Hoe haalbaar is een Islamitische Staat?

Tijdens een lezing heeft Broeder Nouman Ali Khan (Bayyinah.tv)
het over het onrealistisch streven naar een Islamitische Staat:

Ik wil het met jullie hebben over iets waarvan we ons niet los kunnen maken. Het streven van de Islam is uiteraard tijdeloos. Maar we leven ook in het heden (lezing heeft plaats in 2010), in een context waarin de Moslims gedurende de laatste 100 jaar heel wat veranderingen hebben meegemaakt. In de laatste 100 tot 150 jaar is er veel veranderd voor de Ummah. We kunnen onszelf onmogelijk los van onze geschiedenis zien. Onze manier van denken, de manier waarop we de Islam verstaan, waar we vandaag staan, dat is allemaal het product van een hele reeks gebeurtenissen. Als we die voorvallen en wat ons hier heeft gebracht niet begrijpen, dan zullen we niet in staat zijn te verstaan hoe het nu verder moet. Daarom wil ik één punt kort vermelden:

De Islamitische Bewegingen
gedurende de laatste 100-150 jaar.

In 1924 kwam het laatste overblijfsel van wat we een Islamitische Staat noemen ten val. We hebben het uiteraard over het Ottomaanse Rijk. Sinds die tijd zijn er overal ter wereld verschillende bewegingen ontstaan (India, Afrika, de Arabische Wereld) die de Islam nieuw leven willen inblazen. Auteurs schreven over de nood aan organisaties en groeperingen om de Islam terug te brengen en zo begon de hele retoriek rond het oprichten van een Islamitische Staat. Zowat elke grote beweging van de laatste eeuw had het over de heropleving van het Kalifaat. Ze halen Ahadith aan die het over Khilafah hebben, ze kijken naar de Sirah (*) en zeggen:

“Dat is wat de Boodschapper (vzzmh) heeft gedaan.
Dat moeten wij dus ook doen!”

Ze leggen dus een rechtstreeks verband tussen hun strijd en de Sirah van de Boodschapper (vrede en zegeningen zij met hem). In één zin is dit natuurlijk goed, aangezien we ons streven steeds moeten plaatsen in het licht van het streven van de Profeet (vrede en zegeningen zij met hem). Aan de andere kant is dit een te simpele voorstelling van de zaak. Wanneer we lessen trekken uit de Sirah mogen we het tijdperk, de plaats en alles wat intussen veranderd is niet negeren. Je kan de lessen eruit dus niet zomaar kopiëren en plakken. Je moet ze heel zorgvuldig toepassen. Daarvoor heb je een groot en gedetailleerd inzicht nodig in de tijd en plaats waarin jij leeft.

Daarom wil ik jullie iets voorleggen dat een dierbare leraar en collega van me schreef in Al Jazeerah. Voor mij is hij zelfs een intellectueel voorbeeld en hij maakt deel uit van de gemeenschap hier: broeder Bashir Ansari. Hij schreef dus een artikel voor Al Jazeerah, met de titel “Al Islamiyoen bayna Tauwla wa laa Tauwla”. Ik vond het fantastisch. Ik heb het samen met hem bestudeerd toen hij me een keer meenam naar Detroit en ik vond het gewoon verbluffend en ik hoop het ooit te vertalen en aan jullie ter beschikking te stellen. Het onderwerp van het artikel was: “Islamisten (waarmee islamitische bewegingen worden bedoeld) tussen het hebben van een Staat en het niet hebben van een Staat.” Met andere woorden, twee dingen werden aan mekaar gelijkgesteld:

“Dien vestigen = een Staat stichten”.

Dit idee, dat je een regering nodig hebt om de dien te vestigen, werd algemeen beaamd. En dan bedoel ik niet een staat van de Verenigde Staten, maar een regering. Het is die redenering die hij in zijn artikel in vraag stelt: wat is de oorsprong ervan en wat zijn de problemen ermee?

Ten eerste hadden de meeste bewegingen die opriepen tot het stichten van een staat geen ervaring, geen benul en geen kennis in huis over hoe je een Staat leidt. Wat heb je nodig voor een regering? Er zijn de sanering, politie, wegennet, belasting, … Een enorme bureaucratie! Als je werkt in een groot bedrijf met 500 personeelsleden en meer… Regeringen zijn de grootste organisaties die bestaan, kolossaal, met het grootste aantal werknemers. Een massieve bureaucratie dus. En dan heb je die bewegingen die schreeuwen: “We moeten een Islamitische Staat hebben!” maar ze hebben nog niet eens een basisplan van wat ze nodig hebben om zo’n complexe staat uit te bouwen!

