Een Brief van de Quran voor jou!

“Kom alsjeblieft terug
en geef me diezelfde liefde…”


Beste lezer,

Ik wil je eerst en vooral danken omdat je me tijdens de maand Ramadan zo gelukkig hebt gemaakt en me zo vaak hebt gekust. Omdat je mij het grootste deel van de tijd aan je hart gedrukt hield en me al je liefde en affectie gaf. Hier las je een pagina, daar leerde je een Soera uit het hoofd…

Mijn geluk was zo groot dat ik me afvraag of ik het was die me gelukkig moest prijzen dat ik in je handen lag of was jij het die je gelukkig moest prijzen dat je me in je handen mocht houden. Na al die liefde en zorg van jou, ween ik nu eenzaam in mijn eentje…

Beeld je in dat je iemands oogappel bent.
Alle Moslims ter wereld houden zo veel van jou.
De mensen komen naar je toe en praten zo liefdevol met je,
ze overstelpen je met hun liefde en warmte.
Zelfs wanneer ze je aanraken doen ze dat met respect.
Ze houden vreselijk veel van je…
En dan… Opeens komen ze niet meer.
Niemand wil nog met je praten.
Ze bekijken je niet eens meer.
Stel je eens voor hoe jij je zou voelen!

 Geloof me, ik ben je redder. Dus geef me alsjeblief enkele minuten van je tijd om te lezen wat ik je schrijf, recht uit mijn hart. Beschouw het als een hulpkreet van je vriend. Als jij weent, voel jij dan niet ook de nood aan het gezelschap en de steun van je vriend?

Men zegt wel eens “met de noorderzon vertrokken”.
Het thema van mijn trieste saga is “met de Ramadan vertrokken”
Jij treurt omdat de maand van Genade en Barmhartigheid voorbij is.
Ik ben verdrietig omdat er, tegelijk met de Ramadan,
1000 andere dingen zijn verdwenen! Wees alsjeblief niet boos op me.
Leef met me mee en denk gewoon eventjes na:
 

  1. Lieve Moslim-lezer, naarmate de Ramadan op zijn einde liep, begonnen sommigen onder jullie me al opzij te leggen, als een teken dat mijn dagen van voortdurend gedenken waren geteld. Het was een teken dat ik terug op die oude boekenplank zou belanden, of dat stoffige deel van je kast! Of misschien wel op die idiote plek op je boekenplank waar ik gewoon een pronkstuk was voor het begin van de Ramadan. Ik heb een hekel aan alleen zijn. Ik haat het om ergens op een onbereikbaar plekje te liggen.Eigenlijk haat ik het om zoveel aandacht, zorg en liefde te krijgen gedurende een hele maand en dan opeens te worden verwaarloosd en nonchalant opzij te worden geschoven voor de rest van het jaar. Nadat je me “respectvol” netjes hebt ingepakt, heb je me ergens op een onbereikbaar plekje in je huis bewaard. Ik lig zo hoog dat je vrouw, als ze me al zou willen nemen, niet eens bij me kan komen! En aan je kinderen heb je zoveel Adab geleerd (etiquette om met de Quran om te gaan) dat ze me nu niet eens meer durven… Je hebt me zo verdraaid heilig gemaakt!! Het raak-me-niet-aan-type heilig! Wat ben je een extremistische mama/papa!!!
  2. Lieve Moslim-lezer, Allah zegt in Soera Al Baqarah:“Degenen aan wie Wij de Schrift hebben gegeven,
    kennen hem (Moehammad)
    zoals zij hun zonen kennen,
    en voorwaar, een groep onder hen
    verbergt zeker de Waarheid,
    terwijl zij (die) kennen..”
    (De Edele Quran 2: 146)Zou jij je zoon of dochter erkennen voor één maand en ze tijdens de andere elf maanden negeren en doen alsof ze niet van jou zijn? Ik weet heel goed dat je dat nooit zou doen. Maar stel dat een vader of moeder onder jullie dat wèl zou doen, hoe denk je dat hun kinderen zich dan zouden voelen? Denk je niet ook dat ze het gevoel zouden hebben dat hun ouders zich niet bekommeren om hun eigen kinderen? Dat ze niets om hen geven?
  3. Lieve Moslim-lezer, je zegt: “Zij zijn Kaafirs”.
    Weet je dat er Kaafirs zijn geweest die begrepen
    hebben hoe waardevol ik ben? Daarom:

