WELKOM!

Assalamu alykum
wa rahmatu ‘Allaah wa barakaatahu!

Fijn dat je langskomt!

Op mijn vier blogs vind je vertalingen van (stukjes uit) artikels en lezingen die ik zelf de moeite waard vond en/of waarvan ik dacht dat ze voor anderen nuttig konden zijn. Zeg maar dat ik jou toegang geef tot mijn eigen boekenkast(je).

Allah alleen weet wie wat nodig heeft en wanneer – en ik vertrouw op Hem om mij naar de juiste bronnen te leiden, mij te helpen de vertaling zo te schrijven dat hij je aanspreekt en jou dan te leiden naar het artikel dat je nodig hebt.

Doorheen de jaren zijn er al tienduizenden bezoekers geweest, mash’Allah. Ik heb dus goede hoop dat iets hiervan toch enkele mensen heeft aangesproken en geholpen. Neem deze wens en intentie alsjeblief mee in je Du’a.

Je zal merken dat hier nauwelijks kans is
om reacties achter te laten.

Dat is een bewuste keuze omdat al te veel forums op geen tijd verworden tot een modderpoel met krijsende en vechtende bezoek(st)ers. Dat kan niet goed zijn voor de kennis die ze daar horen op te doen. Ik laat dus de sprekers en auteurs aan het woord – en jij gaat daarmee aan de slag.
Vraag Allah om leiding als iets je niet duidelijk is, of wend je tot iemand met heuse kennis om je iets uit te leggen. Laat je niet verleiden tot de “naar mijn aanvoelen” en “ik vind dat” discussies die je alleen maar in de war zullen brengen en misschien ronduit misleiden!

Iets over mezelf

Ik moest bijna 40 worden voor ik als christen in een katholieke missie-organisatie zodanig met de problematiek van mijn geloof werd geconfronteerd dat ik niet anders meer kon dan me afvragen wat dan wel het alternatief zou zijn.

Featured image
God als Schepper en enige Heerser

God als Schepper en enige Heerser over alles, ook over mij, was echter iets wat ik niet kon loslaten. Het probleem lag voor mij in de leer van de Kerk en dan vooral bij één God met drie persoonlijk-heden die elkaar dan nog tegenspreken: de Vader wil de dood van de Zoon, de Zoon smeekt om niet te moeten sterven, de Vader laat de Zoon een vreselijke dood sterven om hem pas daarna te laten verrijzen…

Dat concept had me na de humaniora naar het Seminarie van Gent gedreven, waar ik aan het Godsdienstinstituut les kreeg van dezelfde profs die onderricht gaven aan toekomstige priesters. Ik verwachtte dat ik daar eindelijk zou leren begrijpen wat ik geloofde… Ik deed veel kennis op, wetenschap, weetjes… maar niets over de inhoud van mijn geloof. Ik sukkelde dan maar verder, omdat ik aan die leeftijd nog niet mondig genoeg was om mijn geloof effectief in vraag te stellen.

Twintig jaar lang werkte ik voor een organisatie die dat christelijke geloof helpt verspreiden, in België maar vooral elders in de wereld. Gelukkig beleefden de missionarissen in die “exotische” landen een veel menselijker Kerk dan de Kerk waarin ik me bevond. Ze openden mijn ogen voor de waarde en waardigheid van andere culturen, van andere manieren om God te dienen.

Alles op zijn tijd

Toen ik er rijp voor was ontmoette ik de Islam.  Eindelijk had ik de Weg gevonden waarvan ik diep in mijn hart wist dat het de juiste was, dat het de Weg van Jezus was, de Weg van de Profeten voor hem (vrede zij met hen), de Weg waarvan God al die tijd wilde dat ik die zou bewandelen.

Islam > < Moslims

Als “nieuwe” Moslim was het soms confronterend te zien hoe “geboren” Moslims bijna even gefrustreerd tegenover hùn geloof staan als ik tegenover het Christendom. Tot ik inzag dat je tussen Islam en Moslims geen “is gelijk”-teken kan plaatsen… De voorbeelden die jonge Moslims rondom zich zien zijn vaak even gebrekkig en verdraaid als wat ik in de Kerk heb gezien.

Featured image

Daarom is het zo belangrijk
je geloof te (her)ontdekken

met de hulp van mensen
die weten wat ze vertellen.

