WELKOM!

Assalamu alykum
wa rahmatu ‘Allaah wa barakaatahu!

Fijn dat je langskomt!

Op mijn vier blogs vind je vertalingen van (stukjes uit) artikels en lezingen die ik zelf de moeite waard vond en/of waarvan ik dacht dat ze voor anderen nuttig konden zijn. Zeg maar dat ik jou toegang geef tot mijn eigen boekenkast(je).

Allah alleen weet wie wat nodig heeft en wanneer – en ik vertrouw op Hem om mij naar de juiste bronnen te leiden, mij te helpen de vertaling zo te schrijven dat hij je aanspreekt en jou dan te leiden naar het artikel dat je nodig hebt.

Doorheen de jaren zijn er al tienduizenden bezoekers geweest, mash’Allah. Ik heb dus goede hoop dat iets hiervan toch enkele mensen heeft aangesproken en geholpen. Neem deze wens en intentie alsjeblief mee in je Du’a.

Je zal merken dat hier nauwelijks kans is
om reacties achter te laten.

Dat is een bewuste keuze omdat al te veel forums op geen tijd verworden tot een modderpoel met krijsende en vechtende bezoek(st)ers. Dat kan niet goed zijn voor de kennis die ze daar horen op te doen. Ik laat dus de sprekers en auteurs aan het woord – en jij gaat daarmee aan de slag.
Vraag Allah om leiding als iets je niet duidelijk is, of wend je tot iemand met heuse kennis om je iets uit te leggen. Laat je niet verleiden tot de “naar mijn aanvoelen” en “ik vind dat” discussies die je alleen maar in de war zullen brengen en misschien ronduit misleiden!

Iets over mezelf

Ik moest bijna 40 worden voor ik als christen in een katholieke missie-organisatie zodanig met de problematiek van mijn geloof werd geconfronteerd dat ik niet anders meer kon dan me afvragen wat dan wel het alternatief zou zijn.

Featured image
God als Schepper en enige Heerser

God als Schepper en enige Heerser over alles, ook over mij, was echter iets wat ik niet kon loslaten. Het probleem lag voor mij in de leer van de Kerk en dan vooral bij één God met drie persoonlijk-heden die elkaar dan nog tegenspreken: de Vader wil de dood van de Zoon, de Zoon smeekt om niet te moeten sterven, de Vader laat de Zoon een vreselijke dood sterven om hem pas daarna te laten verrijzen…

Dat concept had me na de humaniora naar het Seminarie van Gent gedreven, waar ik aan het Godsdienstinstituut les kreeg van dezelfde profs die onderricht gaven aan toekomstige priesters. Ik verwachtte dat ik daar eindelijk zou leren begrijpen wat ik geloofde… Ik deed veel kennis op, wetenschap, weetjes… maar niets over de inhoud van mijn geloof. Ik sukkelde dan maar verder, omdat ik aan die leeftijd nog niet mondig genoeg was om mijn geloof effectief in vraag te stellen.

Twintig jaar lang werkte ik voor een organisatie die dat christelijke geloof helpt verspreiden, in België maar vooral elders in de wereld. Gelukkig beleefden de missionarissen in die “exotische” landen een veel menselijker Kerk dan de Kerk waarin ik me bevond. Ze openden mijn ogen voor de waarde en waardigheid van andere culturen, van andere manieren om God te dienen.

Alles op zijn tijd

Toen ik er rijp voor was ontmoette ik de Islam.  Eindelijk had ik de Weg gevonden waarvan ik diep in mijn hart wist dat het de juiste was, dat het de Weg van Jezus was, de Weg van de Profeten voor hem (vrede zij met hen), de Weg waarvan God al die tijd wilde dat ik die zou bewandelen.

Islam > < Moslims

Als “nieuwe” Moslim was het soms confronterend te zien hoe “geboren” Moslims bijna even gefrustreerd tegenover hùn geloof staan als ik tegenover het Christendom. Tot ik inzag dat je tussen Islam en Moslims geen “is gelijk”-teken kan plaatsen… De voorbeelden die jonge Moslims rondom zich zien zijn vaak even gebrekkig en verdraaid als wat ik in de Kerk heb gezien.

Featured image

Daarom is het zo belangrijk
je geloof te (her)ontdekken

met de hulp van mensen
die weten wat ze vertellen.

Je vindt hier dus niet zomaar vertalingen van alles en nog wat, maar van sprekers die hun betrouwbaarheid toch al hebben bewezen. Je vindt hier vooral zaken in verband met de Islam in het algemeen en de Islam in verhouding tot de maatschappij en andere religies en tradities.

Omdat de Quran een enorme bron van motivatie is, maar ook van kennis van je geloof, heb ik een aparte blog met vertalingen van een klein percentage van het werk van Nouman Ali Khan, de bezieler van Bayyinah, die de Moslimwereld helpt het Arabisch opnieuw te ontdekken. Hoe hij met de uitleg van één woord je gebedservaring kan verbeteren – je gelooft het pas als je het hebt meegemaakt…

Voor de zusters is er een aparte blog met onderwerpen die meer op moslimvrouwen en hun gezin slaan en dan zijn er nog onze broeders en zusters die in de klauwen van haat en geweld zijn verzeild en voor wie ik probeer enkele inzichten en argumenten aan te voeren die hen moeten helpen terug bij zinnen te komen. Bid voor ze in plaats van ze te vervloeken – want de tegenstander vervloeken is juist de fout die zij al maken.

Opmerkingen over de blogs
constructief, alsjeblief,
met het oog op meer en betere informatie
zijn welkom op mariaminislam@gmail.com.

Voor complimentjes heb ik een betere oplossing:
Mag ik je vragen om je gebed, voor mij en mijn familie?
En voor mijn grote Islam-familie met al haar zorgen en problemen?
Ik probeer ook dagelijks jullie te gedenken en vraag Allah
dat je hier vindt wat je nodig hebt als mens en als moslim.

 

Geplaatst in Info | Tags: , , | 5 reacties

Hoe vind ik blijvende innerlijke rust?

Tijdens een vragenuurtje na een lezing in Dubai,
krijgt Nouman Ali Khan deze vraag voorgelegd:

“Iman heeft verschillende niveau’s.
Bestaat er een verband tussen Iman en vrede?
Heeft vrede ook verschillende niveau’s?
Kan iemand vrede ervaren zonder Iman en omgekeerd?
Kan iemand met een laag niveau van Iman toch vrede vinden?”

NAK’s antwoord:

“Fantastische vraag! Het is zelfs een heel mooie vraag en Allah (azza wa djal) beschrijft het in de Ayah die ik daarnet reciteerde:

Fa ‘riqaini ahaqqu bil ‘aml in kuntum ta’lamoen,
alladhina amanu wa lam yakussu imaanahum bi dhulmin (?)”

Het is een prachtig antwoord. Allah zegt hier:
“Wie van de twee verdient vrede meer?”

Met andere woorden: Het is mogelijk dat mensen zo nu en dan vrede ervaren in iets anders dan de Islam. Maar wie verdient aanhoudende, constante, levenslange vrede? Dat zijn de mensen die oprecht tot geloof zijn gekomen en de rechten van hun geloof niet met de voeten treden door de verkeerde dingen te doen.

Boeddhisten zullen je vertellen hoe ze uren aan een stuk in dezelfde houding kunnen mediteren zonder een vin te verroeren. En als je zo iemand ziet, zal je zeggen: “Die man is zo vredig. Hij is zo rustig, hij vindt hier duidelijk vrede in.” Er zijn mensen die aan yoga doen en daar ook vrede in vinden. Of in de sauna, of door naar klassieke muziek te luisteren vinden ze rust. Als je het hebt over vrede en rust vinden, zullen de mensen zeggen dat ze die in heel verschillende zaken vinden. Iemand zit bijvoorbeeld graag op het strand om naar de golven te kijken en vindt daarin vrede. Dat is echter gewoon een tijdelijk sussen van emoties.

Wanneer wij het hebben over vrede dan is dat in de eerste plaats “tattul Ghauf (?)”, het tegenovergestelde van angst. Je zorgen, je verdriet, je negatieve emoties worden niet tijdelijk weggenomen.

