Kerstmis voor Muslims?

Auteur:  Yusuf Estes

Misschien vind je het vreemd, maar we kijgen veel brieven met vragen of het is toegestaan dat Muslim kinderen en jongeren deelnemen aan de feestelijkheden rond Kerstmis: geschenkjes krijgen, het huis versieren, kaarsen branden, een kerstboom in huis halen en mekaar “Zalig Kerstfeest” wensen.

Kijken we naar enkele belangrijke elementen rond dit gebeuren,
en naar wat het echt betekent: Lees verder

Geplaatst in Geloof in één unieke God, Muslim zijn is... | Tags: , ,

Vier je als Muslim het nieuwe jaar?

Vraag:
“Wat is het Nieuwjaarsfeest eigenlijk?
Is het OK om mee te doen met de lol?”

Antwoord:
Het kan iets zijn waarvan Allah niet houdt,
omdat het te maken heeft met bijgeloof en heidense praktijken.
De idee van de geboorte van het nieuwe jaar en de dood van het oude is niet nieuw.
Het heeft allemaal te maken met het geloof in de zonnegod. Lees verder

Geplaatst in Muslim zijn is... | Tags: , , , , ,

Heeft Jezus gezegd “Ik ben God” ?

Sheikh Yusuf beantwoordt een vraag naar Jezus’ Goddelijke natuur

De christen:
Bladerend door mijn Bijbel, in de Evangeliën, heb ik heel wat citaten gevonden (van Jezus zelf) waar hij zegt dat hij GOD is. Dus, als jullie Muslims beweren dat jullie ook in de Bijbel geloven, waarom geven jullie dan niet toe dat Jezus God is en dat Hij is gestorven voor jullie zonden? Lees verder

Geplaatst in pre-Islam | Tags: , , , , , ,

Allah weet het wel

Bij de “eerste verjaardag” van  deze blog schreef ik deze overweging

Er is een jaar voorbij… Alweer…

Enkele van de bijdragen hier hebben mensen geholpen, andere hebben een zere plek geraakt of zijn gelezen en vergeten… Ik weet niet eens of er zelfs maar één ècht voor iemand iets heeft betekend, maar dat hoef ik ook niet te weten : Allahu Alim – Allah weet het, Hij weet alles. En dat volstaat, aangezien Hij het is die mensen leidt naar de waarheid – niet ik. Ik kan alleen maar bidden dat Hij daarvoor een woord van mij heeft gebruikt… en dat in de toekomst nog zal doen.

Dat doet me denken aan een misverstand, een verkeerd beeld dat veel mensen van de Islam hebben en dat ik al te horen kreeg tijdens de godsdienstles in het secundair … : “Islam maakt de mens fatalistisch” … Dat gevoel kan een niet-Muslim begrijpelijkerwijs krijgen in situaties zoals daarnet, toen ik zei “Allahu alim” en me verder niet druk maak over wat met de teksten op mijn blog gebeurt… Muslims geloven inderdaad dat Allah alles al voor ons heeft voorbestemd. En ja : wat ons moet overkomen, zàl ons ook overkomen, ongeacht wat we doen – en wat niet voor ons bestemd is, krijgen we niet, hoe hard we er ook naar verlangen.

Dat betekent niet dat we lusteloos langs de kant mogen blijven zitten! In tegendeel! De Islam hecht er namelijk groot belang aan dat we ons met al onze middelen en energie inzetten. Tegen armoede. Tegen onrecht. Voor ons welzijn en dat van de mensen rondom ons, en van de hele wereld. Alleen moeten we ons voortdurend bewust blijven van onze kleinheid en onze afhankelijkheid van Allah.

Wat telt is dus niet het resultaat – dat bepaalt Allah –
maar onze intentie, onze oprechtheid en onze pogingen.

Daarom gaan we niet prat op wat we bereiken, want het is van Allah. En we storten ook niet in als iets niet lukt, want ook dàt is van Allah. In elke grote verzameling van Ahadith (uitspraken en daden van de Profeet, vrede en zegeningen over hem) wordt de reeks geopend met het verhaal dat hij (vrede en zegeningen over hem) heeft gezegd: “Daden zijn volgens hun intentie”. Met andere woorden: Allah beoordeelt wat we bedoelden, niet wat we bereikten – ongeacht het resultaat! Je kan iets goeds doen, met een verkeerde intentie … en dan blijft het een verkeerde daad. En omgekeerd.

Wat een fantastisch gevoel om
enkel te moeten proberen
– echt, eerlijk, oprecht en hard –
zonder de eindverantwoordelijkheid!


