaar beladen? Wat moet je doen om het schip te redden? Je moet ballast overboord gooien, is het niet? Allah zegt: “Je zal geen land bereiken (in dit geval het goede) tot je uitgeeft van dat waarvan je houdt.” Misschien moet je spullen waarvan je houdt van het schip afgooien. En Allah zegt dat je moet geven van dat waarvan je houdt. En dat betekent niet enkel Sadaqah geven aan de Masdjid. Het kan betekenen dat je moet geven aan verwanten die je niet graag hebt. Je moet misschien iets van de luxe die je geniet opgeven en denken aan je buren en mensen om je heen die lijden. Je zal misschien  meer en meer en meer moeten geven van de dingen waarvan je houdt. Niet van de overschotjes, niet de tweedehands kleren, niet de dingen waarvoor je je ogen zou dichtknijpen als iemand ze aan jou gaf, … Niet die spullen maar dat wat je heel graag voor jezelf wilt.

Binnenkort is het weer Eid en je gaat inkopen doen. Wanneer je dat doet en je koopt dat hemd, die kleren of juwelen, of wat het ook is dat je voor jezelf of je neefje koopt … Koop precies hetzelfde dat je voor jezelf wilde om het als Sadaqah weg te geven. Dàt als Sadaqah te geven, dat is echte “birr”, dàn weet je dat je iets van goedheid hebt bereikt.

Wat een prachtig vers en wat een prachtig beeld
om ons uit te leggen dat wij op deze reis denken
dat alles wat we nodig hebben op dit schip is.
Maar Allah zegt ons: “Als je deze reis wil overleven
kan je maar beter enkele van die dingen
waar je zoveel van houdt loslaten.
Toch als je je einddoel, het goede, wil halen.”

Moge Allah ons allemaal helpen
om dat goede te bereiken
en moge Hij ons laten horen tot de mensen
die “al Ibraa” worden genoemd.

“Wa laa tunfiqoe min shayin fa inna Allaaha bihi aalimoen” – “van alles wat je uitgeeft/ weggeeft is Allah al op de hoogte”. Je hoeft het niet nog eens om te roepen. Allah weet wat je hebt gegeven. Bewaar dit dus als een geheim tussen jou en Allah en ga niet zoiets op facebook posten als: “Nadat ik naar die spreekbeurt had geluisterd, heb ik mijn lievelingshemd weggegeven.” Doe dat niet. Hou het tussen jou en Allah, want Allah zegt dat Hij weet heeft van alles wat je uitgeeft: fa inna Allaaha bihi aalimoen.

Moge Allah ons laten horen tot degenen
die deze goedheid en veiligheid bereiken!
bron: http://www.youtube.com/watch?v=h2kwFI7bKi0

Het youtube-kanaal van Quran Weekly: http://www.youtube.com/user/QuranWeekly

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Ramadan en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.