Je kan dit niet vergelijken met het leven in Medina! Medina was eenvoudig. Gemakkelijk. Die mensen hadden geen regering nodig, geen ministerie van watervoorziening, geen afdeling belastingen, geen gemeentelijke administratie… Dat hadden ze niet nodig. Ze hadden hun eenvoudige hete huizen. Ze leefden in een stammenmaatschappij en werden dan een beetje meer georganiseerd. Dat was een heel primaire staatsvorm die de Profeet (vrede en zegeningen zij met hem) heeft gevestigd. Voor dié samenleving was het enorm geavanceerd, maar vergeleken met wat we nù hebben was het heel eenvoudig. Stel dat je die bewegingen gewoon hun zin geeft. “Hier heb je je staat. Neem Pakistan maar”. Wat gaan ze ermee aanvangen? Hoe gaan ze dat beheren? Hebben ze de vereiste kennis en ervaring om een budget op te brengen en te beheren? Om politietaken te vervullen? Nee, ze kunnen daar geheel niet mee overweg! Dat zijn zaken die veel expertise vereisen!

Trouwens er is nog iets dat hij in zijn artikel vermeldde dat me gewoon versteld deed staan. Een beweging… Wanneer Muslims stellen dat we moeten ontwaken, dat we ons moeten verweren, dat we de Dien moeten vestigen… dat zijn zaken waarbij iedereen – als ik ze in een Khutbah verkondig – “Takbier!” zal roepen. En iedereen is enthousiast! “Jaaa! We vestigen de Dien!” Dus: bewegingen kunnen mensen ophitsen, ze kunnen mensen enthousiast maken en inspireren. Mensen kunnen de werken lezen van iemand als Maududi (Moge Allah hem genadig zijn) en zelfs de dag van vandaag raken we erdoor ontroerd. Of Maulana Yass (Moge Allah hem genadig zijn). Je leest dat en verzucht: “Dat is fantastisch materiaal!” Maar zeg me eens welk land ter wereld op de dag van vandaag naar zijn regering kijkt en verzucht: “Wat zijn die toch fantastisch. Ik hou zo van die regeringsleiders.”

Weet je wat er gebeurt als je in de regering zit,
wat daar heel natuurlijk uit voortkomt?
Dat ze je gaan haten
.

Onvermijdelijk. Het is een natuurlijke neiging van de mensen om zich helemaal niet geïnspireerd te voelen door hun regering. Op enkele plaatsten ter wereld hebben die groepen dat ingezien. Ik geef je een voorbeeld. Niet omdat ik met hen instem, maar omdat we de politieke wetenschap van dit punt willen snappen. Je hebt een groep zoals Hezbollah. Er worden nu pogingen ondernomen om hen te betrekken bij de politiek, maar de leiding van Hezbollah zegt: “Nee, dank u! Wij willen niet in de regering.” Weet je waarom? Zolang ze buiten de regering staan, genieten ze de liefde van veel mensen. Maar wat zal er gebeuren als ze er in stappen? Ze zullen hun geloofwaardigheid verliezen: “Ach ze zijn al net zo corrupt als die andere politici…” Snap je? Ze begrijpen dus dat ze eigenlijk meer machten hebben buiten de regering dan als lid ervan.

Laten we het niet houden bij een Arabisch voorbeeld. Hier is een Amerikaans. Hoe sterk is de invloed van de regering op je leven? Op alledaags vlak? Ik weet dat je elk jaar belastingen betaalt. Maar daarbuiten… In dagelijkse aangelegenheden, hoe groot is daar de invloed van de regering op je leven? De belangrijkste zaken in het land – zoals wat je denkt over de mode, over wat het betekent succesvol te zijn of te falen, je mentaliteit – dat komt niet van de regering, weet je. Dat komt van de privésector, van de amusementsindustrie, de academische wereld, de grote bedrijven die hun producten aan de man willen brengen en ervoor adverteren, het medische onderzoek aan de universiteiten die wordt gefinancierd door privé organisaties… Met andere woorden: de overgrote meerderheid van de zaken die jou in je dagelijkse leven beïnvloeden komen niet van de regering, maar van wat ik de privésector noem.

Als Muslims dit zouden begrijpen,
weet je waar we ons dan druk over zouden maken?
Als je echt “de maatschappij wil inpalmen”
wat moet je dan inpalmen? De privésector!

Het is een braakliggend veld! De Muslims hebben er nog nauwelijks een vinger naar uitgestoken. Hoeveel Muslims vind je in de wereld van de media? Wie heeft tegenwoordig meer macht dan de regering? De media! Zij kunnen het verloop van de verkiezingen veranderen! De media kunnen ervoor zorgen dat een president wordt afgezet. De media kunnen de gekste dingen bereiken. De media kunnen vreselijke, afschuwelijke dingen zeggen – zoals “Obama is een Muslim!” – en er nog mee wegkomen ook. De media zijn machtig! En de academische wereld, de universiteiten. De universiteiten vormen de geesten van wie later de pijlers van deze maatschappij zullen worden. Hoeveel Muslims vind je in de academische wereld? Hoeveel Muslim sociologen, antropologen, politieke wetenschappers, historici…? We zijn niet aanwezig!