Dit is geen fatalisme, maar realisme…
en een pak volwassener dan te denken
dat wij de wereld controleren,
dat we alles naar onze hand kunnen zetten,
om dan te stampvoeten
als we onze zin niet krijgen. Toch?

Ach, en zo doen er nog een stapel misverstanden ronde… Door het feit alleen al dat ze bestaan, bewijzen ze dat degenen die ze uiten eigenlijk niet weten waar de Islam voor staat. Zo jammer, die gemiste kans, voor hen en voor de maatschappij die steeds meer gepolariseerd geraakt door dit soort pijnlijke en leugenachtige verwijten:

“De Quran is een boek vol agressie” is er zo een… De eerste Muslims hebben jàren lang geleden onder vervolging voor ze voor het eerst toestemming kregen zich te verdedigen. En èlke strenge oproep tot gevechten die je in de Quran vindt, slaat op mensen die zelf, als eerste, de Muslims hebben aangevallen, verdreven, vervolgd, gemarteld, uitgemoord… Dat heet “gewettigde zelfverdediging”. Of het slaat op hen die infiltreerden en dan verraad pleegden. Wat denk je dat er met landverraders gebeurt in tijden van oorlog?

Bovendien volgt meteen na een bevel tot strijd het even belangrijke bevel: “Als zij ophouden, stop dan ook.” En dat is letterlijk te nemen: meteen, dezelfde seconde! Hoe vaak zien we in deze tijden wraakacties, die slachtoffers maken onder mensen die niets met het conflict te maken hebben? In de Islam is dat absoluut uit den boze!

En als sommige mensen die zich voordoen als Muslims die wetten aan hun laars lappen, dan is dat HUN persoonlijke schuld en niet die van de Quran of de Islam. Zoals je de moordpartijen van Dutroux, Breivnik of Janssen ook niet zal willen zien als iets wat het Christendom of het vrije Westen promoot. Of vergis ik me?

Nog zo eentje: “Islam is onverdraagzaam”… Tegenover wie? De moslimmeisjes die vrij, zelfstandig en bewust beslissen dat ze een hoofddoek willen dragen, maar niet mogen van hun school en hun regering? Moslims die zich gedwongen voelen om zich anders voor te doen dan ze zijn,om toch maar een job te krijgen?
En deze: “Een godsdienst van gedwongen bekeringen”… Tijdens eeuwenlange Muslimheerschappij konden christen en joodse gemeenschappen veilig blijven bestaan…. En dat terwijl de moslims in Spanje in enkele decennia tijd werden uitgemoord toen de christenen het land veroverden!

Terwijl ik dit schrijf huiver ik bij de gedachte dat Allah ons niet alleen leert dat alles wat we meemaken van Hem komt, maar ook dat onze situatie wordt beïnvloed door onze eigen instelling. “Allah verandert niet de toestand van een volk zolang het zelf niet verandert”

Muslims slagen er niet meer in de Islam op dezelfde manier in de praktijk te brengen als de eerste generaties. Die hadden het niet nodig te brullen om respect en erkenning: hun goedheid, trouw en eerlijkheid (tegenover iedereen!) maakten zoveel indruk dat de mensen bij bosjes Muslim werden of anders de Muslims en hun handel, kennis, cultuur en wetenschap met open armen ontvingen.

Terwijl ik dus grommel tegen de mensen die de Islam verwijten maken zonder te weten waarover ze het hebben, moet ik ook grommelen tegen de Muslims die door hun (wan)gedrag het ontstaan van die misverstanden hebben mogelijk gemaakt … die Muslim zijn zonder te weten waarover ze het hebben of – erger nog – weten waarover ze het hebben maar er niet naar leven.

Er is dus nog veel werk aan de winkel – en dus blijf ik insh’Allah hier af en toe iets publiceren waarmee ik hoop te kunnen bijdragen tot meer begrip en inzicht in beide “kampen”. Daarbij bid ik Allah dat Hij mijn goede bedoelingen aanvaardt, maar ze ook vrucht laat dragen in jouw leven!

Geplaatst in Foei Islam ?, Geloof in één unieke God | Tags: , , , , , , , , , ,

Typdenken over … Reacties op Islam

Jarenlang heb ik me “stil” gehouden als Muslim: mijn vrienden en familie wisten wel dat ik de stap had gezet, en als we mekaar tegenkwamen was er de niet te ontkennen hoofddoek. Werden er vragen gesteld, dan probeerde ik wel te antwoorden, maar vaak bleef het oppervlakkig. Nu, na het opstarten van dit blogje, heb ik ook wel eens zaken durven doorsturen (buiten de blog, gewoon via  email) die hen wat directer aanspreken over Islam. De reacties daarop hebben me aan het denken gezet.

