Dhul Hijjah, vòòr de extra’s

We hebben allemaal wel gehoord over de Hadith van Ibn Abbas (moge Allah tevreden zijn met hen) waarin hij vertelt dat de Profeet (vrede en zegeningen over hem) heeft gezegd: “Er zijn geen dagen in een jaar waarin goede daden worden verricht waarvan Allah (verheven en verheerlijkt is Hij) meer houdt als deze die worden verricht binnen deze tien dagen.”  Daarmee bedoelde hij de eerste 10 dagen van de maand Dhul Hijjah.

Op zijn typische manier brengt Mufti Menk hierover enkele belangrijke punten aan die ik hier samenvat:

Goede daden

Waaraan denk je als iemand zegt “goede daden”? In eerste instantie schieten ons extra daden van aanbidding te binnen: meer Quran lezen, een Soenna of Nafil gebed, aalmoezen geven, vrijwilligerswerk…

Dat betekent dat we eigenlijk vergeten wat Allah, volgens Profeet Muhammad (vrede en zegeningen over hem) heeft gezegd:
  “De daden waarvan Ik het meest houd,
         van eender wie van mijn dienaren,
         zijn die daden die ik verplicht heb gemaakt.”
Zorg dus dat je eerst de verplichte zaken goed doet, of beter doet: je Salaat op tijd, je Zakaat niet overslaan, enzovoort. Fard betekent ook dat je geen haraam doet, dat je geen zonden pleegt.

Het is een truc van de Sjaitaan
om je in die basisverplichtingen
laks te maken en je aandacht
af te leiden naar de extra’s.

Maar wat zijn de extra’s waard als de basis van de Fard niet deugt? Wat maakt het uit dat iemand om de andere dag vast en aalmoezen rond strooit, als hij tegelijk zijn vrouw bedriegt, alcohol of drugs gebruikt of verkoopt, zich bezondigt aan intrest… Laten we beginnen met dat soort zaken op te geven voor we ons op de extra’s storten.

Als jij tijdens die dagen beslist
om een slechte gewoonte op te geven,
dan is dat beter voor jou
dan het verrichten van extra
vrijwillige goede daden
die je toch weer uitwist
door grote zonden te begaan.

Lieve broers en zussen, dit is een interessant punt. Wanneer we in de gunst willen komen bij Allah (verheerlijkt en geprezen is Hij), moeten we eerst en vooral onszelf twee vragen stellen:

  • Heb ik mijn verplichtingen tegenover Allah vervuld? Allah heeft me gevraagd bepaalde dingen te doen. Heb ik dat wel gedaan? We weten wat het is dat Allah van ons verwacht: de Salaat, je kleding, de manier waarop je praat, je voeding,…
  • Ben ik ver gebleven van wat Allah boos kan maken?

Als je in beide gevallen het goede antwoord kan geven, zit je op de goede weg.  Sjaitaan zal zich echter komen moeien. Hij knoeit meestal met één van deze twee:

  • Hij leidt je af van je Fard, van je verplichtingen.
  • Hij zet je aan om te zondigen.

Berouw

Allah leert ons nu over een van de mooiste daden van aanbidding. Hij heeft het zelf aan Adam (vrede zij met hem) geleerd. Nadat Adam (vrede zij met hem) had gegeten van wat Allah hem had verboden, schonk Allah (verheven en geprezen is Hij) hem enkele woorden:
          Rabbanaa dhalamna anfussana
wa illam taghfir lana wa tarhamna
la nakuna minal khaasirien.

Allah leerde Adam dus om te zeggen: “Onze Heer, we hebben onszelf onrecht aangedaan. Als U ons geen vergiffenis schenkt, als U niet barmhartig voor ons bent, dan zijn wij de verliezers.” Adam herhaalde deze woorden, oprecht, en Allah schonk hem vergiffenis.

Allah heeft Taubah (berouw) gemaakt tot een van de belangrijkste daden van aanbidding. Zo belangrijk dat de Hadith zegt: “Tawbah wist alle zonden van het verleden uit.” Wanneer iemand moslim wordt, wordt al het kwaad dat hij ooit in het verleden heeft gedaan uitgewist. Een moslim hoeft niet eerst de Islam te verlaten en terug te keren om diezelfde gunst te verkrijgen. Dat is dwaas. Allah zegt: “Ik gééf je dat, als je Mij gewoon om vergiffenis vraagt.”

peaceful no matter what sjaitaan did

Ik roep mezelf en jullie op
om tijdens deze tien dagen
dat te doen waarvan Allah
het meeste houdt,
en dat is vergiffenis vragen
en zijn grootsheid verkondigen.

Takbier

De Quran moedigt ons aan om de naam van Allah te gedenken, vooral tijdens deze 10 eerste dagen van Dhul Hijjah. Wacht daarmee niet tot Eid. Ook in die eerste tien dagen horen we die Takbier te zeggen. De Sunnah manier om dat te doen is

Allaahu akbar! Allaahu akbar!
Laa illaaha illa Allaahu wallaahu akbar!
Allaahu akbar wa lillaahilhamd!
Je mag ook beginnen met drie takbiers aan het begin.

Je verkondigt de grootsheid van Allah, je verkondigt dat alleen Hij je aanbidding verdient en dat alle lof aan Hem alleen toebehoort. Het klopt dat je dit binnensmonds mag doen, en in sommige omstandigheden is dat natuurlijk ook aangewezen. Vergeet echter niet dat op de Dag van het Oordeel ons hele lijf zal getuigen over wat we ermee hebben gedaan. Dus als je de takbier uitspreekt, zelfs al is het fluisterend, dan kunnen later je tong, je lippen en je stem getuigen dat je hen voor die takbier hebt gebruikt! Doe dat ook voor andere smeekbeden, zoals wanneer je hoort dat iemand ziek is of overleden. Spreek je smeekbede uit, denk ze niet alleen.

Stel dat je zo meteen twee gebedseenheden verricht, dan brengen zij jou naar een hogere plek in het Paradijs, omdat je hele lijf heeft deelgenomen en erover zal getuigen. Zoals we weten, is de Sudjoed het dichtste dat je bij Allah kan komen. Allah houdt van die houding. Dus als Hij die zo graag heeft, en aangezien deze dagen Hem extra dierbaar zijn, waarom zouden we dan niet nog meer ons best doen om onze Salaat op tijd en correct te verrichten, en er rustig de tijd voor nemen wetend dat elk gebed ons laatste kan zijn?

Moge Allah ons vergiffenis schenken
voor de zonden waarvan we ons bewust zijn
en de zonden waarvan we geen weet  hebben.
Moge Allah door die vergiffenis
onze harten zuiveren
zodat we mensen worden
die zichzelf bewust veranderen
en voortdurend dichter bij Allah komen!

https://www.youtube.com/watch?v=vugiMyXX–w

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Hajj - de grote Bedevaart, Muslim zijn is... en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Dhul Hijjah, vòòr de extra’s

  1. Pingback: Dhul Hijjah: nog méér advies ;p | Vrouwen in de Islam

Reacties zijn gesloten.