Je vindt hier dus niet zomaar vertalingen van alles en nog wat, maar van sprekers die hun betrouwbaarheid toch al hebben bewezen. Je vindt hier vooral zaken in verband met de Islam in het algemeen en de Islam in verhouding tot de maatschappij en andere religies en tradities.

Omdat de Quran een enorme bron van motivatie is, maar ook van kennis van je geloof, heb ik een aparte blog met vertalingen van een klein percentage van het werk van Nouman Ali Khan, de bezieler van Bayyinah, die de Moslimwereld helpt het Arabisch opnieuw te ontdekken. Hoe hij met de uitleg van één woord je gebedservaring kan verbeteren – je gelooft het pas als je het hebt meegemaakt…

Voor de zusters is er een aparte blog met onderwerpen die meer op moslimvrouwen en hun gezin slaan en dan zijn er nog onze broeders en zusters die in de klauwen van haat en geweld zijn verzeild en voor wie ik probeer enkele inzichten en argumenten aan te voeren die hen moeten helpen terug bij zinnen te komen. Bid voor ze in plaats van ze te vervloeken – want de tegenstander vervloeken is juist de fout die zij al maken.

Opmerkingen over de blogs
constructief, alsjeblief,
met het oog op meer en betere informatie
zijn welkom op mariaminislam@gmail.com.

Voor complimentjes heb ik een betere oplossing:
Mag ik je vragen om je gebed, voor mij en mijn familie?
En voor mijn grote Islam-familie met al haar zorgen en problemen?
Ik probeer ook dagelijks jullie te gedenken en vraag Allah
dat je hier vindt wat je nodig hebt als mens en als moslim.

 

Geplaatst in Info | Tags: , , | 5 reacties

Shabaan – en dan de Ramadan

Shabaan is de achtste maand van de Islamitische kalender en is een van de bijzondere maanden waarover we specifieke sunan van de Profeet (vrede en zegeningen over hem) vinden. Er werd overgeleverd dat de Profeet bijna de hele maand lang vastte, behalve de laatste dagen.

Aicha (moge Allah tevreden zijn over haar) vertelt: “Allah’s Boodschapper vastte zoveel dat men dacht dat hij er niet meer mee zou ophouden, en hij onderbrak het zolang dat men dacht dat hij nooit meer zou vasten. Nooit zag ik Allah’s Boodschapper een hele maand lang vasten, tenzij in de maand Ramadan, en nooit zag ik hem in een andere maand meer vasten dan in de maand Shabaan.”[1]

We merken hoeveel belang de Profeet hieraan hechtte, al is dat soort vasten vrijwillig en extra. We weten dat hij, toen Usaamah ibn Zayd hem vroeg naar het vasten in Shabaan, antwoordde: “Het is een maand die de mensen verwaarlozen, tussen Rajab en Ramadan. Het is een maand waarin de daden van de mensen worden meegenomen naar de Heer van de Werelden en ik zou graag hebben dat mijn daden worden meegenomen terwijl ik aan het vasten ben.” Deze hadith toont duidelijk het belang van de Islamitische maanden. Wij die in het Westen leven, moeten onze band met Islamitische religieuze symbolen onderhouden – waarvan de Islamitische kalender een belangrijk onderdeel is. Bovendien heeft de Profeet ons geïnformeerd over zaken uit het onzichtbare, namelijk dat onze daden tijdens deze gezegende maand mee omhoog worden genomen en dat het daarom verstandig is om in een dienstbare toestand te verkeren terwijl we worden geëvalueerd.

We weten ook dat de Profeet bad dat Shabaan een gezegende maand zou zijn en dat hij de maand in verband bracht met de Ramadan. Hierdoor wees hij ons op een onverbreekbare band tussen de twee. Hij bad: “O Allah, maak de maanden Rajab en Shabaan tot gezegende maanden voor ons, en laat ons de maand Ramadan bereiken (laat ons leven tot de Ramadan, zodat we kunnen genieten van zijn verdiensten en zegeningen).”[2]

Heel wat mensen hebben het moeilijk om de juiste geestelijke instelling te bereiken die je nodig hebt voor de Ramadan, en in de laatste tien dagen van die fantastische maand beklagen ze zich dan dat ze hun maand hebben verspild. Een van de belangrijkste redenen hiervoor lijkt het feit dat ze veronderstellen dat Allah enkel verwacht dat Muslims Hem gedurende een maand aanbidden! Terwijl aanbidding een dagelijks gebeuren is, wil Allah dat we Hem in sommige maanden meer aanbidden dan in andere. Bovendien zullen de rechtschapenen goed voorbereid aan die maand willen beginnen en daarom zullen ze zich al twee maanden van te voren beginnen voorbereiden, in de maand Rajab!