– Er zijn er die gewoon niet reageren. Respectvol afstand houden?
Onverschillig of geïrriteerd?

– Van anderen krijg ik dan antwoord in de zin van
“jij jouw gedacht en ik het mijne, met alle respect”.

– Of “Ik kan niet geloven in een God in wiens naam
zoveel oorlogen zijn gevoerd”.

– En dan de klassieker: “Ik kan me er wel in vinden hoor!
Echt mooi en interessant. Maar ik ga toch gewoon Christen blijven.
Als we maar goede mensen zijn, dat is toch wat telt!”

Geloof het of niet, dat waren ooit ook MIJN overtuigingen, groeifases in mijn leven.

Respectvol afstand houden

Dat zal zowat de houding zijn van de meeste mensen. Opgroeiend in een wereld die steeds meer toegankelijk werd – “de wereld, mijn dorp” – heb ik altijd “geweten” dat de Islam bestond. We bekeken zelfs foto’s in de godsdienstles – zelfs aan het seminarie, als ik me goed herinner – over de mooie gebedshouding van de Muslim tijdens zijn smeekbede. We mochten zelfs bedenken dat we van mekaar kunnen leren … Maar uiteindelijk bleven ze wel de “anderen”, en wij waren degenen die het uiteraard bij het rechte eind hadden. Islam was die exotische religie waar we ons verder niets van aantrokken.

 

 “Jij jouw gedacht en ik het mijne”

Dan kwam stilaan de Islam dichterbij. Muslims verhuisden naar België! Er werd een beetje vreesachtig naar die migranten gekeken en we deden meewarig over de vrouwen: slobberbroek met een  jurk erover en dan een sjaal op hun hoofd – zonder oog voor kleurencombinaties… Dat destijds “ons ma” nog altijd hààr “sjalleke” opdeed als ze buiten ging, hadden we ineens vergeten. Die vrouwen, DIE vrouwen, die van de ANDEREN, dat waren toch sukkels. Maar ja, het is hun godsdienst en hun cultuur. “Laat ze maar, zolang ze niemand kwaad doen.”

Met het oog op “verdraagzaam samenleven” ontstond de algemene overtuiging dat de verschillende godsdiensten gewoon allemaal een andere manier waren om naar God te kijken. Wie heeft eens niet de vergelijking gehoord met een groepje blinden die een olifant mogen “bekijken” op de tast en dan vertellen wat een olifant is: totaal anders voor degene die de stevige poot vasthad dan voor de blinde met de slurf, de flapoor of dat grappige dunne staartje. Conclusie: het zijn allemaal invalshoeken – samen geven ze een globaal beeld. Dus heeft de een niet meer gelijk dan de ander – we hebben allemaal gelijk en hoeven daarom niet perse onze visie in vraag te stellen.

Dat werkte voor een tijdje, tot ik me ging afvragen wat ècht telt. Want de olifant zou fameus beledigd zijn als je hem alleen als een flapoor ziet! Dus … zou het niet toch van belang kunnen zijn om God te kennen zoals Hij gekend WIL zijn en Hem zo goed mogelijk te volgen, in plaats van me vast te klampen aan die ene (deel)visie?

Ik ging voor de vraag: Wie of wat is God en wat wil Hij van mij?

En dat leidde me tot Islam. Niet de staart, niet de slurf, maar de totaalbeschrijving met gedetailleerde handleiding. En gek genoeg ging ik dankzij de Islam ook inzien dat God in die àndere Openbaringen niets anders had gezegd… Wel hadden mensen hun eigen visie gewoon in Zijn teksten verwerkt, hun beeld van Hem vernauwd tot wat hen het beste lag, om te ontsnappen aan regels die ze te lastig vonden (Zoals Paulus, die besloot dat hij de Wet (van Mozes) gewoon dood verklaarde aangezien hij anders, omwille van die wet, een zondaar was … terwijl Jezus nochtans duidelijk heeft gezegd dat hij die Wet kwam bevestigen!).