Je hebt een blijvende bron waar je uit put
om die zaken een plaats te geven in je leven.

Weet je wat mensen in de meeste van die oefeningen doen? Ze willen de realiteit vergeten. Het is belangrijk dat we dat weten. Buiten het geloof, zonder Allah, willen mensen de werkelijkheid vergeten. Heel wat mensen vinden rust in dronkenschap. Weet je waarom? Als ze dronken zijn, kunnen ze niet meer nadenken en vergeten ze hun problemen. Heel wat mensen vinden rust in drugs, want wanneer ze die drugs nemen en ze hun verstand verliezen hoeven ze niet meer na te denken over hun problemen. Heel wat mensen vinden rust wanneer ze videospelletjes spelen of naar films kijken. Terwijl ze daarmee bezig zijn denken ze namelijk niet na over hun eigen leven. Dus dit is “happy time”… Zodra het voorbij is denken ze dan ook: “Ik wil de realiteit niet onder ogen zien, dus start maar een nieuwe film!” En nog een en nog een. Ze blijven bezig met die zaken omdat ze hun eigen realiteit niet aankunnen.

Het verschil met ons is dat met ons geloof, als je ècht Iman hebt, je de realiteit niet hoeft te ontvluchten. Je kan de realiteit aan en toch vredig zijn, snap je? Alle andere opties die je vrede beloven, willen dat je het leven ontloopt.

Mensen die rust willen, gaan op vakantie: ze gaan weg van alles wat ze kennen: “ik heb vakantie nodig!” Wat doen wij als we rust willen? We gaan naar een jama’ah. We gaan naar mensen toe en bidden samen tot Allah. Dat is wat wij doen? Niet? Wij pakken de realiteit aan. Dat is het mooie aan ons geloof.

Je kan “wat” vrede vinden,
maar niets zoals wat Allah je geeft
in deze Dien.

 

Bron: https://www.youtube.com/watch?v=0boorFw4eT0

Geplaatst in Muslim zijn is..., Sprokkels | Tags: , , ,

Hoe haalbaar is een Islamitische Staat?

Tijdens een lezing heeft Broeder Nouman Ali Khan (Bayyinah.tv)
het over het onrealistisch streven naar een Islamitische Staat:

Lees verder

Geplaatst in Muslim zijn is..., Sprokkels | Tags: , , , ,

Parijs – Moslims reageren NL

Neem de tekst hieronder over,
stuur de link door,
schrijf zelf iets…

Laat iets van je horen!

Niet zozeer een “pardon” aan de samenleving
maar een “jij handelt niet in mijn naam!”
aan de moordende sadistische criminelen
die met hun geweld onze maatschappij vergiftigen
en de Islam onherkenbaar verminken.

 

uit “De Standaard” de officiële verklaring
van de Belgische Moslimorganisaties

Zeven moslimorganisaties spraken zondag (15/11/2015) in een verklaring hun ‘grootste afkeuring en verwerping’ uit van de bloedige terreuraanslagen in Parijs en veroordelen met klem de daders achter deze terreuraanslag.

‘Gewelddadig extremisme heeft haar onmenselijk gelaat weer eens tentoongesteld en heeft met deze aanslagen getracht om haar lelijke gelaat te verkopen aan de superdiverse, tolerante pluralistische samenlevingen in het Westen’, opent de tekst.

‘Dat de barbarij van IS niet een bepaalde groep mensen viseert, maar het op de gehele mensheid gemunt heeft, blijkt uit haar andere recente wreedzuchtige slachtpartijen en misdaden tegen de menselijkheid in Turkije, Libanon en uiteraard vooral in de regio waar ze haar vermeende staat heeft gevestigd. De motieven die ten grondslag liggen aan dergelijke gruwel zijn zonneklaar. De haat, wrok en gevoelloosheid is de wederkerende constante in al haar barbaarse terreurdaden.’

‘De inborst van een pluralistische Europese samenleving is er een die gestoeld is op universele waarden, zoals mensenrechten, vrijheid, gelijkheid, tolerantie, verdraagzaamheid en (religieuze) verscheidenheid. Die inborst is sedert decennia verkrampt en in die staat zien gewelddadige extremisten een opportuniteit om haar volledig te splijten door het creëren van angst, polarisatie en haat’, luidt het verder.

‘Wij zeggen als verenigingen volmondig neen aan de boodschap van terroristen, neen aan de polemiek en diegenen die het angstklimaat wensen uit te buiten. Wij zullen ons blijven inschrijven in ons samenlevingsmodel en het project van de toekomst. Wij zullen onverminderd blijven vasthouden aan de humanitaire grondbeginselen van de islam en reiken de hand naar eenieder die samen met ons één dam wil vormen tegen het gewelddadig extremisme en sektarisme.’

De tekst wordt ondertekend door het Platform van Vlaamse imams, de Unie van moskeeën en islamitische verenigingen in Oost-Vlaanderen, de Liga van moskeeën en islamitische organisaties in provincie Antwerpen, de Vereniging van Gentse moskeeën, Thinkout, de Unie van Turkse verenigingen en de Turkse unie van België.


http://www.standaard.be/cnt/dmf20151115_01971226

 

NOG EEN ANDERE TEKST – maar Franstalig
https://muslimvrouwen.wordpress.com/2015/11/19/parijs-moslims-reageren-fr/

EN UITERAARD de OPEN BRIEF AAN BAGHDADI
geschreven door wereldvermaarde geleden:
https://stopislamicstatescrimes.wordpress.com/2014/10/03/open-brief-vertaald/

Geplaatst in Foei Islam ? | Tags: , ,

Witte stippen op een zwart hart

hardened hearIn een lezing van Hasan Ali (Verenigd Koninkrijk) over verleidingen van deze wereld vond ik een prachtige, hoopgevende overweging. Hij heeft het over zieke en gezonde harten. De hele lezing is een aanrader (bron op youtube is https://www.youtube.com/watch?v=25y5md2xjW8), maar het stuk waar ik je vooral op wil wijzen vind je van minuut 43:35 tot 48:25.

Wanneer iemand meer en meer zondigt, wanneer hij meer en meer wordt verleid door deze wereld, dan vinden we daarover een Sahih Hadith in Muslim. Daarin heeft Rasoel Allah (vrede en zegeningen over hem) uitgelegd dat, telkens wanneer iemand een zonde begaat er een zwarte vlek op zijn hart wordt geplaatst. Het komt erop neer dat dit hart evolueert van een zondig hart tot een ziek hart. En als die persoon blijf doorgaan, dan komen er nog meer zwarte vlekken, en nog meer en nog meer, en wordt het een hart dat hard is geworden.

Wat betekent dat? Het betekent alvast niet dat je een stenen hart zou vinden wanneer je de borstkas zou open snijden. Dus niet: “Dokter, dokter, kijk eens naar mijn hart en maak het zacht.” Het gaat erom dat je geest, de manier waarop je denkt, niet meer naar de Akhirah neigt. Je gedachten richten zich nu veel meer op de Dunya. En alles om je heen – vrouwen, geld, tastbare spullen, materiële zaken – is je het meest dierbaar en je bent er enorm gehecht.

En Allah (subhaanahu wa ta’ala) zegt dat wanneer ze op dit moment toch nog doorgaan, ze Ghulf in hun hart krijgen. Dat houdt in dat de waarheid wordt tegengehouden, dat het voor het verstand nu heel moeilijk is geworden om nog de waarheid te zien en ze als dusdanig te aanvaarden. Allah zegt dat het hart nu verstopt geraakt.

locked up heartEen stap verder is dat het hart wordt verzegeld. Wanneer iemand zoveel zondigt en zo ver de andere kant op gaat, dan zegt Allah dat Hij het hart heeft verzegeld. Ze zullen de waarheid niet eens meer zien wanneer die hen wordt getoond. Ze zullen de waarheid niet horen, ze zullen er niet naar luisteren, ze zullen ze niet aanvaarden.

Maar diezelfde Hadith in Muslim zegt ook:
“Wanneer iemand een goede daad verricht,
laat Allah (subhaanahu wa ta’ala) een Engel
een witte vlek op het hart plaatsen.”