Abu Bakr al-Balkhi heeft gezegd: “De maand Rajab is de maand om te planten, de maand Shabaan is de maand om de planten te irrigeren en de maand Ramadan is de maand waarin de oogst wordt binnen gehaald.” Hij heeft ook gezegd: “De maand Rajab kan je vergelijken met de wind, de maand Shabaan kan je vergelijken met de wolken en de maand Ramadan met de regen. Hoe kan iemand die niet plant en zaait tijdens Rajab, en die niet begiet in de maand Shaban, verwachten dat hij kan oogsten in de maand Ramadan?”

Nu Rajab al voorbij is, wat ben je van plan te doen
tijdens Shabaan als je wilt dat je Ramadan vruchten draagt?

Dit is de manier waarop je Profeet en de eerste generaties van de Ummah
zich gedroegen in deze gezegende maand. Dus wat ga jij nu doen?

Een van de manieren om je voor te bereiden is dat je meer Quran gaat reciteren. Bij het begin van Shabaan, sloot ‘Amr ibn Qays (van de eerste rechtgeleide Muslims) zijn winkel en maakte hij tijd vrij om de Quran te lezen. Het idee om veel te vasten, zoals al eerder werd aangehaald, vinden we in de hadith van Aicha (moge Allah tevreden zijn over haar) waarin ze zegt: “Ik zag hem in geen enkele maand meer vasten dan tijdens Shabaan.”[3]

Vasten is een prachtige daad van dienstbaarheid en toewijding aan Allah. Aangezien het Arabische woord sawm (vasten) betekent dat je je van iets weerhoudt, slaat dit op het onderdrukken van je nafs en op onthouding van wereldse zaken vanuit een sterk geloof in het leven na de dood. Abu Hurairah vertelt dat de Profeet (vrede en zegeningen over hem) heeft gezegd: “Allah heeft gezegd: ‘De vasten is voor Mij en Ik zal hem belonen omdat hij (degene die vast) zijn seksuele verlangens, voedsel en drank nalaat omwille van Mij. Vasten is een bescherming (tegen de Hel) en er zijn twee genietingen voor een vastende: de ene wanneer hij zijn vasten verbreekt en de ander op het moment waarop hij zijn Heer zal ontmoeten. En de geur uit de mond van een vastende is Allah dierbaarder dan de geur van musk.” 4]

Laten we de maand Shabaan gebruiken om mensen van gebed en vasten te worden, zodat we deze maand gebruiken om zaken recht te zetten, onszelf spiritueel bij te schaven en onze ziel voor te bereiden op misschien wel de laatste Ramadan van ons leven.

Aicha vertelt dat de Profeet tijdens geen enkele maand meer vastte dan in Shabaan. Hij zei: “Verricht de daden die je gemakkelijk kan verrichten, aangezien Allah niet moe wordt (van het geven van beloningen aan jou) zolang jij niet verveeld geraakt en moe wordt (van het verrichten van religieuze daden).” De Profeet hield het meest van het gebed dat regelmatig wordt verricht, al is het slechts weinig, en wanneer de Profeet een gebed verrichtte, dan verrichtte hij het regelmatig. [5]

 

[1]Bukhari
[2] Al-Tabarani and Ahmad
[3] Bukhari
[4] Bukhari
[5] Bukhari
Courtesy:  islam21c.com

Gevonden op https://yassarnalquran.wordpress.com/2012/06/23/welcoming-shabaan/

Geplaatst in Info, Ramadan | Tags: , ,

Mi’raaj – De hoop versterken

Bemerking:
Laat het duidelijk wezen dat geen enkele betrouwbare Hadith van dit gebeuren een feest maakt. Ook de Profeet zelf (vrede en zegeningen over hem) heeft nooit iets speciaals gedaan om deze dag te gedenken op een manier die ons een excuus geeft om hier een feest van te maken. Het is een mooi moment uit zijn leven en we kunnen er bij stilstaan en uit leren. Maar laat je er niet toe verleiden om er meer van te maken dan het is!