“Ik kan niet geloven in een God in wiens naam zoveel oorlogen zijn gevoerd”

ZO HERKENBAAR !!! Kruistochten, het terrorisme van de kerk in de geschiedenisboeken, maar ook recentere wandaden van katholieken, protestanten, hindoes èn muslims … èn ongelovigen…

In de lagere school leerden we dat die Kruistochten heroïsche daden waren, “voor God” en zijn Heilig Land. Met tijd komt raad, en de geschiedenis kroop langzaam onder de sloef van de Kerk uit… De waarheid kwam aan het licht: het waren machts- en veroveringsoorlogen geweest. God was door de machtigen misbruikt om de goedgelovige gewone mensen voor hun kar te spannen, op weg naar macht en rijkdom. En ja – de Muslims moesten ginder in het Heilige Land worden tegen gehouden: per slot van rekening kwamen die met dezelfde boodschap als wat de eerste christenen hadden verkondigd, de groep die trouw bleef aan de kern in Jeruzalem, de groep rond Jezus’ broer/ neef Jacobus, die de Wet van Mozes naleefden zoals Jezus hen had opgedragen (“Wie er ook maar een yota aan verandert, kent zijn plaats in de Hel”). Zij verkondigden opnieuw:

Jezus was een Profeet van God, die God aanbad maar zelf niet God was!

Hadden ze dan in de beginjaren van het Christendom al die mensen voor niets vermoord?!Destijds was het gelukt om de Drievuldigheid erdoor te drukken, de leer van Paulus die Jezus niet had gekend, en die dan nog eens werd aangepast aan wat de zonnevereerder Constantijn oplegde via het concilie van Nicea. Nu moesten ze weer van voren af aan beginnen, anders was alles voor niets geweest. Dus: “Allen daarheen en moorden en slachten maar!” De getuigenissen, van kruisvaarders zelf vaak, spreken van waden door het bloed – niet van soldaten, maar van vrouwen en kinderen.

Als je vasthoudt aan de idee dat ze dat deden voor God, dan  kom je inderdaad in de verleiding om die kerel netjes aan de kant te schuiven. Zo iemand wil je niet kennen, laat staan over je leven laten heersen. Maar kijk je naar de FEITEN, zowel in Zijn Openbaringen door de eeuwen heen als in eerlijker verslagen van de geschiedenis, dan weet je dat God zorg voor elkaar eist, zorg voor het leven – zelfs dat van planten en dieren – verdediging van mensenlevens en mensenrechten. Mensen die mekaar naar het leven staan, sleuren God erbij om hun zaak plausibel te maken voor de naïevelingen die ze voor hun kar willen spannen. Net zoals de IRA-ellende in Ierland niets met God te maken had: het was niet zozeer een strijd tussen katholiek en protestant, maar tussen een onafhankelijkheidsbeweging en de groep die bij de UK wilde blijven.

Zo heb ik geleerd de twee van elkaar te onderscheiden. En als jij met diezelfde overweging worstelt en daarom God uit je leven wilt bannen, dan nodig ik je uit om gewoon met je gezonde verstand te kijken naar èn de geschiedenis èn de teksten van de Openbaring veeleer dan naar daden van mensen die deze teksten misbruiken.

Wie eerlijk is met zichzelf, en de kernboodschap van àl Gods Openbaringen erkent, weet dan ook dat de moordende “Muslims” van 11 september 2001, en zoveel andere triestige en drieste aanslagen, eveneens hun eigen agenda hadden die niets met Islam te maken heeft… Als het al Muslims waren!

Doden is taboe in de Islam, tenzij in een strijd van man tot man, waarbij je moet kiezen tussen doden of gedood worden – of wanneer je onrecht bestrijdt en een onschuldig slachtoffer verdedigt. Met andere woorden: het mag alleen in de strijd TEGEN terrorisme, tegen tirannie en verdrukking. En ja, het wordt misbruikt. En niet alleen door mensen met een Muslim achtergrond…

(Zie hiervoor een aparte bijdrage onder “Misverstanden” – “Ooggetuige moet zwijgen” – steunend op het verhaal van William Rodriguez, de conciërge van de WTC torens, de laatste man die buitenkwam – nadat hij honderden levens had gered)

“Ik ga toch gewoon (…) blijven”

Dit antwoord is zo oud als de wereld, en ik had dezelfde houding toen ik mijn man leerde kennen. Hoezeer ik waardeerde wat hij me vertelde en wat ik over Islam las, ik dacht alleen maar: “Ik ben en blijf Christen en ik ga hem ook tot het Christendom bekeren.” Allah zelf vertelt in de Quran, dat de mensen van alle volkeren hebben gezegd: “Jamaar, onze ouders deden het zo; dat gaan wij nu toch niet veranderen.” Gods antwoord is het mijne geworden: “En wat als ze fout zaten?” Ze hebben het goed bedoeld, en ik bid God dat Hij hen daarvoor zegent en dat Hij rekening houdt met hun goede intenties.