Dus al ben je zondig, al heb je een ziek hart,
dan kan je de situatie nog altijd omkeren met goede daden.
Elke goede daad geeft een witte vlek!

Wit wit wit … tot je opschuift van “verzegeld hart” tot het “verstopte hart”. Van het “verstopte hart” naar het verharde hart. Van het verharde hart naar het zieke hart. Van het zieke hart naar het zondige hart. En van het zondige hart ga je je verwijderen in de richting van het hart dat ergens tussenin zit.

Langzaam aan ga je verder en verder en gaat je hart weer houden van de Akhirah en vindt het rust en vrede in de Akhirah. In de Heilige Quran heeft Allah dit “Qalboen Saliem” genoemd, een hart dat vrede vindt – nog geen totale voldoening – maar vrede. Het betekent dat je neigt naar de Akhirah: je bidt, je verricht allicht goede daden en dus heb je vrede in je hart, alhamdolillah.
Maar er is iets beter. Je kan een vredig hart hebben, maar wie verder gaat… Het beste hart dat iemand kan hebben is “Qalboen Muqma’in”: een totaal tevreden, voldaan hart. En Allah heeft gezegd dat de enige manier om dat volledig tevreden hart te verwerven is: “alaa bi dhikrilaahi tatma’ienu Qulub”:

qalbun saleem

“De enige manier waarop je
een totaal tevreden hart krijgt
dat volledig op Allah is gericht,
helemaal gericht op de Akhirah,
is door Mij te gedenken, niets anders.”
Alle andere manieren om innerlijke rust
te verwerven helpen slechts tijdelijk.

Bron: https://www.youtube.com/watch?v=25y5md2xjW8

Geplaatst in - | Tags: , , , , , , ,

Hoe weet ik dat Allah me heeft vergeven?

De lezing waaruit dit stukje komt gaat over Moesa (Mozes, vrede zij met hem) en de betekenis van het voorval in Madyan. Hij is uit Egypte gevlucht nadat hij onopzettelijk een Egyptenaar had gedood. In Madyan rust hij uit bij een bron. Hij ziet hoe twee vrouwen moeite moeten doen om hun schapen in te tomen die naar het water willen. Ze willen wachten tot de mannen weg zijn. Dus biedt Moesa (vrede zij met hem) aan om de schapen voor hen te drenken. Wanneer hij klaar is, trekt hij zich terug en bidt hij:

“Rabbi inni limaa anzalta ilaya
min ghairin faqier. ”

“Mijn Heer, ik heb behoefte
aan het goede dat U tot mij neerzendt.”

(De Edele Quran 28:24) Lees verder

Geplaatst in Muslim zijn is..., Sprokkels | Tags: , , , , ,

Ik probeer zo hard, maar…

“Am lam yunabba bima fee suhufi Moosa”
“Was hij dan niet op de hoogte van
wat in de eerdere geschriften werd gegeven?”

In dit geval zegt Allah (azza wadjal) trouwens
“fi suhufi Musa wa Ibraheema allathee waffa Alla taziru
waziratun wizra okhra Waan laysa lilinsani illa ma saAAa
Waanna saAAyahu sawfa yura” (De Edele Quran 53:36-40)

Deze lezing bestaat uit verschillende onderdelen. Ik ga jullie opnieuw (zoals in de vorige lezing) vragen te herhalen wat ik zeg, zodat ik weet dat jullie kunnen volgen. Het eerste onderwerp dat we zullen bespreken is “de Amerikaanse droom”: leven, vrijheid en het nastreven van … ? Inderdaad, het nastreven van geluk!

Ik begin met het najagen van geluk

En daarover moet ik je vertellen dat – hoe ongelooflijk belangrijk dit idee ook is, en hoezeer de oprichters van Amerika ook iets reëels voor ogen hadden – ik verbaasd was vast te stellen dat de Quran niet spreekt over het najagen van geluk. Toch wel verbazend. Ik probeer nu al 15 jaar lang om dit te snappen en te ontdekken waar je in de Quran iets vindt over de zoektocht naar geluk. Allah praat daar niet over. Dat riep de vraag bij me op waarom Allah daar niets over zegt terwijl dit in onze maatschappij zo’n fundamenteel belangrijk punt is: mensen willen gewoonweg gelukkig zijn! De Quran vermeldt nergens expliciet “geluk” en “gelukkig zijn.” De Quran gaat op dat vlak niet verder dan “tevredenheid”.

Tevredenheid, gewoon gerust zijn, dat is het ultieme doel in de Islam.
Maar geluk en tevredenheid zijn twee totaal verschillende zaken.
Daarom wil ik het even met jullie hebben over enkele heel interessante studies
in de psychologie die ons helpen een van de uitspraken in de Quran te begrijpen
waar deze lezing om draait. Die uitspraak komt uit Surat ul Najm:

“Waan laysa lilinsani illa ma saAAa
“En dat de mens slechts dat krijgt
waarnaar hij heeft gestreefd”
(De Edele Quran 53:39)

Het eerste en geringste dat ieder van jullie najaagt (en ik heb het nu over de jongeren in de zaal) zal zijn om gelukkig te zijn. Ik leg je uit waarom. Jij hebt op zaterdagmorgen geen zin om op te staan en je huiswerk te maken en dus slaap je uit tot 12 uur. En je bent gelukkig. Je hebt niet veel nodig om gelukkig te zijn. Een joch speelt de hele nacht door videospelletjes. Hij houdt er een enorme migraine aan over, maar omdat hij het spel heeft verslagen is hij eigenlijk toch wel gelukkig. Iemand krijgt een telefoontje van het werk: “Het heeft hard gesneeuwd. Je hoeft vandaag niet te komen werken.” En wat denk je? Ze zijn gelukkig!

Met andere woorden:
gelukkig zijn is gemakkelijk.

Wanneer het om kleine zaken gaat, is geluk gemakkelijk te bereiken. Geluk in relaties is uiteraard moeilijk. Je ouders gelukkig maken, ervoor zorgen dat ze blij met je zijn, is erg moeilijk. Je vrouw gelukkig maken… Laten we daar maar over zwijgen. (hilariteit) Voor jezelf kan het bereiken van geluk komen van iets zo simpel als kijken naar een film. Of je zag een paar van je vrienden en je voelt je gelukkig, je ging naar je lievelingsrestaurant en dat maakte je gelukkig. Er is niet veel voor nodig!

En weet je wat nog? Geluk komt… en het verdwijnt ook weer! Je raakt toch weer verveeld of gefrustreerd en je wil opnieuw gelukkig zijn. Dus blijf je maar achter die drug van het geluk aanzitten terwijl die je toch altijd weer in de steek laat. Het blijft nooit voorgoed bij je.

Dat is het eerste en geringste dat iedereen najaagt. Wanneer iemand dus zegt: “Ik wil gelukkig zijn…” dan weet ik niet wat ze daarmee bedoelen, want niemand is voortdurend gelukkig. Allah heeft ons een enorme waaier aan emoties gegeven die we in dit leven zullen ervaren, en ze maken allemaal deel uit van een gezond leven. Geluk is er daar slechts ééntje van. Dus als jij enkel en alleen geluk nastreeft, dan kan ik je nu al vertellen dat je nog vaak zult worden teleurgesteld. Het zal nooit gebeuren, je zal nooit leven in een voortdurende toestand van geluk. Zo werkt het niet. Ik zeg ook niet dat je depressief zult zijn, maar wel dat het leven ook een strijd is. Of niet? Wanneer je studeert voor je eindexamen, ben je niet gelukkig. Middenin een drie uur durende finale van een wedstrijd ben je niet gelukkig. Voor de mannen die fitnessen: Je zal blij zijn wanneer je het resultaat zal zien, maar tijdens de training, wanneer je zweet en het bijna besterft, ben je niet gelukkig. Kijk maar naar je gezicht op dat moment! (trekt grimas – hilariteit)

Dus het eerste en geringste dat we najagen is wat? Geluk! Dan gaan we nu een stap verder. Het tweede dat we najagen. Het gaat een stap verder, dus het vereist ook meer inspanning. Elke stap die je zet kost je meer pijn om er te geraken.