Wij kwamen naar dit land en dachten dat succes betekent dat je dokter wordt, of ingenieur. En als je dat niet kan dan programmeur. En als dat ook niet lukt, dan een benzinestation… ( J ) Dat is wat “succes” voor ons betekende: goed geld verdienen, een mooi huis kopen in een leuke buurt, dan ben je succesvol. Misschien is dat succes voor een individu. Maar voor een samenleving? Ik sta versteld van de Joodse gemeenschap. Ik sta echt van ze te kijken en weet je waarom? Toen zij hier pas aankwamen werden zij net zo behandeld als wij nu. Je kan zeggen: “Oei, maar dat zijn riba mensen!” Maar ze stortten zich niet alleen op financiële instellingen, maar ook op amusement, literatuur, de academische wereld… Van zo goed als elke grote universiteit in dit land is een belangrijk deel van de faculteit Joods. Dat is de norm. Het is normaal. Dus zij werden het belangrijkste weefsel van dit land, zozeer dat ze nu ongenaakbaar zijn.

Muslims hebben dat niét gedaan. Wij zijn gewoon geschoolde werklui, meer niet. Zelfs al ben je een arts of ingenieur, dan nog ben je gewoon een hooggeschoolde werkkracht. Je hebt geen invloed op geesten of veroorzaakt geen deining in de samenleving. Je bent gewoon een consument. Een betere consument misschien, omdat je een duurdere wagen kan kopen en dus zo een beetje bijdraagt aan de economie. Maar je bent geen “mover and shaker” (je doet de dingen niet bewegen en daveren), je beïnvloedt geen geesten.

Wij Moslims moeten daarom begrijpen dat we, om in de maatschappij door te dringen, ons moeten inlaten met de privésector. En om in die privésector betrokken te geraken, moeten we hoge posities bekleden aan universiteiten over het hele land, we moeten subsidiëren… Wist je dat het programma “islamitische studies” aan de universiteit van Chicago wordt gesubsidieerd door een Joodse groepering?! Wat voor research denk je dat ze daar zullen verrichten? Welk programma “Islamitische studies” van een PhD niveau wordt gesubsidieerd door Moslimorganisaties? Eén poging wordt daartoe gedaan: in Detroit – in Troy, Michigan denk ik – en de universiteit vraagt daarvoor een schenking van een paar miljoen dollar. De Muslims doen grote moeite om die som bijeen te zoeken. Ik waardeer hun inspanning uiteraard.

Dit is het spel dat ze spelen. Je moet meespelen.
De Boodschapper (vrede en zegeningen zij met hem)
daagde de dichters uit. De dichters van onze tijd
zijn de academici en je moet hun spel meespelen.

We horen er niet bij, we zitten in onze eigen bubbels. Dit is dus iets belangrijks waaraan we moeten deelnemen. We moeten onze Moslimjongeren die creatief aangelegd zijn mediastudies laten volgen, filmproductie,… Dit is de taal en de poëzie van ons tijdperk. Dat wat ten tijde van de Profeet (vrede en zegeningen zij met hem) de massa’s in vervoering bracht was hun dichtkunst. Waar gebeurt dat vandaag? Op Youtube.

Wij hebben mensen nodig met kwalificaties op het vlak
van filmproductie, sociologen, psychologen, historici, …
We hebben ze nodig, maar we hebben ze niet.
Dit zijn mensen die uiteindelijk het weefsel van de samenleving worden
.

Iets anders wat we nodig hebben zijn enorme, grootschalige bedrijven op de maat van Wal-Mart, niet enkel geleid door individuen maar massieve organisaties die hele projecten subsidiëren. Ik geef je weer een voorbeeld. Kijk naar de “Bill and Melinda Gates Foundation” (van Microsoft). Ze geven zoveel schenkingen en hulp aan scholen over het hele land. Muslims hebben nood aan dat soort organisaties, die niet alleen Muslimorganisaties, helpen maar Amerika in zijn geheel. Waarom moeten ze dat doen? Omdat ze zo het weefsel van de samenleving worden. Dan kunnen ze niet meer over ons praten op de manier waarop ze dat nu doen. Nu praten ze over ons als losgeslagen wilde honden. Letterlijk. Zo praten ze over ons in de media. Ze kennen ons geen menselijke waardigheid toe. En waarom niet? Omdat wij onszelf hebben geïsoleerd.

Bron: https://www.youtube.com/watch?v=DdLvjz3Gz2U

(*) Sirah = het leven van de Profeet (vrede en zegeningen zij met hem)

EEN ISLAMITISCHE STAAT VESTIGEN KOSTE WAT HET KOST? NEEN!!!
https://stopislamicstatescrimes.wordpress.com/2014/10/03/open-brief-vertaald/#more-125

Dit bericht werd geplaatst in Muslim zijn is..., Sprokkels en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.