Pareltjes van de Quran : Juz 8

Weest goed voor jullie ouders”
“Ihsaanan : het allerbeste!

Een overweging door Nouman Ali Khan
bij Juz 8, Surah 6, Vers 151


Zeg: “Komt, ik zal voorlezen
wat jullie Heer jullie verboden heeft verklaard:
dat jullie iets als deelgenoot aan Hem toekennen.
Weest goed voor jullie ouders,
en doodt niet jullie kinderen uit (angst voor) armoede.
Wij schenken voorzieningen aan jullie en aan hen.
En nadert niet de zedeloosheid, de openlijke noch de verborgene,
en doodt niet de ziel die Allah verboden heeft verklaard,
tenzij volgens het recht. Dat is wat Hij jullie heeft opgedragen.
Hopelijk zullen jullie begrijpen.

In de achtste Juz wilde ik het vandaag met jullie hebben over Ayah 151. Gewoon één kleine overweging bij deze Ayah die te maken heeft met onze ouders. Ik weet wel dat Surah Isra (nummer 17) heel mooi advies geeft over de ouders, wellicht het meest omvattende stuk in de Quran wanneer het om de rechten van de ouders gaat.

Maar deze Ayah heeft iets dat me iets doet.

De Ayah begint met: “Qul ta ‘aalaw atlu maharrama rabbukum alaykum.” De Boodschapper krijgt de opdracht te zeggen: “Laat mij jullie voorlezen wat jullie Heer verboden heeft gemaakt voor jullie. Laat me jullie vertellen wat verboden is verklaard door jullie Meester, jullie Heer.” De Ayah wordt dus geacht een opsomming te geven van zaken die niet toegestaan zijn, niet? Dat is toch wat je verwacht als de Ayah begint met “Laat me jullie voorlezen wat niet toegestaan is”.

OK, we maken er een lijst van:
1. “Allah tushrikoe bihi shayan” – “dat je geen shirk pleegt tegenover Allah.”
Ik sla er een over en dan volgt
2. “Wala taqtoeloe awladakoem min imlaaq” – “dat jullie je kinderen niet zullen doden vanwege je faillissement.” “Nahnu naroeqoekoem wa iyyahum” – “We geven jullie voorzieningen en we geven hèn voorzieningen.” Dood jullie kinderen dus niet vanwege het feit dat je bankroet bent. Dat was nummer 2.
3. “Wala taqraboe alfawaahisha mathahara minha wama bataana” – “Hou je ver van elke vorm van schaamteloosheid, of het nu zichtbaar is of verborgen”. Alles wat schaamteloos is, ontucht en onfatsoenlijk: vermijd dat.

Gewoon even overlopen:
1. Doe geen shirk
2. Dood geen kinderen uit armoede
3. Pleeg geen enkele vorm van zedeloosheid
En dan 4 : “Wa la taqtoeloe al nafsa allatie harrama Allahu illla bi al haqqi” – “Dood geen mens zonder daar het recht toe te hebben”, pleeg geen moord. Je hebt het recht niet een moord te begaan zonder “Al Haqq”, zonder het recht ertoe en dat recht wordt uitgeoefend door de rechtbank.

In deze Ayah worden we dus tegengehouden van heel belangrijke zaken. En aan het einde volgt dan: “Dhaalikum wassaakum bihi” – “dat is wat hij jullie opdraagt.” “La ‘allakum ta’aaqiloen” – “opdat jullie je verstand gebruiken.”

Allah geeft ons hier al deze adviezen,
maar er middenin zegt Hij:
“Wa bi al walideini ihsaanan”.

En ik krab me echt in m’n haren omdat daar staat “Wa bi al walideini ihsaanan” – “Wees zo goed als je maar kan zijn voor je beide ouders.” Ik dacht toch dat de Ayah niet over geboden maar verboden ging? Alles in de Ayah was een verbod: doe geen shirk, dood je kinderen niet, kom niet in de buurt van schaamteloosheid, dood geen mens zonder het recht te hebben… Het zijn allemaal “don’ts” (doe dat niet). De enige “do” (doe dat) is de goedheid tegenover ouders.