De volgende stap is het bereiken van “cool

“Cool” zijn betekent gewoon dat niemand me zal lastigvallen. Ik ga gewoon op in de groep, niemand zal naar me wijzen en vragen: “Waarom drààg jij zoiets? Waarom praat je zo? Waarom zie je er zo uit? Waarom stap jij zo? Waarom ga jij met die mensen om? Waarom koop je dat? Waarom rij je met die wagen?….” Mensen kunnen je bekritiseren en nakijken en dat is nu nèt wat jij niet wilt! Je wil erbij horen en niet het slachtoffer worden van iemands opmerkingen. Je wil er gewoon bij horen, bijna onzichtbaar zijn, cool zoals alle anderen en daar moet je aan werken.

Voor wie van jullie secundair onderwijs volgen is het heel belangrijk hoe je gekleed gaat. Nog voor je een hemd uit je kast kiest, en de schoenen die je gaat dragen, denk je al aan wie je daarover gaat uitlachen. Wanneer je gaat shoppen – je ouders nemen je mee, of ze geven je geld voor nieuwe kleren – hangt je keuze voor het overgrote deel af van wat de anderen zullen zeggen wanneer je dit draagt.

Dit is jouw zoektocht naar “cool” en het vereist meer moeite om erbij te horen. Het is gemakkelijk om dat buitenbeentje te zijn die iedereen raar vindt, maar je moet eraan werken om te worden zoals alle anderen. Heel wat jongeren moeten zichzelf verraden, zich anders voordoen dan ze zijn om erbij te kunnen horen. Zo was er een jongen die zijn baseballpet scheef op had – dat hoorde ooit zo, he – zijn broek hing te slobberen en hij kwam naar me toe en begon te wenen. Ik liet hem neerzitten en we begonnen te praten. Hij vertelde me: “Ik heb er een hekel aan om me zo te kleden. Ik hààt het! Maar als ik het niet doe lachen de anderen me uit en krijg ik misschien zelfs slaag. Ik moet me wel zo kleden. Ik vind vloeken niet leuk, maar ik doe het vaak op school omdat ik erbij moet horen…”

Er is dus het minste wat we najagen, namelijk “gelukkig zijn”. Eentje hoger is dat we proberen “cool” te zijn. Er is nog iets daarboven:

Populair willen zijn

“Ik wil er niet gewoon bij horen, ik wil de coolste van de bende zijn. Ik wil degene zijn met wie iedereen goede maatjes wil zijn. Ik wil de luidruchtigste zijn aan tafel. Voor er ook maar iemand mij kan uitlachen, wil ik degene zijn die met de ànderen spot.” Veel van de “populaire” kinderen op school zijn zo populair omdat ze andere kinderen belachelijk maken. Iedereen is bang dat zij het volgende doelwit zullen worden, en dus komen ze “onder de vleugels” van die spotvogel om niet zijn volgende slachtoffer te worden. Trouwens – al concentreer ik me nu op jongeren – dit gebeurt even goed met volwassenen. Absoluut. Dit overkomt ook onze ooms en tantes!

Populair willen zijn betekent: “Ik wil dat ze over mij praten. Ik wil het middelpunt van ieders aandacht zijn. Ik wil dat mensen commentaar leveren over mij en dus post ik een foto of tweet ik iets, of maak ik een video. Maakt niet uit wat ik doe, als mensen daardoor maar praten over MIJ. En telkens het aantal commentaren afzwakt moet ik iets nieuws bedenken om de gesprekken weer aan te wakkeren.”

De drang om populair te zijn is iets eigenaardigs, want ze brengt mensen zover dat ze zichzelf vernederen. Kijk maar naar de muziek- en ontspanningsindustrie. Een artiest heeft met zijn album platina gehaald. Iedereen heeft zijn nummer gehoord en gedownload en nu is het niet meer zo populair. Dan gaan ze zich belachelijk maken en afschuwelijke video’s opnemen, of ze geraken verwikkeld in een controverse zodat ze ten minste door de verhalen in de roddelblaadjes weer populair worden. Met hun talent konden ze namelijk niet meer populair worden. Ze kregen hun volgende album niet meer even goed verkocht als het vorige…

Dat is de drang naar populariteit. En om dat te bereiken moet je hard werken. Je moet er geld in steken, je moet er tijd in steken, je moet aan jezelf en aan je imago werken. Het handhaven van dat imago, van je status, van je profiel wordt steeds belangrijker voor je. Maar hierboven ligt er nog een andere drang…

De drang naar prestige

Vooral voor studenten in het hoger onderwijs is dit een belangrijk punt. Prestige houdt in dat je jezelf wilt associëren met iets van grote waarde. Je wilt kunnen zeggen: “Weet je, ik ben naar Harvard geweest.” Je zegt er niet bij dat je daar maar voor een weekend was om je vriend op te halen (hilariteit). Je wil gewoon graag jouw naam en “Harvard” in één zin gebruiken. En dan nog, zelfs al ben je een eerstejaars op Harvard, wat heb je daarmee gepresteerd?! Niks! Je zit daar op school. Wat heb jij voor de wereld gedaan?! Noppes! Maar je wil zo graag je naam in verband brengen met een prestigieus instituut. Je wil je naam gelinkt zien aan een prestigieus merk. Je wil graag kleren van een bepaald merk dragen en als het merk niet duidelijk zichtbaar is wil je een gesprek met mensen waarin je hen als het ware dwingt te vragen: “Waar heb je dat gekocht?” zodat je kan zeggen: “O dat? Dat is Armani.” Gewoon omdat jij met dat merk in verband wil worden gebracht. Hier komen de auto’s aan de beurt. Met wat voor een wagen rij je? Wat voor kleren draag je? Met wat voor mensen ga je om? Je wil die selfie met een persoon niet omdat JIJ je hen wil herinneren. Je maakt die selfie zodat je hem kan posten, zodat anderen het gevoel krijgen dat jij belangrijker bent dan zij omdat je naast die persoon staat. Het wordt een zaak van prestige. Is het alleen voor jou? Fantastisch! Maar wanneer het er meer om gaat dat je anderen laat weten hoe fantastisch jij bent – door associatie, niet door wat je hebt bereikt…

Trouwens, in de religieuze gemeenschap, in de moslimmaatschappij, is er die andere vorm van prestige waar veel van onze ouders aan lijden. Ze willen van hun kind een Hafiz maken. EN een dokter! Die twee. Een “Hafizdokter”? Geen zorgen meer, die zitten al in Jennah. (hilariteit) Dat is Dien en Dunia tegelijk! Raak! “Rabbana atina fiddunia hasana wa fil aghirati hasana”. Verkocht! Ze vinden het heerlijk om het aan iedereen te vertellen: “Mijn zoon is Hafiz, weet je” en ze maken er een trofee van, jammer genoeg. Dàt is niet de reden waarom je de Quran uit het hoofd leert! Maar het gebeurt. Het is al gebeurd.

Het zal veel voor je betekenen wanneer je je eerste job krijgt bij een groot bedrijf. Bij voorbeeld bij Google. Ze geven je je badge… en je houdt hem aan om naar de moskee te gaan. “Gebruik je zo vaak Google dat je er een speciale badge voor kreeg?” “Neeneenee! Ik werk daar nu.” Je wil dat de mensen weten wat je hebt bereikt. De Quran noemt het “Tafaaghurun baynakum” – het verlangen om aan anderen te tonen hoe waardevol je bent.

We streven dus naar geluk, dan naar “cool”, naar populariteit, prestige en daarboven:

Het streven naar geld

Er zijn mensen die niets op hebben met geluk, die niet geven om cool of populair zijn en die ook prestige niet belangrijk vinden. Het enige waar ze om geven is geld. En zij weten hoe je veel geld kan verdienen! Dit zijn mensen die rondlopen in een vieze T-shirt en oude gescheurde jeans en die met een Mazda Miara uit 1988 rijden en dat vinden ze niet erg. Ze verdienen namelijk een miljoen dollar per maand. Tien miljoen. Ik ken ze. Ik heb dergelijke mensen ontmoet die honderden miljoenen per jaar verdienen maar als je hen ziet heb je er helemaal geen idee van dat dit maatje zoveel waard is. Zijn haar is namelijk in de war… Dat is gewoon zijn ding – dat is de “look” waar hij voor kiest. Of net niet. Want het maakt hem niets uit. Hij weet gewoon hoe je zaken moet doen en daar is hij enorm goed in. Dat is het enige dat hem boeit. Hij denkt alleen maar aan hoe hij nog meer kan verkopen, hoe hij zijn zaak kan uitbreiden, waar hij het volgende filiaal zal openen… Ik ga dit, ik ga dat… Subhaan Allah! Deze mensen zijn ongelooflijk.