    “En degenen die niet geloven zeiden:

    ‘Luistert niet naar deze Koran en verstoort het.
    Hopelijk zullen jullie overwinnen’.” (De Edele Quran 41:26)De Kaafirs zeggen aan de anderen dus dat ze niet naar de Quran moet luisteren, dat ze lawaai moeten maken en voor afleiding zorgen om te vermijden dat hij invloed heeft op hen! Jij bent Alhamdolillah geen Kaafir. Maar wat doe jij dan? Door mij aan de kant te schuiven tot de volgende Ramadan en door mij “respectvol” ergens in een hoekje van je huis op te bergen zonder me dagelijks te contacteren creëer je stilte…
    Het lawaai van doodse stilte is veel erger, lieverd!
  4. Lieve lezer, ik werd naar deze wereld gezonden om jou uit de duisternis weg te leiden naar het Licht, met Zijn toestemming, om uitstraling te geven aan je leven en betekenis aan je bestaan:“Hij is Degene Die duidelijke Verzen naar Zijn dienaar doet neerdalen
    om jullie uit de duisternissen naar het licht te voeren. En voorwaar,
    Allah is voor jullie zeker Zachtmoedig en Meest Barmhartig.”
    (De Edele Quran 57:9)Heeft Allah gezegd dat Hij me alleen maar voor de maand Ramadan heeft gezonden? Heeft Hij gezegd dat je in de andere maanden geen Licht nodig hebt?!Begrijp alsjeblief dat je door mij uit te sluiten nergens anders Licht kan vinden! Ik ben de vuurtoren op je reis door het leven. Lees me dagelijks en ik schenk je warmte. Probeer me te begrijpen. Ik zal je naar de top van de glorie voeren. Niet alleen in deze wereld maar ook in de volgende.

    Pas me toe in de praktijk
    en je leven zal betekenis krijgen.

    Hmmm… Ik heb het gevoel dat je net hebt gemompeld dat je dat allemaal al lang weet, niet? Weet je dat dit nu net de reden is voor mijn tranen? Dat je dat allemaal weet en toch mijn lessen niet toepast! Dat je je goed gedraagt tijdens de Ramadan maar je ware gelaat laat zien in de andere maanden…

  1. Beste lezer, mag ik je alsjeblief een eenvoudige vraag stellen? Tijdens de Ramadan heb je veel gegeten. En je hebt Mij veel gelezen, Alhamdolillah. Na de Ramadan heb je mij in de steek gelaten maar aan het eten blijf je trouw… Waarom? Waarom kan je dat eten niet even goed vergeten zoals je mij na de Ramadan hebt vergeten? Hehehe! Niet roepen! Ik weet ook wel dat je sterft als je niet eet! Maar besef je dan niet dat je spiritualiteit ook moet eten?Bedenk alsjeblief dat in de ogen van Allah enkel je spiritueel gewicht telt, niet je fysieke! Je geestelijke schoonheid, en niet je fysieke schoonheid! Bedenk dat de schoonheidskoninginnen van gisteren de lelijke eendjes van vandaag zijn.

Draag zorg voor mij
en al het andere komt vanzelf in orde.

