Pareltjes van de Quran : Juz 9

“Opdat wij niet beschuldigd
zullen worden bij jullie Heer.
En hopelijk zullen zij (Allah) vrezen.”

Een overweging door Nouman Ali Khan
bij Juz 9, Surah 7, Vers 164

En (gedenkt) toen een gemeenschap onder hen zei:
“Waarom vermanen jullie een volk
dat Allah zal vernietigen
of bestraffen met een harde bestraffing?”
Zij zeiden: “Opdat wij niet
beschuldigd zullen worden bij jullie Heer.
En hopelijk zullen zij (Allah) vrezen.”

Ik wil graag met jullie Ayah 164 van Surah Araf delen nu we ons in de negende Juz van de Quran bevinden. Het gaat hier om het verhaal van de mensen die de Wet van de Sabbat overtraden. Je weet wel: op de Sabbat stelde Allah hen op de proef door de vissen uit het water te laten springen, zich te tonen en lawaai te maken. Daardoor kwamen de vissers, die niet op zaterdag mochten vissen, in de verleiding en overtraden de Wet op de zaterdag.

Onder de Muslims waren er enkelen die probeerden hen te waarschuwen en te adviseren. Er waren dus twee kampen:
Je had de mensen die helemaal niets gaven om wat halal of haraam is, en zij verbraken dus vlakaf de zaterdag. Ze waren trouwens Muslims, houd dat in gedachten.
En er waren de mensen aan de godsdienstige kant die de Wet niet overtraden. Maar zijzelf waren ook nog eens in twee groepen verdeeld. Eén groep zei: “Het zijn nog altijd onze broeders. Wat maakt het uit dat ze niet zo godsdienstig zijn? We moeten toch met hen gaan praten en hen erop wijzen dat ze dit niet mogen doen. Dit hoort niet.” En de andere groep zei: “Nee, die groep is liberaal, progressief, wat het ook is. Vergeet ze. Allah zal ze toch vernietigen. Het is gewoon een bende hypocrieten. Waarom doe je nog de moeite om met ze te gaan praten?! Maak je niet druk om ze.”

Deze Ayah gaat dus over het gesprek tussen die twee groepen en of de godsdienstige, de getrouwe, die gehoorzaam zijn aan de Wet van Allah en de Sabbat niet overtreden al dan niet mogen praten met de verdorven Muslims. Opnieuw: Muslims. Ik zeg “Muslims” omdat zij de Muslims van hun tijd waren.

“Wa ith qaalat ummatoem minhoem” – “En toen een groep onder hen zei” – “Lima ta’aidhoena qauwman Allaahu muhlikoehoem” – “Waarom maken jullie je druk om, geven jullie raad aan een groep mensen die Allah gaat vernietigen?”  “Auw mu’Adhibuhum adhaaban shahieda” – “Of hij zal ze martelen met een enorme marteling.” Kijk hoe hypocriet die mensen zijn. Ze zijn veroordeeld tot de Hel!

Er zal een groep Muslims zijn die kijkt naar de zondigen onder de Muslims en ze gewoon wil veroordelen tot de Hel.

Dat is wat ze willen: “Allah heeft die mensen afgeschreven. Ze zijn gewoon geschapen voor het Hellevuur en daar gaan ze dan ook naartoe. Doe zelfs niet de moeite om ze Dawah te geven, ze zijn toch geen echte leden van onze Ummah.” En dus zitten ze nu zelfs de mensen achterna die wel met hen willen praten.

Maar zelfs degenen die met die mensen gaan praten zeggen hen niet: “Trouwens, wat je daar doet is haraam. Daar ga je voor branden in de Hel enz…” Het woord is “Lima ta’aidhoena qauwman”.  Ta’aidhoen betekent eigenlijk “advies en raad die zo zachtaardig is dat ze het hart binnendringt”. Met andere woorden: de mensen die dan wèl de “verdorven Muslims” aanspraken, deden dat op een manier waardoor deze mensen die zich bezighielden met die bederfelijke daden zich aangetrokken voelden. Ze deden beroep op hun hart voordat ze ze een oorveeg gaven en zegden: “Doe dat niet!” Ze probeerden hun verstand aan te spreken en hen te herinneren aan Allah, om zo hun harten te verzachten.

Dat is belangrijk te weten!
Dawah is niet dat je iemand zegt
wat hij niet mag doen.

Dawah kan soms betekenen
dat je probeert hen te doen inzien:

“Allah heeft jou geschapen.
Denk je niet dat je ooit
verantwoording zal moeten afleggen

aan Hem? We moeten Hem dankbaar zijn…”

Soms volstaat het gewoon al te denken aan Allah. Je hebt nog niet eens het feit ter sprake gebracht dat die iemand iets doet wat haraam is (je hebt ze gewoon vaak aan Allah herinnerd) en zij komen zèlf tot het besluit dat wat ze doen verkeerd is. In hun eentje. Vaak is dat al wat mensen nodig hebben: dat iemand hen herinnert aan Allah, niet aan wat ze voor je neus doen. Want dan gaan ze gewoon in de verdediging over hun gedrag.