Auteur: Sadullah Khan

In de Naam van Allah, de Meest Genadige, de Meest Barmhartige

De Isra’ en de Mi’raaj zijn gewichtige gebeurtenissen die zich voordeden op een cruciaal moment in het leven van Profeet Muhammad (vrede en zegeningen over hem). Deze verheffende ervaring (Mi’raaj = stijgen) had plaats in het jaar waarin de Profeet (vrede en zegeningen over hem) twee van zijn belangrijkste steunpilaren verloor: zijn oom Abu Talib (wiens politiek gezag en zorg voor de Profeet de inwoners van Mekka ervan had weerhouden de Profeet kwaad te doen) en Khadijah (zijn geliefde vrouw, vertrouwenspersoon, partner en geldschieter voor de pas ontloken islamitische beweging). Het was nà de Mi’raaj dat de Profeet (vrede en zegeningen over hem) Mekka moest verlaten, maar dat vertrek werd een keerpunt voor de jonge moslimgemeenschap en veranderde de loop van de geschiedenis.

We kunnen veel praktische en spirituele lessen trekken uit de Mi’raaj.
We zullen ons hier, aan de hand van de levenslessen die we halen
uit het voorbeeld van de Profeet (vrede en zegeningen over hem),
vooral concentreren op de hoopvolle houding waartoe ze inspireert.

De ideale houding tegenover de toekomst

Onze houding tegenover de toekomst beïnvloedt onze geestesgesteldheid tegenover de rest van ons leven. Positief denken over het leven dat voor je ligt hoort tot de grootste bronnen van motivatie. Hoop – die realistische verwachting dat iets goed of beter kan en zal gebeuren als we maar gewoon ons best blijven doen – is de beste houding tegenover de toekomst.

Hoop is … vooruitkijken, geloof, vertrouwen,
inzet, verwachting, optimisme.
Hoop is het motiverend verlangen dat je in gedachten houdt,
terwijl je wacht op de resultaten of de afloop van een gebeurtenis.
Het is de gedachtengang in je hoofd die anticipeert op een afloop
(positief, goed, aangenaam, belonend, onthullend, blij) die je wenst.
Hoop verwerf je door optimisme, door te zoeken naar oplossingen
waar anderen enkel problemen zien.
Hoop is ons verlangen om ergens in uit te munten,
om iets te bereiken, tegen de verwachtingen in.

Profetisch voorbeeld van hoop: inspiratie en aanmoediging

Het hele leven van de Profeet Muhammad (vrede en zegeningen over hem) is een levend voorbeeld van de kwaliteit van hoop-in-actie. Hij volhardde geduldig, al leek het onmogelijk en ondanks tegenslagen, geconfronteerd met vijanden die sterker waren in kracht en aantal. En toch gaf hij, ondanks dit alles, nooit de hoop op dat hij de godsdienst van de Islam zou vestigen, en hij slaagde er ook altijd in de mensen rondom hem te inspireren.

Anderen inspireren

EERSTE UITNODIGING:
Toen Allah de Profeet de opdracht gaf (Edele Quran 26:214) om zijn verwanten uit te nodigen tot de Islam, was er niemand die hem geloofde behalve een 11-jarig jongetje dat luisterde naar de naam Ali. Hij werd uitgelachen omdat hij enkel de steun had van een kleine jongen. En toch bewijst de geschiedenis hoe groot het succes was, zowel van de Profeet (vrede en zegeningen over hem) als van de niet-aflatende toewijding van die jonge knaap.

Niet wanhopen aan zichzelf

Abu Talib, de oom van de Profeet, werd door de Quraysh gestuurd om met de Profeet te onderhandelen in een poging zijn invloed in te dijken. De Profeet had zo’n positieve houding en zelfvertrouwen dat hij zij: “O mijn oom. Zelfs al gaf je mij de zon in mijn rechterhand en de maan in mijn linker, dan nog zal ik niet afwijken van mijn opdracht. Ofwel slaag ik in mijn taak, ofwel sterf ik terwijl ik het probeer.” Dit gebeurde toen de beginnende moslimgemeenschap nog heel klein was in aantal en op het punt stond politiek en economisch te worden geboycot.