Trouwens, naargelang we hoger klimmen op deze ladder… Vereist dit meer werk? Inderdaad. Het kost moeite om gelukkig te zijn. Je moet meer doen om erbij te horen. Het vraagt nog meer inzet om populair te worden en nog meer om prestige te verwerven of ermee geassocieerd te worden. Maar het kost nog veel meer inspanningen om veel geld te verdienen. Je hebt daar heel wat werkethiek voor nodig. Die mensen nemen geen pauze! En toch zijn er nog niveaus hierboven.

Wanneer ik het heb over “meer inspanningen” is het belangrijk dat je dit begrijpt:
Telkens ik het heb over een hoger niveau kost het meer pijn om er te geraken.
Je moet pijn doorstaan om het te bereiken. We gaan dus nu nog verder dan geld.

Uitmunten, perfect zijn

Mensen die nummer één willen zijn. Ze willen alleen uitmuntendheid. “Ik wil niet de programmeur van het bedrijf zijn, ik wil de top-programmeur van mijn bedrijf zijn.” “Ik wil niet een student zijn maar de nummer één van mijn klas.” “Ik wil geen hoge score op de SAT test, ik wil de perfecte score op de SAT test.” (*) Ik wil niet zomaar een basketbalspelen zijn, ik wil bij de NBA en bij de NBP.” (**)
Ze zijn nooit tevreden. Ze drijven zichzelf steeds meer en meer en meer… Maar nooit zijn ze tevreden. Dat is het soort mensen dat uitmuntendheid najaagt en alles wat ze doen, of dat nu studeren is, fitness, atletiek, onderzoek, hun werk… Wat het ook is, zij moeten aan de top staan, ze moeten nummer één zijn. En weet je met wie ze zichzelf vergelijken? Dit is belangrijk! Ze vergelijken zichzelf met zichzelf de dag ervoor. Ze geven om niemand anders, ze kijken naar niemand anders. Ze weten dat ze gisteren beter hadden kunnen doen en dus zijn ze nooit, maar dan ook nooit, tevreden. Ze laten nooit af. Ze zeggen voortdurend: “Goh ik moet meer doen. Ik had beter gekund dan dat.” Alle anderen zeggen misschien wel: “Je bent verbluffend! Wat je daar deed is fantastisch!” en zij reageren: “Wat dan nog? Ik weet dat ik beter had kunnen doen.”

Dus zelfs de lof en bewondering van anderen, die vinden dat ze iets enorm hebben verwezenlijkt, zijn niet belangrijk voor hen. Ze drijven zichzelf steeds maar verder en verder. Een gemakkelijk voorbeeld voor jullie is Michael Phelps. Hoeveel mensen loven hem omdat hij alle bestaande records heeft verbroken? Maar denk je dat hij daar nu zit: “Oef, ik heb die records verpulverd. Ik heb het prestige gehaald.  Nu kan ik ontspannen.” Het was niet het prestige waar hij op uit was. Hij wilde duidelijk uitmunten en dus zal hij nooit tevreden zijn en steeds proberen beter te doen, als een machine: alsmaar verder en verder en verder en steeds maar sneller.

Zo zijn er trouwens maar weinig mensen op aarde. Veel van jullie die hier zitten zijn al tevreden als je een resultaat haalt waarmee je net geslaagd bent… (twee duimen op – hilariteit) … “Nu is het tijd om achter het geluk aan te gaan! Haal de Playstation maar boven!” En aan de andere kant is er degene die 99% haalde en zichzelf voor de kop slaat: “Hoe heb ik toch die éne fout kunnen maken!” Trouwens – dat is meestal geen kerel maar een meisje…

Bij dit onderwerp rond uitmuntendheid wil ik toch iets vertellen over wat ik doe voor mijn brood. Ik heb niet echt een job, maar een onderdeel van mijn carrière is dat ik aan jongemannen en jonge vrouwen Arabisch leer tijdens een intensief programma van ongeveer 9 maanden. In de ene helft van de klas zitten de meisjes en in de andere helft de jongens. Dertig meisjes en dertig jongens. Al vijf jaar lang hebben de zusters de broeders telkens weer helemaal verpletterd met de uitslagen van hun examens. Echt totaal. Maar al die tijd waren de jongens wel voortdurend gelukkiger. Laat ik je vertellen: de meisjes zijn altijd van streek. “Ustadh, ik weet wel dat ik 100 heb gehaald, maar ik ben niet zeker of ik het wel helemaal begrijp.” En die kerel daar haalt 25 en hij zegt: “Ik snap’m Ustadh, ik snap’m!” Ik heb daar te maken met twee verschillende soorten wezens in één klaslokaal! Ze hebben een totaal andere instelling… Dus aan die kerels moet ik zeggen: “Word wakker! Stommerik, je snapt het NIET! Ga aan het werk! En aan die vrouwen moet ik zeggen: “Kalm maar! Je snapt het. Wees eens wat vriendelijker voor jezelf!” Nooit kan ik aan die kerels zeggen dat ze het rustiger aan moeten doen aangezien ze het moeilijker nog rustiger aan kunnen doen dan ze nu doen (hilariteit).

Hoe ver zitten we dus nu?
Geluk – Cool – Populariteit – Prestige – Geld – Uitmuntendheid
Wat kan er nu dààr nog boven zijn?

Impact hebben

“Wat ik eruit haal interesseert me niet. Het maakt me niet uit of ik meer verdien dan de anderen. Het is niet belangrijk of ik de nummer één ben. Ik wil iets voor anderen doen. Ik wil iets nalaten. Ik breng slechts een beperkte tijd door op deze planeet en wanneer ik verdwijn wil ik een spoor hebben nagelaten. Ik wil kunnen zeggen dat ik iets heb gedaan waardoor de wereld een betere plek werd voor andere mensen. Ik wil iemand met impact zijn, op andere mensen en andere dingen, op mijn omgeving.”

Weet je, er zijn mensen – en op dit moment praten we over niet-Moslims, we hebben het nog niet over gelovigen – die een MBA halen aan topscholen. Ze zouden meteen na school al een loon met zes cijfers kunnen verdienen. In plaats daarvan laten ze dat loon links liggen en trekken naar bedrijven die sociaal verantwoord werk verrichten. Ze laten een groot stuk van hun verloning varen omdat ze meer dan in geld geloven in impact. Ze werken liever voor een organisatie die het onderwijssysteem hervormt. Of een dokter, die een hoop geld zou kunnen verdienen. Hij heeft net zijn studies en zijn stage achter de rug en is klaar om aan de slag te gaan maar beslist om in plaats daarvan drie jaar door te brengen met Artsen Zonder Grenzen. Wie bij Artsen Zonder Grenzen werkt verdient geen geld. Je waagt je leven als je voor hen werkt. Waarom doet die jongeman dat? Waarom zet die jonge vrouw die stap? Omdat ze – in plaats van zich af te vragen welke wagen ze zullen kopen als het geld binnenstroomt – meer begaan is met de haar impact op de wereld. Ze wil iets goeds doen.

Dit soort onzelfzuchtigheid vind je slechts bij heel weinig mensen. Hoe hoger we op deze ladder komen, hoe minder mensen je er zult aantreffen, en die mensen zijn echt ongelooflijk. Zij zijn de mensen die doorheen de geschiedenis hebben gezorgd voor de veranderingen op deze planeet. Denk aan mensen als Nelson Mandela: mensen die jaren in de cel hebben doorgebracht omdat ze in iets geloven, omdat ze geloven in impact. Ze offeren zichzelf op voor een hoger doel. Ze denken niet eens aan zichzelf, ze staan ten dienste van een doel. Dit zijn de mensen van impact en zij staan ver boven de mensen van uitmuntendheid.
Tussen haakjes: uitmuntendheid is voor hen vanzelfsprekend. Uitmuntendheid is voor hen niet het doel maar een bijproduct. Waarom? Wie zoveel impact wil hebben moet zichzelf voortdurend verder stuwen.