De vraag voor jou is, zoals die voor mij was: Wat is belangrijker? Vasthouden aan wat ik heb meegekregen, ook al zie ik er de fouten duidelijk van in, enkel omdat ik het zo van mijn ouders heb gekregen en me veilig voel in die oude vertrouwde gebruiken? Of denk ik verder, aan het leven nà dit leven, wanneer ik voor God zal komen te staan en ik zal worden beoordeeld op MIJN keuzes, gedaan op basis van wat IK wist? Want met wat ik wist, wist ik dat … ik meer Muslim was dan Christen, afgaand op wat ik over God voelde, geloofde en had geleerd…

Eigenlijk is het logisch om van het Christendom door te groeien naar de Islam. Veel Christenen zullen je vertellen dat ze eigenlijk niet meer geloven in de Drieëenheid of de Goddelijke natuur van Jezus (volledig God en volledig mens). Ze noemen zich Christen omdat ze gedoopt zijn … maar hebben intussen hun eigen godsbeeld opgebouwd op basis van èn hun teleurstelling in de Kerk, èn hun zelf verworven inzichten aan de hand van andere religies of op basis van wetenschap of wat dan ook… Je hoort het steeds vaker in gesprekken met Christenen: “Ja maar dàt geloof ik ook niet. Ik zie het eerder zo”. Strikt genomen onderschrijf je dan al niet meer de geloofsbelijdenis, die je tot Christen mààkt.

De meest logische volgende stap is dan ook om te kijken of dat Godsbeeld misschien ergens anders bevestigd wordt, zodat je zekerheid krijgt dat je op de Weg zit die God voor jou heeft bepaald. Je doel is toch God te kennen, te gehoorzamen en te volgen op Zijn voorwaarden? Of bepaal je zelf wat God wil?

Kijk dan even binnen bij de Islam:

Er is maar één God – er is maar één Schepper. Je kan dan ook moeilijk aan iemand anders iets vragen, want die kan niets doen tenzij de Schepper het toestaat. Aanbid dus die éne Schepper en niet allerhande heiligen. Die éne God heeft altijd dezelfde Boodschap doorgegeven aan de mensen, dezelfde manier van leven opgelegd (het Arabische woord hiervoor is DIEN, wat te vaak als godsdienst wordt vertaald). Adam en Eva leefden volgens die regel, Abraham bracht die leefregel in de praktijk en alle Profeten na hem.

De kern van die leefregel? Geef toe dat je in handen bent van je Schepper, geef je over aan Hem en gehoorzaam zijn geboden en verboden, vraag wat je nodig hebt van Hem alleen en ervaar daardoor de enorme rust en tevredenheid die Hij altijd al voor je heeft voorbestemd.

Alle mensen die de fantastische gave van Hem hebben gekregen om als meest voorbeeldige mens onder de mensen van hun tijd Zijn Woord te verkondigen waren Zijn Profeten: Adam, Abraham, Mozes, Jesaja, Johannes de Doper, Jezus, Muhammad en zovele meer – moge Allah hen allen zegenen en Zijn Vrede schenken – en dus is het logisch hun voorbeeld na te volgen. De beste manier om zeker te zijn dat je het goed doet, is om die Openbaring en dat Voorbeeld te volgen waarvan je de beste garantie hebt dat ze correct zijn overgeleverd sinds de tijd van hun openbaring… 

Zelfs ongelovige wetenschappers hebben vastgesteld dat dit soort betrouwbaarheid alleen wordt teruggevonden in de Quran en de Ahadith (Verhalen en Overleveringen) over de Sunnah (Levensweg, daden en uitspraken) van Profeet Muhammad (vrede en zegeningen over hem)

Islam is logisch!
Z
elfs voor christenen!

Lees bijvoorbeeld eens Priester en muslim tegelijk/, het verhaal van Ann Holmes Redding, een vrouwelijke priester in de Anglicaanse kerk, die zichzelf omschrijft als zowel Christen als Muslim… en priester bleef tot ze door haar kerk uit haar ambt werd ontzet. Haar keuze brengt natuurlijk enige controverse mee, waarover ze zegt dat ze zich  niet meteen geroepen voelt om al die tegenstellingen zelf  op te lossen, aangezien zelfs binnen één en dezelfde godsdienst meningsverschillen bestaan over meerdere details. “Waarom zou ik dan mijn tijd verspillen met te proberen om de hele Christelijke leer te verzoenen met de gehele Islam? Op het meest elementaire niveau vind ik de beide godsdiensten compatiebel, en meer heb ik niet nodig.”