Niet wanhopen

KHANDAQ: Ingesloten en belegerd door een confederatie van legers, werkt de Profeet (vrede en zegeningen over hem) zij aan zij met zijn gezellen om een gracht te graven rond de stad Medina. Hij hakt zo hard met zijn houweel in op de rotsen dat de vonken er afspringen. Salman al-Farsi (die het idee had om die gracht te graven) vraagt hem: “O Profeet. Wat waren die heldere vonken die ik zag toen je drie keer op de rots sloeg met je houweel?” De Profeet antwoordde: “In de eerste vonk zag ik de paleizen van Sham die Allah voor ons opende. De tweede, daarin zag ik de paleizen van Perzië en zijn stralende steden die Allah voor ons opende. En in de derde bood Allah ons de sleutels van Jemen aan en zag ik de poorten van San’aa.” Dat vertelde hij aan een groep mensen die werd omsingeld door vijanden en niet zeker waren dat ze de volgende dag nog in leven zouden zijn. Toch gaf hij hen vertrouwen en hoop op een stralende toekomst, die ze uiteindelijk ook verwezenlijkten.

HIJRAH: De Profeet (vrede en zegeningen over hem) ontsnapte aan de spoorzoekers van de Quraysh die vastbesloten waren om hem te vermoorden. Hij en zijn gezel (Abu Bakr) verstopten zich in een grot op de berg Thawr, net buiten Mekka. Zijn vriend was bang, maar de Profeet (vrede en zegeningen over hem) sprak hem moed in (zoals we het lezen in de Quran 9:40): “Wees niet bang. Allah is bij ons.”

 

Bron: http://www.islamicity.com/articles/Articles.asp?ref=IC0708-3336#sthash.Vmsi29Xy.dpuf

 

Geplaatst in Sprokkels | Tags: , , , , ,

Islamofobie: verstand of gevoel

Wat de laatste tijd gebeurt is vreselijk. En de moordenaars bereiken blijkbaar wat ze willen: het zij-wij gevoel wordt aangewakkerd en het wantrouwen tegen Moslims neemt toe. Moslim meisjes krijgen te horen : “Doe die hoofddoek uit!”  Alsof je daarmee voorkomt dat een idioot zichzelf en andere mensen opblaast. En dan heb ik dit net online in “De Morgen” gezien.

Na aanslagen duikt islamofobie overal op, ook bij wie je het niet verwachtte
Als de buik dreigt te winnen van het hoofd

Angst, islamofobie, onversneden racisme: kijk even op sociale media en je ziet dat ook ‘weldenkende mensen’ negatiever tegenover moslims staan. Mogen we daar in deze bange tijden ook wat begrip voor tonen, of niet?

Stel: u stapt morgen op een vliegtuig richting zonniger oorden. Zou u zich helemaal op uw gemak voelen mochten er zich onder de passagiers ook – we zeggen maar wat – drie jonge moslims met een baard bevinden?

Voor de rest van het artikel moet ik betalen. Is me het geld niet waard.
Het is toch gek dat je “duidelijk-als-moslim-herkenbare” mensen met wantrouwen gaat bekijken na wat in Parijs en Brussel is gebeurd. Die kerels rookten drugs! Ze hebben overvallen gepleegd, dronken alcohol en vooral: ze vermoorden onschuldige mensen die ze zomaar willekeurig hebben gekozen (die rij is de drukste, daar doen we het dan maar)…

Dat zijn allemaal zaken die een Moslim
met zelfs maar een MINIMUM
aan kennis van zijn geloof niet doet.

En wat meer is: ze zagen er helemààl niet uit zoals de jongens in de overweging hierboven: geen baard, geen lang kleed, geen hoofddoek. En toch gaat het wantrouwen naar die laatste groep en niet naar het krapuul dat er “gewoon” uitziet en zich “doorsnee” gedraagt…

Van dat hele artikel kan ik maar één stuk onderschrijven,
maar dan anders geformuleerd:

LAAT DE BUIK NIET WINNEN VAN HET HOOFD
GEBRUIK JE GEZOND VERSTAND
Moslim èn niet-Moslim!