De afwijzende groep Muslims – godsdienstig, maar afwijzend tegenover anderen – zei: “Waarom doe je nog de moeite om die mensen raad te geven? Allah  gaat ze vernietigen of straffen met een enorme bestraffing.” Zie je hoe zeker ze zijn over wat Allah met hen gaat doen? Is dat niet fantastisch? Alsof Allah hen heeft verteld wat Hij met die mensen van plan is. Hoe weet je dat ze geen Tauwbah zullen verrichten (tot inkeer komen)?! Hoe weet je of ze niet zullen terugkeren? In een van onze vorige sessies van deze Ramadan heb ik je gezegd dat het kan zijn dat je lijdt aan hypocrisie en toch kan je nog terugkeren. Niet? Dus wie zijn zij dat ze een oordeel vellen over mensen?

De mensen die wèl Dawah wilden verrichten tot die mensen, en wilden praten met de mensen die in zonde leven – ze zijn Muslim, maar ze zondigen – zei gaven één enkel woord als antwoord. Het is zo mooi! “Qaloe ma ‘athiratan ila Rabbikoem”: We gaan met ze praten en dit is onze motivering: “ma ‘athiratan ila Rabbikoem” – “het zal een excuus tegenover je Meester zijn”

Ya Allah, ik kon ze niet verhinderen dit te doen,
ik had geen macht over hen,  maar ze waren mijn
Muslimbroeders. Ik heb op zijn minst geprobeerd
hen raad te geven. Ik ben tenminste eerlijk geweest
tegenover hen en heb hen vriendelijk aangesproken.
Ik heb tenminste geprobeerd de band tussen U en hen
te herstellen. Ik heb tenminste een excuus tegenover
Allah dat ik toch IETS gedaan heb en dat ik niet
gewoon achterover heb geleund en ze heb
veroordeeld tot de Hel en ze heb afgeschreven. 

Dit is de houding die jij en ik
horen te hebben tegenover de mensen
die in zonde gedompeld zijn onder de Muslims.
We mogen ze niet afschrijven.

En we mogen ze niet veroordelen tot de Hel en zeggen: “Vergeet die gasten maar” en de enige keren dat  je met hen praten is om ze te laten voelen hoe zondig en slecht ze zijn. Neeneenee! Je moet “wa’ath” met ze doen en je logica, je motief om “wa’ath” met ze te doen is omdat Allah je ooit zal vragen: “Waarom heb je je broeder in de steek gelaten? Waarom heb je je zuster in de steek gelaten? Waren ze geen Muslims?” Wat maakt het uit dat ze verdorven waren! Ze overtraden een van de belangrijkste wetten die de Joden hadden gekregen, de Muslims van die tijd: de Sabbat. Dat is geen klein beetje haraam, da’s een grote haraam! Het is iets wat Allah verschillende keren vermeldt, dat ze de Sabbat hebben overtreden, omdat Hij daardoor beledigd is. En toch geef je hen niet op, toch geef je hen raad en dat zal tegenover Allah jouw excuus zijn: “Ya Allah, ik heb tenminste mijn deel gedaan. U heeft ons een Ummah genoemd en dat betekent dat we niemand achter laten

“Ma ‘athiratan ila Rabbikoem wala ‘allahum yattaqoen.”
En dit is mijn tweede motivering: misschien worden ze in de toekomst mensen van Taqwa! Misschien worden het goede mensen. Hoe kan ik dat weten?! Hoe kan ik daarover oordelen? Er waren dus twee redenen, niet? En dat wil ik bij je achterlaten. Dit is echt iets om over na te denken en ik hoop dat ik duidelijk kan maken wat het is dat ik hier wil overbrengen.

De eerste reden om mensen die zijn afgedwaald van de godsdienst aan te sporen en te proberen hen te adviseren op een zachte, gevoelige manier… De eerste reden moet zijn dat JIJ, degene die hen oproept, je tegenover Allah moet kunnen verantwoorden voor je betrokkenheid. Je moet tegen Allah kunnen zeggen: “Ya Allah, ik was een bezorgd lid van deze Ummah. Ik was begaan met mijn broeder of zuster.” Want Allah zal je vragen: “Waarom gaf je niet om hen?” Dat is de  EERSTE motivering.
De tweede is: “Je weet maar nooit. Misschien beteren ze zich!”

Dus je eerste motief gaat niet eens om hèn,
maar om jezelf!

Denk daar eens over na! “Ma ‘athiratan ila Rabbikoem” – WIJ zullen dat excuus hebben – “wala ‘allahum yattaqoen” en misschien worden zij goede mensen, misschien worden zij mensen van Taqwa.

Moge Allah ons helpen de hoffelijkheid,
de liefde en het geduld te begrijpen
die we moeten opbrengen voor hen
die in zonde zijn vervallen
en moge Allah ons àllen helpen terugkeren
naar Zijn pad van Taqwa.
bron: http://www.youtube.com/watch?v=2i80milYJAc

Het youtube-kanaal van Quran Weekly: http://www.youtube.com/user/QuranWeekly

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Ramadan en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.