En nu denk je misschien dat dit het hoogste doel is dat iemand kan bereiken: impact.
Maar neen, er is nog iets hogers.

Er is nog de ultieme waarheid

Iemand streeft naar rechtvaardigheid, naar de waarheid. Iemand probeert een ideaal te bereiken. Ze geloven in rechtvaardigheid, maar in deze wereld zal je nooit totale rechtvaardigheid zien, toch? Het zal er nooit helemaal zijn, maar dat geeft niet. Ze zullen er toch aan blijven werken.

Dat je aan iets werkt dat je niet kan zien is het moeilijkste dat je kan doen. Wie streeft naar impact voelt zich al aangemoedigd bij een eerste teken van een beetje impact, is het niet? Maar wie bouwt aan een idee, aan rechtvaardigheid… Je zal misschien nooit rechtvaardigheid zien! Hoe kunnen die mensen zichzelf blijven “pushen” wanneer ze werken voor iets dat ze nog nooit hebben gezien? Dit zijn de meest ongelooflijke en veerkrachtige mensen die ik ooit heb gezien! Eens zij in iets geloven terwijl alle anderen hen gek verklaren, dan trekken zij zich daar niets van aan.

Dus nu vertrek ik van de top,
van het streven naar waarheid en rechtvaardigheid.

De nalatenschap van al onze Profeten (vrede en zegeningen over hen allen) nu net het streven naar de waarheid was. Wat zij wilden was de waarheid delen met de mensen. Van de Profeet (vrede en zegeningen over hem) leren we dat op de Dag des Oordeels er mensen zullen zijn – Boodschappers! – die voor Allah komen te staan zonder één enkele volgeling aan hun zijde. Geen volgelingen. Niet één of twee. Nul! Wat hebben ze nagestreefd? De waarheid. Hoeveel impact hadden ze? Nul – en toch zijn ze in de ogen van Allah absoluut succesvol!

We gaan nu terug naar het begin, maar ik zal me daarbij
concentreren op de laatste vier, misschien vijf – we zullen zien.

Uitmuntendheid

Wanneer je uitmuntendheid wil bereiken, over wie ben je dan nooit tevreden? Jezelf! Vraag is waarom je niet tevreden bent met jezelf. Omdat je beter wil worden? Nee. Als je het standpunt van de Islam begrijpt, dan ben je nooit tevreden met wat je bereikt omdat ieder en elk van ons wordt geacht impact na te streven. Je moet meer aan anderen denken dan aan jezelf en dat is de reden waarom je nooit voldoende mag hebben aan jezelf. Allah heeft je meer verantwoordelijkheid gegeven dan je beseft.

Ik wil dat je ook eens hierover nadenkt. Dit is een van de krachtigste uitspraken in de Quran en omdat ze niet duidelijk wordt vertaald veroorzaakt ze heel wat problemen:

La yukallifullahu nafsan illa wus’aha”
(De Edele Quran 2:286)

“Allah legt niemand een last op (en nu de zwakke vertaling)
tenzij volgens hun vermogen.” “Allah zal je geen last opleggen
die je niet aankan.” Nog al gehoord?

In het Arabisch zou dat dan zijn geweest:
“Laa yukallifu Allahu nafsan illa bihu s’iha”
Als de vertaling was “volgens hun vermogen” dan had er een “ba” (letter b) gestaan. De betekenis is nu echter helemaal anders! Dat is de minimale betekenis.

Maar weet je wat deze Ayah eigenlijk betekent?
“Allah heeft je met niets belast
tenzij met je eigen vermogen.”

Denk na over wat ik zeg:
Allah heeft je geen enkele andere last opgelegd
dan je eigen vermogen, dan dat wat je kàn doen!

Met andere woorden:
Had je het potentieel om beter te doen? Ja!
Had je meer kunnen doen? Ja!
En Allah zal je rekenschap vragen voor wat je had kùnnen doen.
Niet het minimum maar het maximum!

Allah wil dat je jezelf pusht en pusht en pusht,
en dat je Hem laat zien wat je waard bent!

Dat is wat je nastreeft. Geluk najagen interesseert ons niet. Dat geeft Allah ons wel als extraatje. Het interesseert ons niet om “cool” te zijn want cool is flauw. Alle anderen zijn “losers” en zo willen wij niet zijn. Het interesseert ons niet om populair te worden. Weet je waarom? Als jij populair bent in de ogen van die mensen die geen idee hebben van de zin van hun leven, dan ben jij de stomste van allemaal! We hebben geen nood aan prestige, want prestige komt van Allah. Profeten werden dakloos, maar ze hadden prestige. Deze Boodschappers werden bespuugd en ze hadden prestige. Onze definitie van prestige is fout. We brengen het in verband met de verkeerde zaken.

Wanneer we het dan hebben op het streven naar uitmuntendheid kunnen jullie, Moslims, het je niet veroorloven tevreden te zijn met middelmatigheid. Jij, als gelovige, als Moslim, moet jezelf steeds verder stuwen naar beter. In als wat je doet. Leer je iets uit het hoofd? Je kan dat beter uit het hoofd leren. Ben je aan het studeren, dan zou je dat nog beter kunnen doen. Werk je? Je had je werk nog beter kunnen doen. Doe je vrijwilligerswerk? Je had dat vrijwilligerswerk beter kunnen doen.

Push jezelf naar als maar beter! Push jezelf. Vooral wanneer je nog jong bent! Nu heb je nog de tijd: je draagt nog niet zoveel verantwoordelijkheid. “Jamaar ik heb huiswerk!” “Ja! Dàt is niet ‘teveel verantwoordelijkheden’.” Verantwoordelijkheid komt wanneer je trouwt, wanneer je kinderen zal hebben. Momenteel ben je nog vrij! Op dit moment beschik je over een vrijheid die je nooit in je leven nog zal ervaren! Dit is het moment om jezelf te pushen en niet achterover te leunen en videospelletjes te spelen. Dit is niet het moment om film na film na film te kijken. Dit is niet het geschikte moment om je te verheugen om een nieuwe aflevering van je serie. Niet voor jou!

Jij hebt veel belangrijker zaken te doen!
De hele wereld zit te wachten op de impact die jij zal hebben.

Je mag niet zomaar rondhangen! Alle anderen mogen dat. Geeft niet! Zij hebben geen hogere streefdoelen. Jij moet een uitmuntend iemand zijn omdat jij vanaf nu denkt aan je impact. Iedere jongeman en –vrouw in dit publiek moet zich afvragen: “Wat heeft Allah me gegeven? Welk talent heeft Hij met gegeven en wat zal daardoor mijn impact op deze planeet zijn? Wat ga ik ermee aanvangen?

En terwijl je nadenkt over die impact
zal je beseffen wat het is waar je naartoe werkt.

Je bouwt aan tevredenheid,
aan je ontmoeting met Allah.

Dat is onze ultieme waarheid. Je wil aan Allah kunnen tonen
dat je alles hebt gedaan wat in je mogelijkheden ligt.

Dat is waar je toe in staat wil zijn. Jullie moeten de beste slaaproutine hebben, de beste eetgewoonten. Jullie moeten het beste trainingsprogramma hebben, jullie moeten de besten zijn in jullie gebeden, de besten in jullie studies… In alles wat jullie doen moeten jullie ernaar streven de beste te zijn. Alles wat jullie in je leven doen moet top zijn. Je mag geen junkfood eten, je hoort niet bij mensen die zomaar “loungen” (rondhangen)… Ja je mag je amuseren, maar zelfs wanneer je speelt, speel je het hard.