Geplaatst in -, Foei Islam ?, Sprokkels | Tags: , , ,

Shariah – weg met de kaafirs?

Het belangrijkste element van de Shari’ah
is rechtvaardigheid en de zorg voor anderen.

Het eerste wat ons over Shari’ah werd geopenbaard
had te maken met niet-Moslims, wisten jullie dat?!

Het eerste wat we leerden over de Shari’ah was:
“Waarom werd het babymeisje begraven?”
Het eerste praktische idee over handel drijven is:
“Waarom bedriegen mensen andere mensen bij het zakendoen?”

En het ging hier niet over Moslims die Moslims bedriegen in hun handel. Het waren NIET-Moslims die niet-Moslims tijdens het zakendoen bedotten. Het waren NIET-Moslim families die hun dochters levend begroeven. Het ging over onrechtvaardigheid door niet-Moslims tegen niet-Moslims en dat zijn de eerste problemen waarover de Quran zich bekommerde. Dat is omdat de Quran is gekomen met een boodschap van rechtvaardigheid voor de mensheid, niet enkel voor een groep mensen.

Waarom zou de Quran spreken
over mensen waar hij niet om geeft,
die hij gewoon wil onderwerpen
en buiten gooien en die hij wil
verlagen tot tweederangsburgers?

Onze manier om de Qur’an te bestuderen is oppervlakkig. Als we hem meer diepgaand gaan bestuderen, dan zullen insh’Allah onze ideeën deze retoriek overstijgen en zullen we een dieper inzicht verwerven in de zaken dan we nu hebben.

.

Oorspronkelijk filmpje: https://www.youtube.com/watch?v=Bh9ffWwdcfw

Volledige tekst: https://stopislamicstatescrimes.wordpress.com/2016/03/23/de-snelste-weg-naar-de-shariah/

Geplaatst in Foei Islam ?, Muslim zijn is... | Tags: , ,

Shariah vestigen

Nog een vraag in deze lijst is:
“Wat is de snelste manier om de Shariah te vestigen?”
Wel, begin alvast met Fajr in de moskee te bidden! (applaus)
Begin met je moeder voortaan elke dag te bellen.
Stuur haar niet meer door naar je voicemail!
Stop met je vader uit te schelden.

Vestig de Shariah in je gezin, vriend,
voor je gaat praten over het vestigen
van de Shariah in de regering!

Bij jou thuis, hoeveel overtredingen van de Dien vind je daar? Van jou! Niet van anderen maar van JOU?! Van jou wordt verwacht dat je voor je gezin de bron van leiding en liefde bent.

De Islam komt naar een mens en komt voort uit mensen, niet uit haatpraat. De Islam komt nooit tot stand aan de hand van woorden vol haat! Elke boodschapper:
“Ik heb jou gezonden als liefdevolle genade voor ALLE mensen
voor de Europeanen, voor de Amerikanen, voor de Afrikanen, voor de Aziaten, voor de hindoes, voor de boeddhisten, voor de atheïsten, voor de agnosten!” Ik heb je gezonden als een genade voor hen allemaal!”

Als wij dan de vertegenwoordigers zijn
van Rasulullah (vzzmh),
waar blijft ONZE barmhartigheid dan?
Waar is ONZE liefdevolle genade voor hen?

Zelfs als zij ons met haatdragende woorden aanvallen,
WIJ zullen antwoorden met liefdevolle barmhartigheid
omdat wij de volgelingen van Muhammad, Rasulullah ,
salallaahu aleihi wasallam zijn! (applaus)

.

Volledige tekst: https://stopislamicstatescrimes.wordpress.com/2016/03/23/de-snelste-weg-naar-de-shariah/

Engelstalig filmpje waarvan ik de tekst vertaald heb op islamicstatescrimes:
Bron: https://www.youtube.com/watch?v=Bh9ffWwdcfw

 

Geplaatst in -, Foei Islam ?

Hoe vind ik blijvende innerlijke rust?

Tijdens een vragenuurtje na een lezing in Dubai,
krijgt Nouman Ali Khan deze vraag voorgelegd:

“Iman heeft verschillende niveau’s.
Bestaat er een verband tussen Iman en vrede?
Heeft vrede ook verschillende niveau’s?
Kan iemand vrede ervaren zonder Iman en omgekeerd?
Kan iemand met een laag niveau van Iman toch vrede vinden?”