Weet je waarom dat retorisch gezien zo krachtig is? Omdat Allah hier zegt: “Alles wat minder is dan het beste voor je ouders, dat kan je maar beter niet doen. Er bestaat geen ander gebod in de Islam dat zegt dat we ons best moeten doen opdat het aanvaard zou worden en dat wie niet zijn uiterste best doet eigenlijk zondigt. Zo’n gebod bestaat niet in de Islam … behalve voor de ouders!

Allah zegt niet dat je “ihsaan” moet hebben tegenover Allah, en dat je in haraam vervalt  als je dat niet hebt. De Ayah gaat over wat haraam is. De Ayah gaat over wat niet toegestaan is. En Allah zegt: “Wa bi al walideini? IHSSAANAN!” – “Je beide ouders? Daar kan je maar beter absoluut de allerbeste voor zijn die je kàn zijn. Je kan maar beter goed zijn tegenover hen onder àlle omstandigheden. En schiet je ook maar een béétje tekort daarin, dan is dat haraam, dat is wat Allah heeft verboden.”

Als ik geen perfectie bereik in mijn gebed, dan is dat technisch gezien nog geen zonde. Ik moet eraan werken om die perfectie te verwerven, maar ik ben niet “zondig-zondig”, ik doe ten minste nog niets dat haraam is. Als ik niet volmaakt ben in de manier waarop ik met de mensen praat: het kan beter, maar ik ben tenminste nog niet zondig. Maar met mijn ouders… Wat is het in verband met mijn ouders dat volmaakt moet zijn? Welk werkwoord? Met hen spreken op de best mogelijke wijze? Hen op de beste manier behandelen? Hen de mooiste geschenken geven? Geduldig zijn met hen? Welke daad is het?! Allah heeft geen specifiek werkwoord gegeven. Hij zegt simpelweg: ” Als het over je ouders gaat? Het beste! Ihsaanan!” Het beste wat? Weet je wat dat betekent? Je kan niets bedenken dat te maken heeft met je relatie met je ouders waarin je niet de beste hoort te zijn: de manier waarop je met ze praat, je gedachten, je geduld, je gedrag, je lichaamstaal, je geschenken, je tijd,… Ze moeten van alles het allerbeste krijgen.

Dit is trouwens in zowat èlke taal
de manier die wordt gebruikt
door iemand die je serieuze instructies geeft
en daarbij geen tegenspraak duldt.

Zoals wanneer ik tegen mijn kinderen zeg: “Stilte!” Eén woord. Klaar. En dan wil ik geen tegenspraak. Einde discussie. Ik wil van geen uitzonderingen horen, dat jij een speciaal geval bent, of “Dat slaat niet op mij want ik heb een hekel aan mijn vader of ik kan mijn moeder niet uitstaan…” Maakt niet uit! Het maakt geen verschil. “Wa bi al walideini? IHSSAANAN!” – “Als het over je ouders gaat, IHSAAN! Klaar!” Er wordt niets anders gezegd. Het is “nasb” (grammaticale term).  Het is alsof Allah zegt: “Ik zeg het je: het kan maar beter het allerbeste zijn, en geen beetje minder!”

Dat alles schuilt in dit opmerkelijke vers
waarin al de rest verboden was.
En daarom is wat in verband met
onze ouders verboden is:

alles wat minder is dan het allerbeste!

Moge Allah ons helpen om te leven
volgens deze ongelooflijke norm
en ons de kracht en het geduld geven hiervoor,
het geduld voor de omgang met onze ouders
wanneer ze moeilijk worden,
wanneer ze zonder reden kwaad worden,
wanneer ze ongepaste eisen stellen,
soms misschien zelfs on-Islamitische eisen.
Hoe gaan we daarmee om?
Zelfs dié situatie pakken we aan met Ihsaan,
op de best mogelijke manier.
Moge Allah ons de moed en de wijsheid geven,
en het geduld om deze moeilijke omstandigheden
met onze ouders aan te kunnen.
En moge Allah onze ouders vergiffenis schenken
voor de fouten die ze begaan.

bron: http://www.youtube.com/watch?v=6NFo35g7zo8

Het youtube-kanaal van Quran Weekly: http://www.youtube.com/user/QuranWeekly

Dit bericht werd geplaatst in Ramadan en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.