De mensen zien je, de andere kinderen of studenten zien je, en ze zeggen: “Ik wil zijn zoals hij. Alles wat hij doet is fantastisch! In alles wat hij doet is hij de beste! Zo moeten jullie zijn! Dat is waar onze Ummah nood aan heeft: Uitmuntende mensen! Dan zullen die mensen impact hebben

En weet je, jammer genoeg was voor onze ouders – omdat ze deze ladder nooit hebben geleerd – hun hoogste streven prestige, of misschien geld. Daar stopte het voor hen. Dus wat ze voor jou wilden is prestige en geld. “Zorg dat je een job krijgt, ze dat je geld verdient en prestige verwerft zodat we kunnen zeggen: ‘Onze zoon heeft een baan. Hij is arts. Hij is dit. Hij is dat.’ En hopelijk komt daar veel geld van en kunnen we ermee pronken.” Dat was het. Daar stopte het voor hen. Daarover hebben ze het voortdurend met jou: waar je gaat werken, hoe je geld gaat verdienen, waar je je huis gaat kopen… Is het niet? Alles stopt bij prestige en geld.

Maar er is nog zoveel meer in het leven! Wat staat er boven geld? Uitmuntendheid! Wie zal je naar uitmuntendheid drijven? Wie zal er aan impact denken als jij en ik alleen maar bezig zijn met geld en prestige en daar blijft het bij? Hoeveel jongemannen en –vrouwen in de moslimwereld zijn dokter geworden… Ik pik graag op dokters omdat die in de moslimwereld zo depressief zijn doordat ze dokter zijn geworden omdat mama en papa het zo wilden. Ik wil niet bij jou terechtkomen als ik een probleem heb! Ik ga liever naar iemand die dokter is geworden omdat hij zo graag de mensheid wil helpen, omdat hij geeft om mensen, en niet omdat hij zit te wachten op de volgende omkoopbetaling van een corrupte verzekeringsmaatschappij. Ze geven om de mensen – dat zijn de artsen bij wie ik terecht wil komen of bij wie ik mijn kinderen wil laten verzorgen. Mensen met impact.

En dan nu mijn laatste onderdeel.

Allah zegt: “Wa alaysa lil insaani illa ma sa’a”
“Mensen zullen niets voor zichzelf hebben
behalve de inspanning die ze hebben geleverd,
dat wat ze hebben nagestreefd.”

Helemaal van voren af aan:

Het nastreven van geluk
      Het nastreven van cool
           Het nastreven van populariteit
                Het nastreven van prestige
                     Het nastreven van geld
                          Het nastreven van uitmuntendheid
                               Het nastreven van impact
                                    Het nastreven van de waarheid

Weet je wat voor Allah het meest waardevol is? Het aller-waardevolst van dat allemaal voor Allah? Het nastreven. Niet geld, niet impact, niet uitmuntendheid… Dat komt allemaal wel. Wat Allah van jou wil zien is dat streven.

Ik heb je verteld dat er Profeten zijn die op de Dag des Oordeels voor Allah zullen verschijnen zonder één enkele volgeling, dus zonder enige impact. En toch geeft Allah hen het hoogste niveau in Jennah. Waarom? Omdat Allah hun streven, hun inspanningen, hun volharding respecteert. Ze waren sterk en hielden vol. Als je een jaarlijks evolutierapport zou opvragen van Noeh (vrede zij met hem), een groeistatistiek: “Laat eens zien hoeveel mensen moslim zijn geworden, Noeh” Hoeveel mensen werden er per jaar moslim? Gedurende 950 jaar! En het resultaat: niets! De statistiek is een horizontale lijn en gaat misschien zelfs eens omlaag: iemand kwam dichterbij maar ging dan weer weg… Er is geen impact! Op het actieveld zelf zie je geen vooruitgang. Maar wat we juist bij Noeh (vrede zij met hem) zo waarderen is zijn voortdurende, aanhoudende, steeds weer volgehouden streven. Dat is wat we ons eigen moeten maken:

Jullie moeten mensen worden die streven.
We hebben niets wanneer we voor Allah staan
tenzij wat we hebben nagestreefd.

Jongelui, luister naar wat ik je zeg. Luister alsjeblieft aandachtig!
Denk hier alsjeblieft over na: Wat zal je leven betekenen?

Als je leven gewoon het ene videospelletje na het andere is, een soapaflevering na de andere, wat streef je dan na? Wie geeft er om de tokens en trofeeën op je videogame of dat je 100% synchronisatie haalt in “Assassin’s creed”? Wie maalt daarom?! Hoe heeft dat de wereld veranderd? Wie geeft er om hoeveel push ups je aankan? Je moet verder denken dan dat! En als je dat begint te doen, geloof me: Allah zal je geluk schenken. Als je echt iets nastreeft, heeft je leven zin. En als je leven iets betekent, dan maakt dat je gelukkig. Is er niets dat je nastreeft, dan zal je je leven ook niet als zinvol ervaren. Dat is de reden waarom je nooit gelukkig bent. Het maakt niet uit hoeveel muziek je beluistert, het maakt niet uit hoeveel je “hangt” of fuift, je bent gewoon nooit gelukkig, je voelt je nooit tevreden. Je verveelt je steeds, je voelt je niet goed in je vel. Het is dat streven dat je je moet eigen maken.

Jullie, jonge mensen, moeten mensen zijn
met een enorme, onvoorstelbare drijfkracht.
Allah zegt:

Wa anna sayahu saufa yura
Ik hou van deze Ayah en daar sluit ik ook mee af.
“dat zijn inspanning, zijn streven
binnenkort zal worden gezien.”

Zijn moeite zal binnenkort worden gezien… Als je aan iemand je Curriculum Vitae toont – ik ben afgestudeerd aan die school, ik heb hier en daar en daar gewerkt, was betrokken bij zus en zo project,… – wat is het dat je opneemt in je CV? De resultaten of je inspanningen? Je hebt het niet over wat je hebt geprobeerd, je toont je resultaten. Je zegt dat je het diploma hebt gehaald. Je vertelt niet dat je tijdens dat semester heel hard hebt gewerkt, dat je kapot was van het harde werk en het bestierf van schrik voor je examen. Dat komt niet in je CV – alleen dat je bent afgestudeerd. Ik stond achter dit project, dat project en nog een project. In je CV heb je het niet over de moeite die je had om dat project tot een goed einde te brengen, of wel? En soms heb je enorm veel moeite gedaan, maar je bent niet geslaagd. Kan dat gebeuren? Je doet onvoorstelbaar veel moeite voor een project, maar het mislukt. Of je haalt niet de punten die je verdient of waar je op hoopte. Soms ziet gewoon niet de resultaten voor al je moeite.

Wij mensen, wij behoren mekaar op basis van resultaten. “Het maakt me niet uit hoeveel moeite je hebt gedaan, je hebt er geen resultaat mee geboekt! Je bent ontslagen! – Wat geeft het dat je hard hebt gestudeerd? Je bent niet geslaagd voor het examen. Je krijgt geen diploma!” Snap je? Maar op de Dag des Oordeels kijkt Allah niet naar je rapport op basis van resultaten, maar wat: Je inspanningen!

Allah zegt: het is zijn streven, zijn moeite, dat zal worden gezien. Dat is bijzonder want op de hele aarde is er geen andere mens die kan zien hoe hard ik me heb ingespannen. Ik zie jullie inspanningen niet en jullie niet die van mij. Allah is de enige die onze inzet ziet. Het enige wat wij zien is de impact. Het enige wat wij zien, zijn de resultaten. Wij concentreren ons op resultaat – Allah beoordeelt op moeite. Subhaan Allah! Wat een fantastische Meester! Niemand anders dan Allah weet je inspanningen te waarderen. Onderschat dus nooit je inspanningen alleen maar omdat anderen ze onderschatten. Mensen tonen geen waardering voor de moeite gie je hebt gedaan en dus denk jij dat het ook die moeite niet waard was. Voor Allah was het dat wèl!

Dit deel van mijn spreekbeurt was vooral bestemd voor de zusters, omdat zij zich vaak heel veel moeite getroosten en het gevoel hebben dat het allemaal niets uithaalt.