Ik wil je daarom uitnodigen:

Blijf niet onverschillig aan de kant staan.
Daarvoor is onze wereld te klein,
te gevarieerd en interessant…
en daarvoor ben jij (en je leven nu
en na dit leven) veel te belangrijk.

Durf  – en dat geldt voor iederéén,
ook voor mij,  jezelf en je keuzes in vraag stellen.
Alleen zo kom je uit bij wat ècht waardevol is
en kan je met grotere zekerheid geloven
dat je de juiste keuzes hebt gemaakt.

Oordeel op basis van FEITEN
en niet aan de hand van interpretaties
over mensen, gedachtengoed en zelfs God,
zodat de mensen die de geschiedenis manipuleren
jou niet op het verkeerde been zetten.
Het laatste wat je wil is gemanipuleerd worden.
Noch door de één, noch door zijn (tegenst)ander, toch?

En tot slot: klamp je niet vast aan waar je nu staat.
Groeien, leren en veranderen maakt nu eenmaal
deel uit van het leven. Of we het wilden of niet,
we moesten van de kleuterklas naar de lagere,
en later naar de middelbare school…
We konden niet kind blijven,
we moesten opgroeien
en verantwoordelijkheid opnemen.

Dat geldt ook voor je relatie tot God:
je beginpunt kan niet je eindpunt zijn,
er is altijd meer te leren, meer te doen.
En vooràl op dat vlak is het van
eeuwig-levensbelang
dat je nergens blijft steken.

Wees van één ding overtuigd: ik veroordeel niemand (Wie ben ik? Hoe zou ik durven?), ik waan me niet beter dan een ander. Alleen zou ik het onverantwoord vinden dat ik een schat ontdek en jullie er niet op wijs! Vind je niet dat het iets voor jou is, dan weet ik van Allah dat Hij leidt wie Hij wil, en dan kan niemand anders die persoon nog laten afdwalen – en omgekeerd – en dan zal niets van wat ik zeg daar iets aan veranderen.

Maar ik moet het wel gezegd hebben. Bij deze. En ik hoop oprecht dat iets van wat ik heb verteld de klik was waarmee Hij de deur voor je opent!

(*) De teksten hebben geen eigen auteurs. Het Evangelie van Marcus is niet van Marcus, Lucas niet van Lucas enzovoort: de Bijbelteksten die we nu hebben (ik heb het dus niet over de oorspronkelijke Openbaring, waarvan die Bijbelgeleerden toegeven dat de oorspronkelijke tekst voorgoed verloren is) werden opgebouwd uit verschillende bronnen, auteurs namen verhalen van anderen over, hadden Jezus niet meer zelf gekend, kopieerders hebben tijdens hun werk onvermijdelijk fouten gemaakt die mettertijd geleidelijk als kerntekst worden overgenomen door andere kopieerders, teksten en verhalen werden toegevoegd of gewijzigd om “catechetische” of andere redenen, teksten verdwenen omdat ze niet compatibel waren met de leer die de meeste kans op populariteit maakte…
Dat zijn allemaal vaststellingen die zijn gedaan, niet door de vijanden van de Kerk, maar door haar eigen exegeten – en zelfs al destijds door Augustinus, die er voorstander van was om alles wat niet logisch was, om teksten die mekaar tegenspraken, om zaken die wetenschappelijk als onjuist waren bewezen uit de Bijbel te halen, want, zo zei hij: “God maakt geen fouten. Dus als er een fout in de tekst staat, dan is die van mensen, niet van God.”  (Ik zoek me suf naar de tekst op internet, maar het zou in een van zijn brieven staan – nr 72 of 73)
Geplaatst in Sprokkels | Tags: , , , , ,

WELKOM!

Assalamu alykum
wa rahmatu ‘Allaah wa barakaatahu!

Fijn dat je langskomt!

Op mijn vier blogs vind je vertalingen van (stukjes uit) artikels en lezingen die ik zelf de moeite waard vond en/of waarvan ik dacht dat ze voor anderen nuttig konden zijn. Zeg maar dat ik jou toegang geef tot mijn eigen boekenkast(je). Lees verder

Geplaatst in Info | Tags: , , | 5 reacties

Bekeren … of liever TERUG keren!

