Dawah is uitnodigen is liefde

Het concept van “Dawah”, mensen uitnodigen tot de Islam, is op zich een daad van liefde, van hoffelijkheid en respect voor de persoon aan wie je Dawah geeft. Dat kan en mag niet vervuld zijn van een boodschap van haat, het mag niet veroordelen of kleineren waardoor jij overkomt als degene die “beter” is dan de persoon met wie je praat. In de Quran, Surah 3, Ayah 110 vinden we: “Ud’u ila sabieli Rabbika bi al-hikmati wa al-mou’thati al-hasanah…”

“Ila sabieli Rabbika” – nodig uit “naar het Pad van je Heer”…
Wanneer ik iemand uitnodig, dan nodig ik hem uit in mijn huis, toch? Of voor een conferentie, een retraite, een bepaald programma, een restaurant… Je nodigt mensen dus uit naar een bestemming. Je belt niet iemand op om te zeggen: “Ik wil je uitnodigen naar snelweg 95”! Denk nu aan wat Allah heeft gezegd: Het Pad van je Heer, de Weg van je Heer. De uitnodiging slaat niet op het einddoel, maar op de weg erheen.

We verwachten van niemand
dat we in een absoluut volmaakte staat
van onderwerping aan Allah verkeren,
zonder fouten te maken.

Uittreksel uit: https://mariaminislam.wordpress.com/2015/05/31/waar-doen-we-fout-1-van-4/
Oorspronkelijke lezing (Engels): Link: https://www.youtube.com/watch?v=90jLQCcz-Dc

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Foei Islam ?, Sprokkels en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.