Niet voor de mannen – die doen nu eenmaal geen moeite, maar ze vinden van zichzelf dat ze zoveel gedaan hebben. Jullie, mannen, moeten eens ophouden met jezelf wat wijs te maken. Hou op met jezelf wijs te maken dat je al genoeg doet. Hou op met zo lui te zijn. Die houding vernietigt jullie! Wees niet meer zo lui. Zoek geen excuses voor jezelf. Sta op en ga aan de slag! Doe meer! Vid je geen baan? Blijf proberen! Blijf solliciteren! Blijf netwerken! Geef niet op met het excuus: “ik heb alles geprobeerd maar het heeft niets uitgehaald.” Je hebt NIET alles geprobeerd. Blijf aandringen. Dat is wat je moet leren! Man, leer toch van je zusters! (groot applaus van de zusters)

Wacht maar, zusters! Ik pak jullie zo meteen ook nog aan! Jullie zullen zo meteen niet meer zo tevreden zijn. Jullie probleem? Vergeet de zoektocht naar geluk. Jullie probleem is dat jullie zo onzeker over jezelf zijn. Jullie denken alsmaar: “Ik ben niet goed genoeg. ”OPHOUDEN! Je mag jezelf niet meer zo onder druk zetten. (Keert zich naar de mannen) Ik heb het niet tegen jullie. Jullie moeten jezelf niet zachter aanpakken! Jullie zijn zo al zacht genoeg voor jezelf. Jullie daarentegen (tegen de vrouwen) moeten het rustiger aan doen! Jullie moeten het rustiger aan doen! Ik heb zusters ontmoet die Islam studeren en de Quran bestuderen, maar toch: “Maar ik ken nog niet de hele woordenschat!” Ontspan nou toch. Dat is toch niet het einde van de wereld! Allah is niet geïnteresseerd in je resultaten, maar wat? Je inspanningen! Hou op met je druk te maken over je resultaten! Je piekert teveel over wat je nog niet weet, wat je nog niet hebt bereikt.

Hou op met denken aan je realisaties
en denk daarentegen aan oprechte, echte, allerbeste inspanning.
En dan, zeg ik je, zullen de resultaten komen van Allah.
Ze zullen binnenstromen.
Maar ze komen volgens Zijn planning, niet die van jou.

Twee mensen kunnen exact evenveel moeite doen en één van hen zal meteen de vruchten van zijn werk zien terwijl de andere zal jaren moeten wachten voor hij ook maar iets ziet. Dat heeft Allah in de hand. Het is niet aan jou om te zeggen: “Hij heeft zoveel resultaat. Ik heb niet hetzelfde resultaat gekregen. We hebben allebei evenveel moeite gedaan. Dit is niet fair!” Neen, dit is totaal fair want die kalender hoort toe aan Allah en het enige wat Allah van jou wou zien was de inspanningen die je leverde.

Twee mensen kunnen exact dezelfde toets afleggen. Het gebeurt in mijn klas. Ze leggen exact dezelfde test af. De ene werkt extra hard. Goh, die man studeert dag en nacht. Hij was mijn vriend voor hij zich inschreef voor het programma (***). We waren vrienden en nu ben ik zijn leraar. En ik vraag hem: “He kerel, zullen we eens samen hangen? “ En hij: “Neen, ik moet studeren.” “IK BEN JE LERAAR!” “Neen, ik moet studeren. We hebben examen.” “Ik zal het gemakkelijk voor je maken en extra punten laten verdienen. Toe, kom nou spelen!” “Neen, ik moet studeren.” Die man heeft dag en nacht gestudeerd. Dag en nacht. Ik weet hoeveel moeite hij heeft gedaan. Maar weet je wat? Hij is zo knap in zijn werk… Hij is zo knap in zaken doen… Op professioneel vlak is hij zo slim, maar Allah heeft hem blijkbaar niet geschapen om Arabisch te leren. Hoe hard hij ook studeerde, hij kreeg maar geen hoge punten te pakken. Hij is nauwelijks geslaagd. Nipt geslaagd, keer op keer. En het joch naast hem in de klas: super geniaal, maar de grootste luilak die ik ooit heb ontmoet. Dat joch slaapt de hele dag tijdens de les, maar elke keer haalt hij 99 of zelfs 100… Ik werd daar zo boos om! Ik wou dat hij eens een 0 kreeg! Echt waar. Ik wou dat hij een 0 kreeg. Dan kon ik hem eens een goede mep verkopen met zijn toets. En degene die zichzelf kapot werkt slaagt niet voor de toets… En ik, als leraar, ben al gefrustreerd. Stel je dan de frustratie voor van de student zelf. Hoe komt het dat die ene zonder enige moeite te doen resultaat boekt – en die andere doet al het mogelijke en haalt niet het minste resultaat eruit?!

Het lijkt zo oneerlijk… Maar weet je wat? Wanneer die twee voor Allah zullen komen te staan, en ze zeggen allebei: “Ik heb Arabisch geleerd omwille van Allah, ik studeerde Arabisch om Jou, Yaa Rabb, blij te maken” dan zal Allah zeggen: “Laat eens zien wat je hebt gedaan.” Dan toont die ene zijn 99% en de andere zijn 20… Wat denk je dat er die Dag voor Allah meer waarde zal hebben? Die 20 is onbetaalbaar! Onbetaalbaar, want Allah beoordeelt niet het cijfer op dat papier. Wat dan wel? De inspanning. En dan kan die 99 nog maar weinig waard zijn want hij hoefde niet veel moeite te doen om ze te halen.

Dat is de manier waarop Allah zal oordelen.
Alles draait om de kwaliteit, niet de kwantiteit (hoeveelheid).

Mensen kunnen den wel enkel de kwantiteit beoordelen, Allah zal de kwaliteit beoordelen. Denk aan de kwaliteit van het werk dat je doet, de kwaliteit van je leven, de kwaliteit van je dag. Wanneer ben je vanmorgen opgestaan voor Fajr? Wat voor een ontbijt heb je gegeten? Met wie heb je gepraat? Hoe heb je je tijd doorgebracht? Wat heb je gedaan? Wat was de kwaliteit van je dag?

Breng dat in orde en dan heeft
deze Ummah, insh’Allah, een stralende toekomst!

Zodra je gaat denken aan de ultieme Waarheid en aan impact, dan zullen er uit deze kamer ideeën voortkomen, dan zal er uit deze kamer creativiteit voortkomen, dan zullen er uit deze kamer projecten voortkomen die de wereld zullen veranderen! Ze zullen een impact hebben op die wereld die we nooit eerder hebben gezien. Dat is waartoe Moslimjongeren in staat zijn! Dat is waartoe een jonge gelovige in staat is… als ze het juiste doel nastreven!

Moge Allah, azza wa djal, deze jonge mensen maken tot de helden van deze Ummah, de mensen die iets nastreven zodat volgende generaties zullen zeggen: “We willen hen verslaan! Zij zijn de gouden norm!”

Bron: https://www.youtube.com/watch?v=fqWlC2bNSic

* SAT test: Een test aan het einde van de humaniora om aan te tonen welk kennisniveau je hebt bereikt. Deze test kan bepalen of je aan een universiteit wordt toegelaten of niet.

** NBA: National Basketball Association – NBP: waarschijnlijk bedoelt Nouman de National Bank of Pakistan die zich sportactiviteiten sponsort. Nouman is zelf van pakistaanse afkomst, en verder vind ik geen erg logische uitleg hiervoor.

*** “Dream Program” van Bayyinah(.com) waarbij studenten 9 maanden lang op de campus een intensieve Arabisch voor de Quran volgen.

Geplaatst in Muslim worden, Muslim zijn is..., Quran - onze gids | Tags: , , , , , | 2 reacties

Al Laghw – een hedendaagse ziekte

Onder de bijwerkingen van technologische vooruitgang vinden we innovaties op het vlak van “Al Laghw”. De nieuwe trends in “Al Laghw” hebben drastische veranderingen teweeg gebracht in de levensstijl van de hedendaagse maatschappij. Als je tegen die stroom in wil gaan, moet je het zien als een jihad.

Door zijn wortels “Laam-Ghayn-Waw” of “Laam-Ghayn-Yaa” heeft het woord “Laghw” de volgende betekenissen: nutteloos, onzin, kletspraat, nonsens, woedende of gemene praat, flirten, beledigen, liegen, boosaardige of obscene taal. Lees verder

Geplaatst in Muslim zijn is... | Tags: , , ,