  1. Beste lezer, wanneer de imam tijdens de Tarawieh de khatam van de Quranrecitatie deed, dacht jij dat de recitatie een khatam had bereikt. Gedaan!! Je slaakte een zucht van verlichting: Alhamdolillah, gedaan met dat lange rechtstaan in Tarawieh! Besefte je toen dat je met die reactie mij verdriet hebt gedaan en Sjaitaan gelukkig hebt gemaakt? Je dacht dat je al je ibaadah had verricht in Laylat-ul-Qadr en dat je daarmee alles had bereikt. Dat was het. Je hebt me gebruikt tijdens de Ramadan en nu neem je afstand van me. Ben ik dan iets dat je gebruikt en dan weggooit? Als dit je keuze is, als dit de manier is waarop je mij bekijkt, denk jij dan dat Allah je zal helpen? Trap alsjeblieft niet in de val van Sjaitaan die nu weer bevrijd is van zijn ketenen eens de Ramadan voorbij is!
  2. Lieve lezer, het is mijn wens dat je deel gaat uitmaken
    van deze gezegende gemeenschap:“En wanneer zij horen wat aan de Boodschapper geopenbaard is,
    zie jij hun ogen overvloeien met tranen,
    omdat zij de Waarheid herkennen. Zij zeggen:
    ‘Onze Heer, wij geloven, schrijf ons dus op bij de getuigen’.”
    (De Edele Quran 5:83)Luister je naar wat Allah in deze Ayah zegt? Dat de ogen van ware gelovigen zich vullen met tranen omdat ze de waarheid herkennen die van Allah komt. Hoe tragisch, hoe ironisch, dat het in jouw geval de Quran is die weent…
  3. Lieve lezer, Allah geeft een voorbeeld voor iedereen met hersenen die denken en met een hart dat kan voelen:“Als Wij deze Koran tot een berg hadden neergezonden,
    dan had jij deze zich zeker zien onderwerpen en zich splijten
    uit vrees voor Allah. Dat zijn de voorbeelden die Wij de mens geven.
    Hopelijk zullen zij zich laten vermanen.” (De Edele Quran 59:21)Heb je dat gehoord? Als ik was neergezonden aan een berg, zo’n krachtig stuk schepping, dan was die gespleten en had zichzelf vernederd! Subhaan Allah! Jij bent een mens en je vertoont niet de geringste reactie als het mij en mijn Boodschap betreft! Geen vrees voor de verantwoording die je moet afleggen. Geen besef van je verantwoordelijkheid. Mijn boodschap ligt er verwaarloosd bij. Mijn schat blijft onontdekt…
  1. Lieve lezer, misschien herinner je je nog dat de imam in zijn Arabische Du’a bij het Witr gebed zei: “O Alllah, maak de Quran tot de bron van ons hart” en dat je toen weende en zij “Amien! Amien!” En toen de imam zei: “O Allah, maak de Quran tot een getuige voor ons, niet tegen ons!” zei je “Amien!”Was dat gedoe over die bron alleen bedoeld voor de Ramadan?Wou je dat ik en de Malaa’ika (de Engelen) alleen in jouw voordeel getuigen tijdens de Ramadan? Als je mij niet dagelijks leest of wanneer je je zo zorgeloos en arrogant gedraagt tegenover mij, hoe kan je dan verwachten dat ik bij Allah in jouw voordeel ga pleiten?

    “Amien” is iets wat je elke dag van je leven moet zeggen.

    Je moet mij toepassen in de praktijk. Dan en dan alleen zal ik een bewijs voor jou worden. En anders – wel, je weet goed genoeg dat ik niet lieg. Dan zal ik tegen jou getuigen tegenover Allah die trouwens alles over jou al weet.En degene aan wie ik werd geopenbaard zal tegenover jouw Heer klagen:
    “En de Boodschapper zei: “O mijn Heer, voorwaar,
    mijn volk heeft deze Koran achter zich gelaten.” (Edele Quran 25:30)


Lieve Moslim-lezer, dwing mij en de Rasoel
van Allah niet om dat te doen!
Moge Allah je behoeden voor de vernietiging! Amien!

Nu we dat achter de rug hebben wil ik je even duidelijk maken
dat je als Muslim vijf verplichtingen hebt tegenover de Quran:

  1.  Geloven in de Quran
  2. De Quran lezen
  3. De Quran begrijpen
  4. Handelen naar wat hij je leert
  5. Zijn boodschap en onderrichtingen
    doorgeven aan anderen

Ik neem afscheid van je met deze Aya

“Denken zij niet na over de Koran?
Er zijn zelfs sloten op hun harten.”
(De Edele Quran 47:24)

Ramadan komt en gaat, maar weet jij wanneer je zal sterven?
Dat is het grote probleem… Laat me dus niet in de steek.

Heb je me jammer genoeg wel al verlaten, kom dan alsjeblief terug
en geef me dezelfde liefde die je me gaf tijdens de Ramadan.

Ik ben jouw Gids in deze wereld
en ik zal je voorspreker zijn
in het Hiernamaals, insh’Allah.

Dank je dat je de tijd naam om mijn pleidooi te lezen.

Je bron van gedenken,
Al Quran al Kariem

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Quran - onze gids, Ramadan en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.