(auteur : Mariaminislam)

Uiteraard kent (zowat) iedereen de “Islam” als naam van die àndere godsdienst, naast alle vertrouwde en al dan niet erkende religies. De meesten weten ook dat “Islam” in de traditie staat van het “Volk van God”, waarvan we het verhaal kennen uit Oud en Nieuw Testament.
De “Islam” wordt echter ten onrechte gezien als een nieuwe godsdienst, die NA het Jodendom en het Christendom kwam, ‘bedacht’ door Muhammad. Lees verder

Geplaatst in Muslim worden | Tags: , , , ,

Rouwbezoek – wat te zeggen?

 Door Zara Gul  

Het zwaarste dat we in ons leven moeten doorstaan is de verpletterende periode nadat we een dierbare hebben verloren. Het gevoel van rouw en gemis overweldigt ons, en we lopen het gevaar te verdrinken in ons verdriet. Op dat moment hebben we het meest nood aan emotionele steun van familie en vrienden. 

De Islam, die prachtige godsdienst, legt grote nadruk op het geven van condoleances en het uitdrukken van ons medeleven tegenover onze medemens. We zijn sociale wezens, bedoeld om interpersoonlijke relaties te onderhouden. Ze versterken onze gevoelens van liefde, medeleven en vertrouwdheid voor de bedroefde ziel.  Lees verder

Geplaatst in Muslim zijn is... | Tags: , , , ,

Wees gewoon goed, en getuig

Spreker: Nouman Ali Khan
Als je het graag wat korter hebt, vind je hier de samenvatting.
Spreker: Nouman Ali Khan

 

Eerst en vooral vraag ik dat Allah dit laat gelden als een daad van aanbidding, een daad van Ibada die Hij aanvaardt en die Hij laat meetellen in onze weegschaal op de Dag des Oordeels. We brengen dit voor Allah als een shahada, een getuigenis.

Wat ik met jullie wil delen houdt enigszins verband met dat waarover Sheikh Abdul Nasr daarnet heeft gesproken in het kader van de familie – maar dan in een ruimere zin. Het is gewoon een eenvoudige overweging bij een Ayah (vers) waarin Allah (azza wa djal) advies geeft aan Zijn Boodschapper (vrede en zegeningen over hem). De Boodschapper (vrede en zegeningen over hem) geeft de hele wereld raad. Van wie krijgt hij ze? Hij krijgt raad van Allah. (De Edele Quran 87:6 – Soera al ‘Ala) Lees verder

Geplaatst in Foei Islam ?, Muslim zijn is..., Quran - onze gids | Tags: , , , , ,

De Profeet verjaart op ???

Ik vond deze korte maar krachtige uitleg rond de verjaardag van Profeet Muhammad bij Sheikh Muhammad Salah. Dit is een ietwat ingekorte vertaling:

Hoeveel de Sahaba ook hielden van de Profeet (vrede en zegeningen zijn met hem), niemand van hen vierde zijn verjaardag. Ook niet na zijn dood, toen ze hem zo hard misten. Trouwens, het is niet eens zeker wanneer hij juist is geboren.

In zijn biografie van de Profeet (vzzmh) stelt Ar-Raheeq Al-Makhtum zelfs dat het zo goed als zeker is dat de datum NIET de 12° is. Volgens hem is er meer authentiek bewijs dat het op de 9° was. Anderen beweren dan weer de 17°.

Wanneer we zoveel verschillende meningen vinden, weten we slechts één ding zeker: niemand weet zeker wanneer de dag valt. Dat alleen al bewijst dat noch de Profeet (vzzmh) noch zijn Gezellen die dag hebben gevierd.

Als we echt houden van de Profeet (vzzmh) dan kunnen we dat best tonen door zijn voorbeeld te volgen. Allah roept ons op om Zijn Profeet te volgen, en waarschuwt ons voor innovaties (toevoegingen aan de godsdienst).

Natuurlijk houden we allemaal van de Profeet (vzzmh), net als zijn Gezellen. Ze waren bereid hun leven voor hem te geven. We vinden zoveel voorbeelden wanneer we zijn biografie lezen. Hoe durven wij dan stellen dat we onze liefde moeten tonen met massa’s zoetigheden en feesten?! De juiste manier om hem te vieren en onze liefde voor hem te betuigen is dat je elke dag van je leven, bij alles wat je doet, leeft volgens wat hij ons heeft geleerd en voorgeleefd.