NAK’s antwoord:

“Fantastische vraag! Het is zelfs een heel mooie vraag en Allah (azza wa djal) beschrijft het in de Ayah die ik daarnet reciteerde:

Fa ‘riqaini ahaqqu bil ‘aml in kuntum ta’lamoen,
alladhina amanu wa lam yakussu imaanahum bi dhulmin (?)”

Het is een prachtig antwoord. Allah zegt hier:
“Wie van de twee verdient vrede meer?”

Met andere woorden: Het is mogelijk dat mensen zo nu en dan vrede ervaren in iets anders dan de Islam. Maar wie verdient aanhoudende, constante, levenslange vrede? Dat zijn de mensen die oprecht tot geloof zijn gekomen en de rechten van hun geloof niet met de voeten treden door de verkeerde dingen te doen.

Boeddhisten zullen je vertellen hoe ze uren aan een stuk in dezelfde houding kunnen mediteren zonder een vin te verroeren. En als je zo iemand ziet, zal je zeggen: “Die man is zo vredig. Hij is zo rustig, hij vindt hier duidelijk vrede in.” Er zijn mensen die aan yoga doen en daar ook vrede in vinden. Of in de sauna, of door naar klassieke muziek te luisteren vinden ze rust. Als je het hebt over vrede en rust vinden, zullen de mensen zeggen dat ze die in heel verschillende zaken vinden. Iemand zit bijvoorbeeld graag op het strand om naar de golven te kijken en vindt daarin vrede. Dat is echter gewoon een tijdelijk sussen van emoties.

Wanneer wij het hebben over vrede dan is dat in de eerste plaats “tattul Ghauf (?)”, het tegenovergestelde van angst. Je zorgen, je verdriet, je negatieve emoties worden niet tijdelijk weggenomen.

Je hebt een blijvende bron waar je uit put
om die zaken een plaats te geven in je leven.

Weet je wat mensen in de meeste van die oefeningen doen? Ze willen de realiteit vergeten. Het is belangrijk dat we dat weten. Buiten het geloof, zonder Allah, willen mensen de werkelijkheid vergeten. Heel wat mensen vinden rust in dronkenschap. Weet je waarom? Als ze dronken zijn, kunnen ze niet meer nadenken en vergeten ze hun problemen. Heel wat mensen vinden rust in drugs, want wanneer ze die drugs nemen en ze hun verstand verliezen hoeven ze niet meer na te denken over hun problemen. Heel wat mensen vinden rust wanneer ze videospelletjes spelen of naar films kijken. Terwijl ze daarmee bezig zijn denken ze namelijk niet na over hun eigen leven. Dus dit is “happy time”… Zodra het voorbij is denken ze dan ook: “Ik wil de realiteit niet onder ogen zien, dus start maar een nieuwe film!” En nog een en nog een. Ze blijven bezig met die zaken omdat ze hun eigen realiteit niet aankunnen.

Het verschil met ons is dat met ons geloof, als je ècht Iman hebt, je de realiteit niet hoeft te ontvluchten. Je kan de realiteit aan en toch vredig zijn, snap je? Alle andere opties die je vrede beloven, willen dat je het leven ontloopt.

Mensen die rust willen, gaan op vakantie: ze gaan weg van alles wat ze kennen: “ik heb vakantie nodig!” Wat doen wij als we rust willen? We gaan naar een jama’ah. We gaan naar mensen toe en bidden samen tot Allah. Dat is wat wij doen? Niet? Wij pakken de realiteit aan. Dat is het mooie aan ons geloof.

Je kan “wat” vrede vinden,
maar niets zoals wat Allah je geeft
in deze Dien.

 

Bron: https://www.youtube.com/watch?v=0boorFw4eT0

Geplaatst in Muslim zijn is..., Sprokkels | Tags: , , ,

Hoe haalbaar is een Islamitische Staat?

Tijdens een lezing heeft Broeder Nouman Ali Khan (Bayyinah.tv)
het over het onrealistisch streven naar een Islamitische Staat:

Lees verder

Geplaatst in Muslim zijn is..., Sprokkels | Tags: , , , ,