Wat jammer dat zoveel mensen wel die éne dag vieren, maar leven van een haraam inkomen of weigeren zich te kleden volgens de islamitische voorschriften… Wat telt is dat je Allah’s geboden naleeft, volgens het voorbeeld van Zijn Profeet (vzzmh)!

Dit onderwerp zou eigenlijk niet steeds opnieuw ter sprake mogen komen. Het zou voor ons moeten volstaan dat de Profeet (vrede en zegeningen zijn met hem) heeft gezegd:

“Zij die na mij zullen leven, zullen een grote controverse beleven.”
De Gezellen vroegen hem wat ze in dat geval moeten doen en hij antwoordde: 

“Hou je aan mijn Soenna en die van de rechtgeleide Kaliefen.”

Daarom is het antwoord op de vraag “Hebben de Profeet (vzzmh) of zijn gezellen ooit zijn verjaardag gevierd?” een duidelijk “NEEN”. Meer horen we echt niet nodig te hebben om te weten wat te doen.

prophets birthdau

PHOTO by Sajid Rana – Voorbereiding voor Eid ul Maulid

Het vieren van deze verjaardag was er dus niet tijdens zijn leven. Het is een uitvinding van de fatimieten (tak van de shia). Zij zijn het die begonnen met het vieren van alle mogelijke verjaardagen, niet alleen van de Profeet (vzzmh) maar van heel zijn familie en nog meer, met het doel de moslims af te leiden van hun eigenlijke opdracht van Allah. Zo bleven ze het hele jaar door alsmaar begaan met feesten, met halwa eten en plezier maken, zonder datgene te doen wat Allah ècht van hen, en van ons, verwacht…

Laten we niet alleen vandaag,
maar ook dagen van ons leven,
Allah danken voor Zijn geschenk aan ons:
Zijn Boodschap (de Quran) van liefdevolle zorg
en Zijn Boodschapper (vzzmh) die ons
Zijn Boodschap heeft voorgeleefd.

Geplaatst in Muslim zijn is..., Quran - onze gids, Sprokkels | Tags: , , , , | 1 reactie

Eid Mubarak – Gezegend Offerfeest!

auteur: Mariam

Op 11 augustus ’19 vieren we Eid ul Adha – het Offerfeest.

EID MUBARAK!

Moge het een Gezegend Feest zijn!

Met dit feest gedenken we het ENORME geloof en vertrouwen van Abraham/ Ibrahiem (vrede zij met hem). Stel je voor: hij èn zijn zoon zijn allebei bereid het ultieme offer te brengen,  enkel en alleen omdat Allah erom vraagt. Als vader het mes op de keel van je kind zetten – als kind aanvaarden te sterven… zonder tegensputteren… wat een geloof! Lees verder

Geplaatst in Hajj - de grote Bedevaart, Sprokkels | Tags: , , , , , ,

Het verwijt: Islam is onverdraagzaam

Ik vond op een andere van mijn blogs iets dat je misschien kan helpen in je contacten met onze landgenoten die “bruin” hebben gestemd. Gek dat de kleur van hun kieslijst er een is die ze niet op iemands huid willen zien 😉 ! Lees verder

Geplaatst in - | Tags: , , ,

Als ik Muslim word, verraad ik dan mijn geloof als Christen?

Zoals de wereld er vandaag over denkt,
zijn de Islam, het Christendom en het Jodendom
aparte godsdiensten. Maar klopt dat wel?

Jezus heeft nooit gezegd
dat hij geen Jood meer was.

Lees verder

Geplaatst in Foei Islam ?, Muslim worden | Tags: , , , , , ,

Simpele tips – voor Ramadan en daarna

De Ramadan loopt stilaan ten einde.
Knaagt bij jou ook het gevoel dat je méér had kunnen doen?

Soms zijn het van die kleine dingen die het verschil maken…
Het team van Islamic Relief had dit jaar een reeks “Nafs Hacks.”

Je kent allicht het concept van Life Hacks: tips om het leven te vergemakkelijken. Deze mensen gaven ons elke dag een persoonlijke tip over hoe zij (proberen) hun Nafs onder controle (te) houden. De één al origineler dan de ander, maar het delen waard.

Ik heb ze vertaald voor mijn andere blog, muslimvrouwen, omdat het zo van die praktische kleinigheden zijn die een moeder wel eens kan gebruiken. Voor zichzelf en de drukke bende om haar heen. Hieronder krijg je een idee van de tips (tot nu, de maand is nog niet uit). Klik HIER om ze eens van dichterbij te bekijken insha Allah.

Geplaatst in Muslim zijn is..., Ramadan | Tags: ,